

Großer Schweizer Sennenhund to masywny, niezwykle opanowany towarzysz rodziny — wyhodowany jako czujny pies stróżujący i silny pies pociągowy, który samodzielnie pilnował gospodarstwa i ciągnął ciężkie wozy przez góry.
W skrócie
Najważniejsze fakty, cechy i kwestie zdrowotne — zanim poznasz szczegóły.
Ocena zdrowia
W porównaniu z innymi rasami
Average — several important tests are expected.
Badania wymagane przez klub rasy
Według Schweizer Sennenhund-Verein für Deutschland e.V. (SSV)
Zobacz pełne informacje o zdrowiu i badaniach →
Uwaga: to podsumowanie zdrowia jest wspierane przez AI i sprawdzone redakcyjnie. Ma charakter orientacyjny i nie zastępuje porady weterynaryjnej.
Długość życia
10–11 lat
Wysokość w kłębie
60–72 cm
Waga
36–64 kg
Informacje praktyczne
Usposobienie
Codzienność
Co ma kluczowe znaczenie
W przypadku rasy Duży szwajcarski pies pasterski wybór hodowli to najważniejsza decyzja, jaką podejmujesz. Odpowiedzialni hodowcy rzetelnie badają rodziców pod kątem chorób dziedzicznych, dbają o prawidłową socjalizację szczeniąt i służą wsparciem także po przekazaniu psa. Tani szczeniak bez wykonanych badań najczęściej staje się później najdroższym psem.
Sprawdź standardy HonestDog dla hodowców →Umaszczenie i sierść
Umaszczenia występujące u rasy Duży szwajcarski pies pasterski — wraz z informacją, które z nich są niezgodne ze wzorcem rasy oraz które wiążą się z ryzykiem genetycznym.
Kolory oczu
Rodzaj sierści
Prawdziwy vibes-check
Großer Schweizer Sennenhund nie jest ślepym wykonawcą poleceń, lecz stoickim partnerem. Jeśli uzna, że spacer w tym miejscu dobiegł końca, nagle dyskutujesz z 60 kilogramami czystej alpejskiej determinacji. Nie dostajesz lekkonogiego sportowca, lecz niezłomnego obrońcę, którego lojalność jest tak masywna, jak jego postawa.
Duży szwajcarski pies pasterski, pieszczotliwie nazywany „Grosser”, to imponujący widok. Dzięki swojej potężnej postawie i charakterystycznym kolorom — czarnym z rdzawobrązowymi i białymi znaczeniami — przyciąga uwagę. Jego budowa jest muskularna i zrównoważona, co świadczy o jego roli jako psa pracującego w przeszłości. Jego wyraz twarzy jest przyjazny i inteligentny, a jego ciemne oczy emanują spokojem i pogodą ducha. Ten przystojny pies należy do grupy 2 FCI, sekcji 3: szwajcarskie psy pasterskie. W tej rasie nie ma rozróżnienia między liniami wydajnościowymi i wystawowymi, co podkreśla jej wszechstronność jako psa rodzinnego, pracującego i wystawowego.
Duży szwajcarski pies pasterski jest znany ze swojego spokojnego i zrelaksowanego temperamentu. Jest bardzo zorientowany na ludzi i tworzy bliską więź ze swoją rodziną. Jego lojalność i chęć zadowolenia sprawiają, że jest wspaniałym towarzyszem i zwierzęciem domowym. Jest również dobrym stróżem, strzegącym swojego terytorium i rodziny z determinacją, ale bez agresji. Pomimo swoich rozmiarów i siły, duży szwajcarski pies pasterski jest łagodnym olbrzymem. Jest przyjazny i dobroduszny, dobrze dogaduje się z dziećmi. Jest również tolerancyjny wobec innych psów i zwierząt domowych, gdy jest odpowiednio socjalizowany. Jego zabawowa strona często objawia się w jego skłonności do biegania i zabawy, szczególnie jako szczeniak i młody dorosły. Duży szwajcarski pies pasterski jest chętnym pracownikiem, który lubi zadania. Może nauczyć się zostawać sam, ale woli być blisko swoich właścicieli i uczestniczyć w ich zajęciach. Nie ma silnego instynktu łowieckiego niektórych innych ras, ale w razie potrzeby potrafi chronić swoją rodzinę i dom przed intruzami. Rasa ta jest inteligentna i szybko się uczy, co wraz z chęcią do pracy i chęcią zadowolenia sprawia, że łatwo ją wyszkolić. Jednakże, jeśli nie jest wystarczająco zmotywowana lub stymulowana, ma tendencję do bycia nieco upartą. Pozytywne i konsekwentne szkolenie jest zatem niezbędne.
