Cavapoo

Cavapoo są przyjacielskie, oddane i łatwo je zmotywować. Po pudlu odziedziczyły pojętność i potrzebę stymulacji umysłowej, a po cavalierze — łagodność i ogromną potrzebę bliskości. Agresja jest u nich nietypowa, podobnie jak nieufność wobec obcych. Druga strona tej bliskości to lęk separacyjny. Cavapoo, który od małego nie nauczy się pozostawania samemu, z dużym prawdopodobieństwem rozwinie ten problem — a znacznie łatwiej mu zapobiegać, niż go później leczyć.

Cavapoo waży od około 5 do 12 kilogramów i mierzy od 25 do 38 centymetrów w kłębie, w zależności od użytej odmiany pudla. Sierść bywa od lekko falistej po gęstą i zakręconą — w przypadku krzyżówki pierwszego pokolenia (F1) nie da się tego wcześniej pewnie przewidzieć, podobnie jak stopnia linienia. Określenie „hipoalergiczny” nie jest cechą, którą można po prostu kupić: zależy ona od konkretnego osobnika, a nie od faktu bycia krzyżówką. To, co daje się dobrze przewidzieć, to silna więź z człowiekiem. Obie rasy wyjściowe zostały wyhodowane jako psy do towarzystwa i Cavapoo dziedziczy to w prostej linii. Rzadko jest to pies, który dobrze znosi wielogodzinne przebywanie w samotności.

Cavapoo doskonale nadaje się do życia w mieszkaniu ze względu na wysoki poziom przystosowania do warunków miejskich, choć równie dobrze czuje się w domu z ogrodem. Silne przywiązanie do rodziny i wysoka tolerancja wobec dzieci czynią z niego idealnego kompana dla rodzin, ponieważ pies ten dąży do bliskiego kontaktu ze swoimi opiekunami. Relacje z innymi psami zazwyczaj układają się bardzo harmonijnie. Niewielki instynkt stróżujący oraz bardzo niska tendencja do szczekania zapewniają dodatkowo bezproblemowe funkcjonowanie w mieszkaniu na wynajem czy w tętniącym życiem sąsiedztwie.

Podczas wychowywania Cavapoo właściciele korzystają z jego wysokiej podatności na szkolenie i chęci do nauki, które odziedziczył po pudlu. Pies łatwo daje się motywować i szybko się uczy, jednak oprócz dwóch solidnych codziennych spacerów wymaga również regularnej stymulacji umysłowej. W przypadku braku pracy umysłowej szybko ujawnia się jego pudli charakter poprzez objawy nudy. Ponieważ instynkt łowiecki jest słabo rozwinięty, wyjścia na łono natury przebiegają zazwyczaj spokojnie. Szczególnej uwagi wymaga nauka zostawania samemu w domu: ze względu na silną więź z opiekunami Cavapoo ma skłonności do lęku separacyjnego. Kwestię tę należy ćwiczyć konsekwentnie i małymi krokami od samego początku, aby zapobiec późniejszym problemom. Zbyt duża surowość lub brak konsekwencji przytłaczają tego wrażliwego psa; łagodne, ale jasne prowadzenie stanowi klucz do spokojnego codziennego życia.

Sierść ma tendencję do szybkiego filcowania się, szczególnie w okresie wymiany okrywy szczenięcej na dorosłą. Należy liczyć się z koniecznością szczotkowania przez większość dni w tygodniu oraz ze strzyżeniem co osiem do dwunastu tygodni. Zlekceważenie tego obowiązku skutkuje koniecznością zgolenia sierści tuż przy skórze, gdy kołtony znajdą się zbyt blisko niej. Owisłe uszy wymagają regularnej kontroli. W żywieniu najważniejsze jest utrzymanie szczupłej sylwetki: nadwaga dodatkowo obciąża i tak zagrożone serce. Potrzeba ruchu jest umiarkowana — większości osobników wystarczą dwa solidne spacery połączone z pracą umysłową. Niedostatek stymulacji psychicznej szybko daje o sobie znać ze względu na geny pudla.