Mały basset gryfonik wandejski

Wielu opiekunów opisuje życie z petit basset griffon vendéen jako radosne, gwarne i niezwykle serdeczne. W domu rasa uchodzi za wyjątkowo przywiązaną, pieszczotliwą i nastawioną na człowieka. Zwłaszcza w kontaktach z dziećmi PBGV jest postrzegany jako cierpliwy, wytrzymały i zabawowy towarzysz, który szuka bliskości swoich ludzi i najchętniej jest wszędzie w samym środku. Wobec innych psów dzięki przeszłości psa gończego w sforze jest zwykle bardzo zgodny i bezproblemowy.

Jednocześnie relacje podkreślają, że mimo poręcznej postury PBGV nie jest wyłącznie pieskiem kanapowym. Wśród znawców rasa znana jest jako „diabeł na dworze i anioł w domu”: w domu wydaje się odprężony i przystosowawczy, ale na dworze budzi się ogromny kłębek energii. Opiekunowie wskazują też na wyczuwalną skłonność do szczekania – PBGV chętnie zgłasza dźwięki i gości sonorycznym głosem psa myśliwskiego, co w czujnie nasłuchujących wynajmowanych mieszkaniach wymaga przezornego zarządzania. Także zostawanie samemu należy od początku starannie budować, ponieważ rasa jest bardzo przywiązana do swojej sfory i niechętnie znosi samotność.

Źródła:dogpackapp.comwirliebenhunter.deallekleinehunderassen.devdh.dezooroyal.de

W relacjach o wychowaniu petit basset griffon vendéen jak czerwona nić przewija się jeden temat: wyraźny instynkt łowiecki i przysłowiowy upór. Wyhodowany jako samodzielnie pracujący pies do płoszenia zwierzyny, PBGV na dworze natychmiast przestaje słuchać, gdy tylko poczuje świeży trop zwierzyny. Opiekunowie zgodnie relacjonują, że niezawodne przywołanie w terenie to jedno z największych wyzwań; wielu na terenach bogatych w zwierzynę na stałe sięga po długą linkę albo pozwala na bieganie bez smyczy tylko na bezpiecznie ogrodzonym terenie.

Przy szkoleniu presja czy surowość są zupełnie nie na miejscu, bo psy wtedy uparcie się blokują. Właściciele podkreślają, że z dużą cierpliwością, humorem i pozytywnym wzmocnieniem zajdzie się najdalej. Aby odpowiednio dla gatunku zająć gorliwy węch i zapobiec frustracji na smyczy, doświadczeni opiekunowie stanowczo radzą stosować w codzienności zajęcia zastępcze, takie jak praca tropowa, mantrailing czy celowe zabawy w szukanie.

Źródła:dogpackapp.comwirliebenhunter.deallekleinehunderassen.deforum.champdogs.co.uktackenberg.de

Jeśli chodzi o zdrowie, PBGV uchodzi wśród opiekunów zasadniczo za rasę odporną na pogodę, długowieczną i żywotną. Typowa budowa ciała – długi grzbiet na krótkich nogach – wymaga jednak pewnej uważności. Właściciele ostrzegają przed pozwalaniem młodym psom na zbyt wczesne chodzenie po schodach lub nadmierne wyskakiwanie z samochodu, aby oszczędzać plecy i stawy. Ponadto długie, zwisające uszy wymagają regularnych kontroli, ponieważ pod gęstym uchem łatwo gromadzi się wilgoć i brud, co może prowadzić do zapaleń uszu.

W codziennej pielęgnacji szorstka sierść griffona wprawdzie odpycha brud, ale opiekunowie zauważają, że PBGV z powodu „żywopłotu przy ziemi” i szczeciniastej okrywy działa jak „rzep na spacerach”: rzepy, liście i wilgotne błoto po każdej wycieczce wplątują się w sierść i brodę. Cotygodniowe wyczesywanie oraz okazjonalne pielenie, czyli ręczne trymowanie, opiekunowie opisują jako niezbędne, by zapobiegać filcowaniu i zachować odporną na pogodę strukturę sierści.

Źródła:vdh.deforum.champdogs.co.ukzoomalia.depurina.dezooroyal.at