Mops Gezondheid: Typische Ziektes & Preventie [2026]

De charmante clown en zijn gezondheid: Een openhartige gids

De Mops is een echte schat. Als je ooit in de grote, sprekende ogen van dit kleine hondje hebt gekeken, weet je precies waar ik het over heb. Met zijn vrolijke, speelse karakter en zijn ondeugende aard windt hij iedereen om zijn vinger. Niet voor niets wordt hij vaak de clown onder de hondenrassen genoemd. Hij staat graag in het middelpunt, maakt zijn mensen aan het lachen en is ongelooflijk liefdevol en aanhankelijk. Maar als ervaren dierenarts moet ik ook de schaduwzijden benoemen. Wanneer we over deze prachtige metgezel praten, moeten we het onderwerp Mops ziektes recht in de ogen kijken. Dat is precies waar deze uitgebreide gids voor het jaar 2026 over gaat.

Als compacte hond uit de Toy-groep, die oorspronkelijk uit China komt, brengt de Mops een fascinerende geschiedenis met zich mee. Vandaag de dag is hij een perfecte stadshond (geschiktheid voor de stad 5/5) en een geweldige gezinshond. Maar zijn anatomie brengt bijzondere uitdagingen met zich mee. In dit artikel kijken we naar hoe je de Mops gezondheid optimaal kunt bevorderen, welke preventieve maatregelen essentieel zijn en hoe je ervoor zorgt dat je kleine lieveling een lang en gelukkig leven leidt.

Mops ziektes: Een eerlijke blik op de anatomie

Wanneer we ons als hondeneigenaren of dierenartsen in de Mops verdiepen, mogen we de realiteit van de fokgeschiedenis niet negeren. Door jarenlange selectie op een extreem plat gezicht en een gedrongen lichaamsbouw zijn er specifieke anatomische kenmerken ontstaan die tot gezondheidsproblemen kunnen leiden. Het primaire doel voor de toekomst van dit ras moet zijn om gezondheid boven puur uiterlijk te stellen.

De basisconstitutie en Mops levensverwachting

In de basis heeft de Mops een prettig hoge Mops levensverwachting van 12 tot 15 jaar. Dat is voor een kleine hond (schofthoogte ca. 30 cm, gewicht 6–9 kg bij reuen) een mooie leeftijd. Zijn energieniveau is met 2 van de 5 punten eerder matig. Hij is weliswaar rustig, maar zeker niet lui – hij houdt van ravotten en spelen. Om deze leeftijd echter met de best mogelijke levenskwaliteit te bereiken, moet zijn gezondheid vanaf de puppytijd worden gecontroleerd door een deskundige Mops dierenarts.

Typische erfelijke aandoeningen bij de Mops (Medische feiten)

Om je hond optimaal te beschermen, moet je weten welke gezondheidsrisico's in zijn genetica kunnen sluimeren. Hieronder leg ik de meest voorkomende rasspecifieke ziektes uit vanuit een diergeneeskundig perspectief.

1. Brachycephaal Obstructief Luchtwegsyndroom (BOAS)

Het bekendste en meest besproken probleem bij kortsnuitige (brachycephale) rassen is BOAS. Het platte gezicht van de Mops betekent helaas niet dat het weefsel in de neus en keel is verdwenen – het is simpelweg in een veel kleinere ruimte samengeperst. De gevolgen zijn:

• Vernauwde neusgaten: Maken het inademen zeer zwaar.
• Een te lang zacht gehemelte: Dit flappert tijdens het ademen (wat het typische "snurken" veroorzaakt) en kan de luchtpijp blokkeren.
• Veranderde structuren van het strottenhoofd: Uitpuilende larynxtasjes door de permanente onderdruk tijdens het ademen.
• Tracheacollaps: Een instabiliteit van de luchtpijp.

Veel eigenaren vinden het snurken en rochelen "rasspecifiek" en schattig. Vanuit medisch oogpunt is het echter een teken van benauwdheid. De Bundestierärztekammer waarschuwt al jaren voor de gevolgen van extreme kortsnuitigheid. Bij ernstige gevallen van BOAS is een chirurgische correctie (inkorten van het zachte gehemelte, verbreden van de neusvleugels) noodzakelijk om de hond zijn levenskwaliteit terug te geven.