| Czujność A natural watchdog with real protective instinct. | High |
| Otwartość na obcych Warms up quickly and is generally welcoming. | Friendly |
| Instynkt łowiecki lub pasterski Mild interest in movement and small animals — easily managed. | Low |
Ciekawostka!
Czy wiesz, że duży szwajcarski pies pasterski jest najstarszą i największą z czterech ras psów pasterskich? Pomimo swoich rozmiarów, są znane ze swojej łagodności i zrównoważonego charakteru!
Większe szwajcarskie psy pasterskie są uważane za niezależne, terytorialne, ale także przyjazne. Odpowiednia socjalizacja i szkolenie są ważne, nie w ostatniej kolejności ze względu na ich wielkość.
Duże psy są wspaniałymi psami rodzinnymi i dobrze dogadują się z dziećmi. Zazwyczaj dobrze dogadują się również z innymi zwierzętami domowymi. Potrzebują jednak dużo przestrzeni i dlatego niekoniecznie nadają się jako psy miejskie, chociaż mogą przystosować się do życia w mieszkaniu, o ile mają wystarczająco dużo ruchu i stymulacji umysłowej. Uwielbiają naturę i lubią długie spacery i wycieczki w góry.
Lives for its family — the born family companion.
Extraordinarily patient and loving — a true family dog.
Actively enjoys the company of other dogs.
City-appropriate with enough exercise and stimulation.
Posiadanie psa to nie tylko przywilej, ale także odpowiedzialność. Jeśli chcesz wprowadzić psa do swojego życia, musisz być świadomy zobowiązań, jakie niesie ze sobą posiadanie psa!
Szwajcarskie psy pasterskie są bardzo podatne na szkolenie i chętne do pracy. Wymagają konsekwentnego, ale pełnego miłości szkolenia i dobrze reagują na pozytywne wzmocnienia. Ze względu na ich wielkość i siłę ważne jest, aby nauczyły się dobrze chodzić na smyczy i kontrolować swoją siłę. Potrzebują zarówno stymulacji fizycznej, jak i psychicznej, ale są również dobre w relaksowaniu się i są zazwyczaj cichymi towarzyszami w domu.
Jako duże i aktywne psy, psy te wymagają zbilansowanej diety, która zapewni im wystarczającą ilość energii. Ważne jest, aby zwracać uwagę na jakość pożywienia i w razie potrzeby dostosować je do wieku psa, poziomu aktywności i stanu zdrowia. Pielęgnacja dużych szwajcarskich psów pasterskich jest stosunkowo prosta. Mają gęstą, krótką sierść z podszerstkiem, która linieje obficie dwa razy w roku, szczególnie wiosną i jesienią. Regularne szczotkowanie pomaga utrzymać sierść w czystości i zdrowiu.
| Poziom pielęgnacji Minimal effort — occasional brushing and bathing. | Low-maintenance |
| Potrzeby ruchowe Needs several hours of serious exercise every day. | Very active |
| Linienie Hair everywhere, always — no white clothing survives. | Very heavy |
| Łatwość szkolenia Willing to learn with clear rules and regular training. | Balanced |
Informacje te są obecnie weryfikowane przez ekspertów. Jeśli odkryjesz błąd, wyślij e-mail na adres info@honestdog.de!
