Bearded collie

W codziennym życiu i we wspólnym mieszkaniu z rodziną bearded collie jest przez właścicieli regularnie opisywany jako pełne temperamentu słoneczko i prawdziwy „klaun". Jego podstawowe nastawienie uchodzi za niezwykle serdeczne, zabawowe i bezproblemowe w kontakcie z dziećmi. W porównaniu z wieloma innymi psami pasterskimi rasa wykazuje niemal zupełnie brak prawdziwej ostrości czy odrzucającego instynktu obronnego wobec ludzi; goście są często witani gwałtownie i z wielką radością.

Jednocześnie wiele relacji podkreśla, jak mocno pies jest przywiązany do swoich opiekunów. Bearded collie chcą być w samym środku wydarzeń, a na spacerach lub w ogrodzie, jak to typowe dla psów pasterskich, skłaniają się do tego, by mieć swoje „stado" na oku i spędzać je w jedno miejsce. Dłuższe zostawanie samemu często przychodzi im z trudem i trzeba je budować od małego bardzo cierpliwie, ponieważ niektóre osobniki w przeciwnym razie skłaniają się do stresu separacyjnego, skowytu lub gryzienia przedmiotów.

Doświadczeni właściciele relacjonują ponadto, że do życia z beardiem trzeba mieć pewną dozę spokoju w kwestii czystości. Przez obfitą szatę psy wnoszą po każdym spacerze do mieszkania znaczne ilości piasku, liści i rzepów. Kto oczekuje nieskazitelnie czystego domu, szybko dochodzi przy tym pełnym temperamentu kudłaczu do swoich granic.

Źródła:dogforum.dederhund.deforum.hundund.detierforum.deyorkie-hundeforum.com

W kwestii wychowania i zajęć właściciele jednogłośnie podkreślają, że bearded collie ma wprawdzie ogromną zdolność pojmowania, ale w żadnym razie nie można go prowadzić tresurą. Rasa jest z natury delikatna. Przy zbyt ostrym tonie, pośpiechu lub presji psy szybko się wyłączają, odmawiają współpracy albo wycofują się niepewnie. Szkolenie jest skuteczne przede wszystkim dzięki entuzjazmowi, zabawie, nagrodom w postaci jedzenia i pozytywnemu wzmocnieniu.

Obok pojętności wielu właścicieli podkreśla jednak wyczuwalną własną wolę. Beardie chętnie kwestionuje polecenia z uroczym uporem: gdy się go przywołuje, może się zdarzyć, że w dobrym humorze nadbiegnie, ale tuż przed opiekunem się zatrzyma, by zbadać jeszcze inny ślad. Instynkt łowiecki jest w porównaniu z czystymi psami myśliwskimi zwykle dobrze kontrolowalny, ale poruszające się bodźce, takie jak biegacze, rowery czy inne rozbrykane psy, czasem budzą instynkt pasterski.

Powracającym tematem w codziennym treningu jest skłonność do szczekania. Przy radosnym podnieceniu, nudzie albo podczas pilnowania wielu przedstawicieli szybko głośno szczeka. Właściciele radzą więc dbać od początku o fazy wyciszenia, ponieważ nadmiernie pobudzone beardie skłaniają się w przeciwnym razie do nakręcania się i przekładania energii na ciągłe szczekanie.

Źródła:derhund.deforum.hundund.debommbinis.dedogforum.detierforum.de

W relacjach o pielęgnacji i zdrowiu na pierwszym miejscu stoi czas poświęcany sierści. Zwłaszcza w okresie przejścia od sierści szczenięcej do dorosłej oraz u psów z linii z bardzo miękkim, watowatym podszerstkiem włosy filcują się niezwykle szybko. Wielu właścicieli podkreśla, że dokładne rozczesywanie warstwami kilka razy w tygodniu, czasem przez wiele godzin, jest nieuniknione, aby zapobiec bolesnym kołtunom i stanom zapalnym skóry. Także charakterystyczna broda wymaga regularnego czyszczenia po posiłkach.

Na poziomie zdrowotnym bearded collie uchodzi ogólnie za rasę długowieczną i chętną do biegania, ale typowe słabe punkty są na forach otwarcie omawiane. Wyraźna wrażliwość na hałas jest szeroko rozpowszechniona: wielu właścicieli relacjonuje, że ich psy rozwijają ogromny lęk podczas burzy, wichury czy sylwestrowych fajerwerków, a niektóre nerwowo reagują już na trzaskające drzwi lub sprzęty domowe.

Ponadto właściciele regularnie wymieniają się informacjami o typowych dla rasy predyspozycjach do chorób hormonalnych i autoimmunologicznych. Zwłaszcza niedoczynność tarczycy oraz choroba Addisona są raz po raz wskazywane jako przyczyny, gdy beardie nagle wydaje się apatyczny, ma problemy trawienne albo zmienia swoje zachowanie. Staranny wybór hodowcy i regularne badania profilaktyczne w starszym wieku są więc z perspektywy doświadczonych właścicieli kluczowe.

Źródła:derhund.deyorkie-hundeforum.comdogorama.appgentle-souls.debeardedcollie.de