2. Oogaandoeningen (Ophthalmologische problemen)

De grote, licht uitpuilende ogen van de Mops zijn zijn handelsmerk, maar ze zijn ook extreem kwetsbaar voor blessures. De platte snuit biedt geen fysieke bescherming wanneer de hond snuffelt of door de struiken loopt.

• Pigmentaire Keratitis: Een chronische ontsteking van het hoornvlies waarbij donker pigment op het hoornvlies wordt afgezet. Onbehandeld leidt dit onvermijdelijk tot blindheid.
• Keratoconjunctivitis sicca (KCS): Het zogenaamde "droge oog". De hond produceert te weinig traanvocht, wat leidt tot pijnlijke wrijving en ontstekingen.
• Entropion: Een naar binnen gekruld ooglid, waarbij de wimpers permanent over het hoornvlies schuren.
• Hoornvlieszweren: Beschadigingen of zweren op het hoornvlies, die worden bevorderd door een gebrekkige ooglid-sluiting.

3. Neurologische aandoeningen (PDE)

Een bijzonder gevreesde ziekte bij dit ras is de Pug Dog Encephalitis (PDE), medisch bekend als Necrotiserende Meningo-encefalitis (NME). Het is een ongeneeslijke, progressieve ontsteking van de hersenen en hersenvliezen die bijna uitsluitend bij Mopsen voorkomt (meestal tussen de leeftijd van 1 en 3 jaar). Symptomen zijn toevallen, desoriëntatie, in cirkels lopen en bewustzijnsstoornissen. Gelukkig zijn er inmiddels DNA-testen waarmee verantwoordelijke fokkers kunnen garanderen dat er geen twee dragers met elkaar worden gekruist.

4. Gewrichts- en wervelkolomproblemen

De compacte, gedrongen lichaamsbouw kan het bewegingsapparaat belasten:

• Wiggenwervels (Hemivertebrae): Misvormde wervels die eruitzien als kleine wiggen. Ze kunnen leiden tot een kromming van de ruggengraat en in het ergste geval tot verlammingsverschijnselen aan de achterhand. De sterk gekrulde staart van de Mops is eigenlijk het resultaat van zo'n wervelvervorming, die idealiter alleen in de staart en niet in de rest van de ruggengraat voor zou moeten komen.
• Patellaluxatie (PL): Het uit de kom schieten van de knieschijf, wat leidt tot tijdelijk manken of lopen op drie poten.

Preventie bij de Mops dierenarts: Wat is echt belangrijk?

De Mops gezondheid is geen toeval, maar het resultaat van liefdevolle zorg en consequente preventie. Je moet je Mops niet pas bij de dierenarts introduceren als hij al ziek is. Een proactieve aanpak is hier de sleutel.

De jaarlijkse complete check-up

Naast de standaard vaccinaties en parasietenbestrijding moet je Mops dierenarts jaarlijks de volgende onderzoeken uitvoeren:

• Luchtwegen-belastingstest: Een ervaren dierenarts of cardioloog meet de hersteltijd na beweging. Een gezonde Mops moet na matige inspanning snel weer rustig en geluidloos kunnen ademen.
• Fluoresceïne-test voor de ogen: Hierbij wordt een onschadelijke, fluorescerende kleurstof in het oog gedruppeld om microscopisch kleine krasjes of beginnende hoornvlieszweren vroegtijdig te herkennen.
• Schirmer Tear Test: Om tijdig een "droog oog" (KCS) te herkennen voordat er blijvende schade ontstaat.
• Gewichtscontrole: De Body Condition Score (BCS) moet objectief worden beoordeeld. Elke gram te veel belast de toch al beperkte luchtwegen dubbel zo zwaar.

Ik raad bovendien aan om op de leeftijd van ongeveer één jaar preventieve röntgenfoto's van de ruggengraat en de knieën (patella) te laten maken, om wiggenwervels of gewrichtsproblemen vroegtijdig in het levensplan van de hond op te nemen.

