Neem contact op met geverifieerde Dalmatiër-fokkers

De Dalmatiër maakt indruk met zijn opvallende gevlekte vacht, zijn intelligentie en zijn open, waardige karakter. Oorspronkelijk werd hij in Kroatië gefokt als koetshond met veel uithoudingsvermogen. Een volwassen reu met een schofthoogte van 56 tot 62 cm weegt een indrukwekkende 27 tot 32 kg. Wil je dat je energieke pup uitgroeit tot een robuuste metgezel voor hardlooprondes, wandeltochten of het gezinsleven, dan is de keuze van de fokker de belangrijkste stap. Een fokker van Dalmatiërs die op gezondheid let, legt met gerichte combinaties van ouderdieren en nauwkeurige diagnostiek de basis voor een lang hondenleven van 10 tot 13 jaar.

Dalmatiërs hebben rastypische gezondheidsproblemen die diepgaande kennis van genetica en fysiologie vereisen. Drie gebieden staan daarbij centraal: het gehoor, de urinezuurstofwisseling en het bewegingsapparaat. Omdat de witte grondkleur genetisch gekoppeld is aan de ontwikkeling van het binnenoor, bestaat bij dit ras een verhoogd risico op eenzijdige of dubbelzijdige doofheid.

Bovendien hebben Dalmatiërs een bijzonderheid in hun stofwisseling, hyperuricosurie genoemd: zij scheiden via de urine meer urinezuur uit, waardoor het risico op urolithiasis (urinestenen) duidelijk toeneemt. Daar komt bij honden van deze grootte en met dit activiteitsniveau de belasting van de gewrichten bij, vooral door heupdysplasie (HD). Een betrouwbare fokker laat deze factoren niet aan het toeval over, maar gebruikt diergeneeskundig onderzoek bij de ouderdieren en pups om de genoemde risico’s in zijn lijnen gericht te verlagen.

Vertrouw bij het kopen van een pup nooit op algemene uitspraken als ‘de hond is door de dierenarts onderzocht’. Bij de Deutscher Dalmatiner-Club von 1920 e.V. zijn de gehoortest en de HD-röntgenfoto verplicht voor toelating tot de fokkerij; de controle op cryptorchisme en de hyperuricosurietest horen daarnaast bij de aanbevolen gezondheidsstandaard. Vraag of je de schriftelijke uitslagen van beide ouderdieren en van je pup mag inzien:

• Gehoortest (AEP/BAER-test): Zowel de ouderdieren als elke pup afzonderlijk worden vóór de overdracht met audiometrisch onderzoek (meting van akoestisch opgewekte potentialen) op hun gehoor getest. Betrouwbare fokkers zetten alleen dieren die aan beide oren horen in de fokkerij in, om het risico op doofheid bij de nakomelingen zo klein mogelijk te houden.
• Röntgenonderzoek op heupdysplasie (HD): De heupen van de ouderdieren moeten officieel geröntgend en beoordeeld zijn. Selectie in de fokkerij op gezonde heupgewrichten verkleint het risico op pijnlijke gewrichtsproblemen later in het leven.
• Controle op cryptorchisme: Betrouwbare fokkers laten bij fokreuen door de dierenarts vastleggen dat er geen sprake is van niet-ingedaalde testikels, omdat deze ontwikkelingsstoornis erfelijk kan zijn.
• Stofwisselings- en lijncontrole: Betrokken fokkers testen de stofwisseling op hyperuricosurie en informeren je open over het purinearme dieet dat voor Dalmatiërs zo belangrijk is en waarmee je het risico op urinestenen in het dagelijks leven actief kunt beheersen.

Daarnaast kent de Dalmatiër nog andere rastypische gezondheidsthema’s, waarbij deels klinisch onderzoek wordt ingezet of waarbij nauwkeurige kennis van de stamboom doorslaggevend is. Hiertoe behoren oogaandoeningen zoals cataract, primair openhoekglaucoom, pannus (chronische superficiële keratitis) en gegeneraliseerde progressieve retinale atrofie (PRA). Ook neurologische aandoeningen zoals degeneratieve myelopathie, larynxparalyse (strottenhoofdverlamming), perifere neuropathie en globoïdcelleukodystrofie, evenals het zeldzame acute ademnoodsyndroom bij de Dalmatiër, behoren tot de risico’s die een deskundige fokker door een zorgvuldige opbouw van zijn lijnen in de gaten houdt.

Gebruik het eerste gesprek en het bezoek ter plaatse om de deskundigheid van de fokker te toetsen. Stel deze concrete vragen:

• ‘Mag ik het officiële AEP-onderzoeksprotocol van de ouderdieren en van mijn pup inzien?’ (Het document toont zwart op wit of de pup met beide oren hoort.)
• ‘Welke officiële HD-uitslagen hebben de moederhond en de dekreu?’ (Vraag of je de röntgencertificaten mag zien.)
• ‘Wat is de status van de ouderdieren met betrekking tot hyperuricosurie en hoe voert u de pups?’ (Een goede fokker geeft je een gedetailleerd voedingsplan voor purinearme voeding mee.)
• ‘Zijn er in de lijnen van de ouderdieren gevallen van oogaandoeningen (zoals cataract of PRA), strottenhoofdverlamming of degeneratieve myelopathie voorgekomen?’
• ‘Hoe bereidt u de pups voor op een actief gezinsleven?’ (Dalmatiërs zijn erg slim en mensgericht; vroege gewenning aan prikkels uit het dagelijks leven in huis is een must.)
• ‘Hoe beschermt u de gewrichten van de pups tijdens de opfok?’ (Antislipvloeren en gedoseerde beweging ontzien de groeiende heupen.)