Dobra, wymaga uwagi
Ocena zdrowia
Duży szwajcarski pies pasterski otrzymuje ocenę C, ponieważ jako ciężka rasa jest ponadprzeciętnie często narażony na problemy ze stawami i oczami. Dysplazja stawów biodrowych (HD) oraz dysplazja stawów łokciowych (ED) to znane słabe punkty, które są jednak kontrolowane poprzez obowiązkowe badania hodowlane. Częściej występuje również bolesne entropium (podwinięcie powieki), dlatego tak ważne jest dokładne sprawdzenie zaświadczeń zdrowotnych rodziców szczenięcia.
Ocena względem innych ras — utworzona z pomocą AI i sprawdzona redakcyjnie.
Na co zwrócić szczególną uwagę przy tej rasie
Kliknij wybraną pozycję, aby zobaczyć szczegóły.
Powinieneś zadbać o powolny wzrost poprzez odpowiednie żywienie, ruch oszczędzający stawy oraz ścisłe okresy odpoczynku po jedzeniu, aby uniknąć późniejszych problemów.
Rzetelni hodowcy zlecają badania stawów i oczu psów rodzicielskich oraz dokładnie analizują rodowody, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia chorób układu nerwowego w linii hodowlanej.
Uwaga: to podsumowanie zdrowia jest wspierane przez AI i sprawdzone redakcyjnie. Ma charakter orientacyjny i nie zastępuje porady weterynaryjnej.
Co ma kluczowe znaczenie przy tej rasie — jakie schorzenia występują najczęściej, jak mocno wpływają na życie psa i jak zabezpieczyć się jako kupujący.
Dotknij danego obszaru ciała, aby zobaczyć powiązane z nim choroby dziedziczne.
Trzy główne zagrożenia
Wybierz obszar na grafice, aby sprawdzić inne partie ciała.
Poziom 1 odpowiada badaniom obowiązkowym według Schweizer Sennenhund-Verein für Deutschland e.V. (SSV). Poziomy 2 i 3 pokazują, jak odpowiedzialni hodowcy wykraczają poza ten standard.
Standard związku. Badania bezwzględnie wymagane przez właściwy związek kynologiczny (np. VDH / FCI / klub rasy AKC). Zapytaj o nie każdego odpowiedzialnego hodowcę.
Brak wpisów na tym poziomie.
Uwaga: to podsumowanie zdrowia jest wspierane przez AI i sprawdzone redakcyjnie. Ma charakter orientacyjny i nie zastępuje porady weterynaryjnej.

Zdjęcie poglądowe
Zdjęcie poglądowe
Zdjęcie poglądoweDuży szwajcarski pies pasterski jest najstarszą i największą z czterech ras psów pasterskich i ma długą historię jako pies pracujący w Alpach Szwajcarskich. Był używany do różnych zadań, w tym ciągnięcia wozów, zaganiania stad i pilnowania gospodarstw i zwierząt gospodarskich. Rasa była ceniona wcześnie przez rolników i handlarzy za siłę, wytrzymałość i wszechstronność. Pomimo zdolności do pracy, jej popularność spadła pod koniec XIX wieku wraz z wprowadzeniem nowoczesnych metod transportu. Na szczęście profesor Albert Heim ponownie odkrył rasę na wystawie psów i dostrzegł jej wyjątkowość. Dzięki jego staraniom rasa została oficjalnie uznana w 1908 roku, a program hodowlany został ustanowiony w celu zachowania rasy.
Duży szwajcarski pies pasterski był hodowany jako pies pociągowy, stróżujący i pasterski, znany ze swojej siły i trójkolorowej sierści.
Szwajcaria
1908
Wir haben uns ganz bewusst für einen Großen Schweizer entschieden, da wir ein großes, eingezäuntes Grundstück im Allgäu haben. Unser Rüde ist ein absoluter Traum im Umgang mit der Familie und unseren Kindern. Er ist unglaublich nervenstark, lässt sich durch nichts aus der Ruhe bringen und wacht sehr zuverlässig. Fremde werden sofort lautstark angekündigt, aber sobald wir signalisieren, dass alles in Ordnung ist, ist er freundlich.