Voeding: Zo blijft je Mops fit en slank

Mopsen zijn gepassioneerde eters. Ze hebben een sterke neiging tot overgewicht, wat voor dit ras fataal is. Vetkussentjes in de nek en borst vernauwen de luchtwegen extra en belasten de gewrichten. Strikte gewichtscontrole is het beste medicijn dat je je hond kunt geven.

Let op hoogwaardig hondenvoer met een hoog vleesgehalte en weinig vullende koolhydraten. Omdat de Mops een lage energiebehoefte heeft (2/5), heeft hij duidelijk minder calorieën nodig dan een even zware Terriër.

Tip uit de praktijk: Weeg de voerportie van je Mops altijd af met een keukenweegschaal. Op het oog inschatten is bij deze kleine honden vaak bedrieglijk. Beloningen voor training (zijn trainbaarheid ligt op 2/5, hij heeft dus motivatie nodig!) moeten absoluut van de dagelijkse hoeveelheid worden afgetrokken. Als alternatief zijn veel Mopsen ook blij met een stukje komkommer of wortel als caloriearm tussendoortje.

Verzorgingsroutine: Rimpels, vacht en poten

De verzorgingsinspanning wordt algemeen gewaardeerd met 2/5, maar deze verzorging moet specifiek en zeer consequent worden uitgevoerd om infecties te voorkomen.

De rimpelverzorging

De uitgesproken huidplooien in het gezicht, vooral de grote neusplooi, zijn een ideale voedingsbodem voor bacteriën en gisten (Malassezia). Het is daar warm, donker en vaak vochtig (door traanvocht). Reinig de plooien om de twee tot drie dagen voorzichtig met een zachte, vochtige doek (of speciale reinigingsdoekjes van de dierenarts) en veeg ze daarna altijd goed droog. Een vochtige plooi leidt snel tot een pijnlijke plooi-dermatitis (intertrigo).

Vachtverzorging

Hoewel de Mops een gladde, korte vacht en volgens de rasstandaard geen ondervacht heeft, verhaart hij aanzienlijk (verharen 3/5). Dagelijks of minstens enkele keren per week borstelen met een rubberen borstel helpt om de losse haren uit de vacht te halen voordat ze op je bank belanden. Het bevordert bovendien de doorbloeding en de band tussen jou en je hond.

Tanden en nagels

Door de extreem korte kaak staan de tanden van de Mops vaak erg dicht op elkaar of kriskras door elkaar. Dit bevordert de vorming van tandsteen en parodontitis. Dagelijks tandenpoetsen met een speciale hondentandpasta is bij dit ras geen overbodige luxe, maar een plicht. Ook de nagels moeten regelmatig worden geknipt, omdat veel Mopsen door hun eerder matige bewegingsprofiel de nagels onvoldoende zelf afslijten.

Waaraan herken je een gezonde Mops (bij aankoop)

Een gezonde pup kost geld. De prijs voor een pup van een verantwoordelijke fokker ligt tussen de 1.500 en 2.800 EUR. Deze prijs is gerechtvaardigd, omdat verantwoorde fokkers duizenden euro's investeren in DNA-testen, röntgenonderzoeken (wiggenwervels, HD, ED) en fokgeschiktheidskeuringen.

Let bij het bezoek aan de fokker op de volgende punten:

• De ademhaling: Een gezonde pup snurkt niet als hij wakker is. Hij ademt geruisloos, zelfs als hij speelt. De neusgaten moeten goed geopend zijn en er niet uitzien als kleine, nauwe spleetjes.
• De ogen: Ze moeten helder zijn en niet tranen. Let erop dat ze niet extreem uitpuilen, zodat er te veel wit van het oog (sclera) te zien is.
• Lichaamsbouw: De Mops moet een herkenbare neus hebben (aanzet van een snuit) en niet compleet plat zijn. Zogenaamde "Retromopsen" worden vaak gefokt met als doel een langere snuit, wat de gezondheid zeer ten goede komt.
• Ouderdieren: Laat je altijd de onderzoeksresultaten van de ouders zien (PDE-test, patella-uitslag, belastingstest). Gerespecteerde fokverenigingen zoals de Verband für das Deutsche Hundewesen (VDH) schrijven strenge belastingstesten voor.

