Duitse Boxers zijn atletische krachtpatsers, maar in de diergeneeskunde laten ze een duidelijk patroon zien: het hart, de wervelkolom en een verhoogde aanleg voor tumoren blijven vaak een leven lang centrale aandachtspunten. Tot de rastypische hartrisico’s horen aortastenose, atriumseptumdefect, sicksinussyndroom, gedilateerde cardiomyopathie en aritmogene rechterventriculaire cardiomyopathie (ARVC, ook bekend als boxercardiomyopathie).
Op het gebied van skelet en zenuwstelsel komen naast heupdysplasie (HD) vooral spondylose (verbening van de wervelkolom), cervicale spondylomyelopathie (wobblersyndroom), degeneratieve myelopathie en epilepsie voor. Ook een trage schildklier (hypothyreoïdie) en de levensbedreigende maagtorsie horen bij de risico’s van het ras.
Een op gezondheid gerichte fokker – bijvoorbeeld volgens de richtlijnen van de Boxer-Klub e.V. Sitz München – laat bij de ouderdieren vóór de inzet in de fokkerij verplicht het hart, heupdysplasie en spondylose onderzoeken. Voor het hart worden daarbij een speciale echo (doppler) en een 24-uurs-ecg (holter) gebruikt, terwijl heupen en wervelkolom worden geröntgend. Deze klinische onderzoeken verkleinen het risico op ernstige ziekteverlopen bij het nageslacht aanzienlijk, maar kunnen de fundamentele risico’s van het ras niet volledig uitsluiten. Een duidelijk waarschuwingssignaal voor broodfokkers is als pups alleen worden aangeboden met de vermelding ‘door de dierenarts onderzocht’, zonder officiële beoordelingsformulieren voor hart, HD en spondylose van de ouders. Overigens: gecoupeerde oren of staarten zijn in Duitsland verboden volgens § 6 TierSchG – koop nooit een gecoupeerde pup uit twijfelachtige bronnen.