Unterschätzen darf man bei dieser Rasse aber auf keinen Fall den Schutztrieb und die schiere Kraft. Wenn 60 Kilo in die Leine gehen, muss man körperlich absolut dagegenhalten können. Wir haben von Anfang an sehr konsequent trainiert, damit er gar nicht erst lernt, seine Masse gegen uns einzusetzen. Er braucht eine klare Führung, sonst übernimmt er das Aufpassen auf seine ganz eigene, sehr ernsthafte Weise.
Als Ersthund-Besitzer haben wir uns damals für eine GSS-Hündin entschieden. Sie ist die Gutmütigkeit in Person und liebt es einfach, überall dabei zu sein. Das typische 'Dabeisein-Wollen' ist bei ihr extrem ausgeprägt – am liebsten liegt sie mitten im Weg, um ja nichts zu verpassen. Jagdtrieb ist bei ihr so gut wie gar nicht vorhanden, was unsere Spaziergänge im Wald sehr entspannt macht.
Die größte Herausforderung ist definitiv ihr Dickschädel. Sie hat keinen 'Will-to-please' wie ein Schäferhund oder Retriever. Wenn wir beim Gassi gehen ein Kommando geben, sieht man richtig, wie sie erst einmal abwägt, ob sich das für sie lohnt. Mit Druck erreicht man bei ihr gar nichts, da schaltet sie komplett auf stur. Nur mit viel positiver Motivation und absoluter Konsequenz kommen wir hier weiter. Außerdem haart sie im Fellwechsel unglaublich stark, da hilft nur tägliches Bürsten.
Unser Großer Schweizer ist mittlerweile unser zweiter Hund dieser Rasse. Wer sich für einen GSS entscheidet, muss sich im Klaren sein, dass diese Hunde eine Aufgabe brauchen. Wir lasten unseren Rüden körperlich und geistig aus – unter anderem macht ihm die Zugarbeit vor dem Wagen unglaublich viel Spaß. Er ist extrem belastbar und liebt es, sich nützlich zu machen.
Ein ganz wichtiges Thema, das man vor dem Kauf unbedingt auf dem Schirm haben muss, ist die Gesundheit. Große Schweizer neigen leider rassetypisch zu Gelenkproblemen wie HD, ED und OCD, weshalb wir im ersten Lebensjahr extrem darauf geachtet haben, dass er langsam wächst und sich nicht überlastet. Auch das Thema Epilepsie und postoperative Blutungen (P2Y12) ist in der Rasse bekannt. Ein Kauf kommt für uns daher ausschließlich von einem seriösen SSV/VDH-Züchter infrage, der alle notwendigen Gesundheitsuntersuchungen nachweisen kann.
na podstawie prawdziwych relacji właścicieli
Duży szwajcarski pies pasterski to aktywny pies, który potrzebuje dużo ruchu i pracy umysłowej. Zanim podejmiesz decyzję, poznaj charakter rasy, wymagania pielęgnacyjne i potrzebną przestrzeń.
Średnia długość życia psa rasy Duży szwajcarski pies pasterski to 10-11 lat. Przy dobrej opiece i regularnych wizytach u weterynarza pies może żyć długo i zdrowo.
Pielęgnacja psa rasy Duży szwajcarski pies pasterski obejmuje regularne szczotkowanie sierści, skracanie pazurów i higienę jamy ustnej. Na HonestDog znajdziesz szczegółowe porady pielęgnacyjne dla każdej rasy.
Duży szwajcarski pies pasterski może być świetnym psem rodzinnym. Kluczowe są właściwe wychowanie i socjalizacja. Na HonestDog znajdziesz informacje o tym, jak każda rasa sprawdza się w rodzinie.
Duży szwajcarski pies pasterski występuje w tych kolorach: Trójkolorowy.