Als je klaar bent om op zoek te gaan naar je perfecte metgezel, lees dan ons Mops rasprofiel goed door en vind vervolgens verantwoordelijke Mops fokkers.

Veelgestelde vragen (FAQ)

1. Hoe herken ik of mijn Mops last heeft van ademhalingsproblemen (BOAS)?

Waarschuwingssignalen zijn: luid snurken (ook in slaap), rochelen bij lichte opwinding, kokhalzen na het drinken of eten, een blauwe verkleuring van de tong bij inspanning en de weigering om bij warmer weer te wandelen. Als je Mops tijdens het slapen zijn kop hoog moet leggen (bijv. op een kussen) of zittend slaapt, lijdt hij aan acute benauwdheid. Een bezoek aan de dierenarts is dan direct noodzakelijk.

2. Is de Mops een kwelfokras?

Deze vraag wordt in vakkringen intensief besproken. Men spreekt van kwelfok wanneer bij gewervelde dieren door het fokken kenmerken worden gestimuleerd die leiden tot pijn, lijden of schade. De extreem kortsnuitige lijnen van de Mops vallen hier definitief onder. Daarom is de trend naar "gezonde Mopsen" met meer neus (Retromops) en een vrije ademhaling zo belangrijk. Een verantwoord gefokte, vrij ademende Mops met onderzochte gezonde ouders kan een pijnvrij leven leiden.

3. Hoe vaak moet ik met mijn Mops naar de dierenarts?

In het eerste levensjaar ben je er voor vaccinaties en controles sowieso vaker. Daarna adviseer ik een zeer grondige jaarlijkse check-up. Vanaf een leeftijd van ongeveer 7 tot 8 jaar (senioreleeftijd) is het verstandig om twee keer per jaar te gaan, om ouderdomsgerelateerde orgaanproblemen (hart, nieren) en oogziektes vroegtijdig te herkennen.

4. Hoe warm mag het worden voor een Mops?

Honden kunnen niet zweten, maar reguleren hun lichaamstemperatuur door te hijgen. Door de verkorte luchtwegen werkt dit koeleffect bij de Mops zeer onvoldoende. Vanaf temperaturen van 22 tot 25 graden Celsius wordt het voor brachycephale honden kritiek. In de zomer moeten wandelingen strikt worden beperkt tot de vroege ochtend en late avond. Directe middagzon is absoluut verboden en levensgevaarlijk (gevaar voor zonnesteek).

Conclusie: De Mops gezondheid begint bij de fokker

De Mops is en blijft een onvergelijkbaar liefdevolle, mensgerichte hond die zijn gezin (gezinsvriendelijkheid 5/5) boven alles liefheeft. Hij kan goed overweg met andere honden (4/5) en is geweldig met kinderen (4/5). Hij houdt er niet van om alleen te zijn en wil het liefst altijd aan jouw zijde door het leven gaan.

Om te zorgen dat dit gezamenlijke leven niet getekend wordt door constante dierenartsbezoeken en lijden, draag jij als koper de grootste verantwoordelijkheid. De gezondheid van de Mops moet altijd op de eerste plaats staan. Koop nooit een pup uit medelijden of via dubieuze advertenties. Een gezonde, vrij ademende Mops zal 12 tot 15 jaar lang elke dag een glimlach op je gezicht toveren.

Wij van HonestDog zetten ons met passie in voor het feit dat rashonden een gezond en dierwaardig leven kunnen leiden. Wij verbinden je uitsluitend met gecontroleerde, betrouwbare fokkers die aan de hoogste gezondheidseisen voldoen. Zet nu de eerste stap voor een prachtige toekomst met je nieuwe beste vriend en ontdek vertrouwde Mops fokkers op HonestDog.nl!