Bokser

W codziennym życiu i życiu rodzinnym Boxer niemiecki jest zgodnie opisywany przez wielu właścicieli jako przywiązany, dobroduszny „klasowy błazen". Boxery szukają bardzo dużo bliskości swoich ludzi, w domu prawie nie odstępują ich na krok i domagają się obfitych pieszczot. Ich cierpliwość i łagodność w kontaktach z dziećmi są w relacjach regularnie podkreślane.

Jednocześnie doświadczeni właściciele ostrzegają przed typową fizyczną gwałtownością. Z radości wiele Boxerów skacze na ludzi albo w zabawie beztrosko przewraca innych, dlatego w domach z małymi dziećmi lub osobami starszymi na początku potrzeba dużo zarządzania i stabilności. Również temat czystości jest powracającym punktem: właściciele otwarcie opowiadają o typowym dla rasy ślinieniu, zwłaszcza po piciu lub przy podekscytowaniu, oraz o drobnych, szczeciniastych włosach, które uparcie wbijają się w tapicerkę.

Przy zostawaniu samemu rasa zwykle potrzebuje szczególnie ostrożnego treningu. Z powodu silnego nastawienia na człowieka Boxery przy zbyt długim czekaniu lub braku zajęcia skłaniają się do frustracji albo do obgryzania rzeczy w domu. Kto jednak zapewni im stałe miejsce w codzienności rodziny i wystarczająco dużo ruchu, doświadcza ich w domu jako zrównoważonych i wiernych towarzyszy.

Źródła:reddit.comforum.hundund.de

W wychowaniu i zajęciach właściciele raz po raz podkreślają rozdarcie między dużą radością z pracy a okazjonalnym uporem. Jako tradycyjna rasa psów użytkowych Boxer uczy się szybko i z entuzjazmem, ale opiera się uporczywej musztrze czy nadmiernej twardości. Wielu właścicieli podkreśla, że Boxery wrażliwie reagują na nastrój swoich opiekunów i że przy nich najdalej zajdzie się z pozytywnym wzmocnieniem, cierpliwością i humorem.

Głównym tematem na forach psiarzy jest uczenie się spokoju. Wiele młodych psów uchodzi za prawdziwe kłębki energii, które na dworze łatwo się nakręcają i same z siebie trudno się wyłączają. Doświadczeni właściciele radzą więc nowicjuszom usilnie, by od szczenięcia wprowadzać celowy trening na macie i okresy odpoczynku zamiast stawiać wyłącznie na fizyczne wyszalenie się.

W przeciwieństwie do niejednej innej rasy pracującej instynkt łowiecki uchodzi u większości Boxerów za dobrze kontrolowalny, choć niektóre psy reagują na bodźce ruchu. W spotkaniach z psami rasa wymaga jednak przewidującego prowadzenia: przez czołowe, często głośne i pozbawione dystansu podchodzenie Boxery nierzadko napotykają u innych ras nieporozumienia, dlatego czyste chodzenie na smyczy i wczesna socjalizacja są niezbędne.

Źródła:dogforum.deforum.hundund.de

Temat zdrowia jest w relacjach właścicieli Boxerów zdecydowanie najbardziej emocjonalny i najczęściej omawiany. Niemal wszyscy długoletni właściciele wskazują, jak ważny jest surowy i odpowiedzialny wybór hodowcy, ponieważ rasa ma skłonność do poważnych chorób. W społecznościach raz po raz opisuje się jako gorzką rzeczywistość zwłaszcza choroby nowotworowe i guzy, choroby serca oraz problemy z układem ruchu, takie jak spondyloza czy dysplazja stawów biodrowych (HD).

Właściciele regularnie opowiadają ponadto o ograniczeniach wynikających z brachycefalii (krótkogłowości). Wiele Boxerów źle znosi letni upał, szybko się zadyszy i w ciepłe dni trzeba je oszczędzać. Częściej wymienia się także chrapanie przy spaniu oraz wrażliwy przewód pokarmowy lub nietolerancje pokarmowe.

Mimo tych zmartwień zdecydowana większość właścicieli Boxerów podkreśla, że ogromna radość życia i jedyny w swoim rodzaju charakter rekompensują nakład pracy przy pielęgnacji i ryzyko u weterynarza. Mimo to wielu właścicieli otwarcie radzi potencjalnym zainteresowanym wykupienie ubezpieczenia zdrowotnego albo zaplanowanie rezerw finansowych na koszty weterynaryjne na wypadek poważnej choroby.

Źródła:dogforum.dereddit.comforum.hundund.dehunde-fan.de