

Owczarek islandzki to radosny, niezwykle szczekliwy nordycki pies pasterski i stróżujący — wyhodowany po to, by na rozległych terenach kierować owcami i końmi za pomocą swojego głosu oraz ostrzegać przed ptakami drapieżnymi.
W skrócie
Najważniejsze fakty, cechy i kwestie zdrowotne — zanim poznasz szczegóły.
Oczekiwana długość życia
12–15 lat
Wysokość w kłębie
42–46 cm
Waga
9–14 kg
Informacje praktyczne
Usposobienie
Codzienność
Co ma kluczowe znaczenie
W przypadku rasy Owczarek islandzki wybór hodowli to najważniejsza decyzja, jaką podejmujesz. Odpowiedzialni hodowcy rzetelnie badają rodziców pod kątem chorób dziedzicznych, dbają o prawidłową socjalizację szczeniąt i służą wsparciem także po przekazaniu psa. Tani szczeniak bez wykonanych badań najczęściej staje się później najdroższym psem.
Sprawdź standardy HonestDog dla hodowców →Umaszczenie i sierść
Umaszczenia występujące u rasy Owczarek islandzki — wraz z informacją, które z nich są niezgodne ze wzorcem rasy oraz które wiążą się z ryzykiem genetycznym.
Kolory oczu
Rodzaj sierści
Prawdziwy vibes-check
Islandhund skanuje nie tylko horyzont, ale i niebo — i komentuje każdą ekscytującą zmianę swoim głosem. To nie jest cichy towarzysz, lecz entuzjastyczny współpilot, który towarzyszy twojemu życiu w głośny i radosny sposób. Jeśli zrozumiesz jego gadatliwość jako formę komunikacji, a nie nieposłuszeństwo, zyskasz najbardziej lojalnego partnera z Północy.
Islandzki owczarek, znany również jako islandzki pies pasterski, to mały lub średniej wielkości pies, który naprawdę przyciąga wzrok. Jest krępy i proporcjonalny, z klinowatą głową, dużymi, wyrazistymi oczami i trójkątnymi, wysoko osadzonymi uszami, które stoją wyprostowane na baczność. Charakterystyczną cechą islandzkiego owczarka jest jego puszysty ogon, noszony radośnie na grzbiecie. Jego sierść jest dwuwarstwowa, z gęstym podszerstkiem, który chroni go przed zimnem, i nieco dłuższym włosem zewnętrznym. Islandzki owczarek należy do grupy FCI 5, która obejmuje szpice i psy typu pierwotnego. Często jest klasyfikowany jako pies pasterski i ma długą historię w tej roli. Nie ma rozróżnienia między liniami wydajnościowymi i wystawowymi.
Islandzki owczarek to pies o słodkim sercu, a jego osobowość naprawdę Cię oczaruje. Jego przyjazna, radosna natura sprawia, że jest uroczym członkiem rodziny. Jest znany ze swojej lojalności i często jest bardzo uczuciowy wobec swoich ludzi. Ze względu na swój temperament, islandzki owczarek był tradycyjnie używany jako pies pasterski. Nadal jest świetnym pomocnikiem przy zaganianiu owiec lub innych zwierząt. Chociaż nie jest już tak często potrzebny do pracy, nadal lubi mieć obowiązki i być zajęty. Zaganianie jest w jego genach i może wykazać się tym talentem w sportach pasterskich. Islandzki owczarek to dość aktywny pies, ale nie jest nadpobudliwy. Lubi długie spacery i zabawy, ale chętnie odpoczywa również w domu, o ile ma wystarczająco dużo ruchu. Jego inteligencja sprawia, że łatwo się nudzi, więc dobrym pomysłem jest zapewnienie mu stymulacji umysłowej poprzez szkolenie, zabawki i interaktywne zajęcia. Jeśli chodzi o temperament, islandzki owczarek jest dość zrównoważony. Są czujne i dadzą znać, jeśli coś jest nie tak, ale nie mają tendencji do nadmiernego szczekania. Są przyjazne wobec obcych, o ile nie stanowią zagrożenia. Ważnym aspektem charakteru islandzkiego owczarka jest jego orientacja na ludzi. Uwielbia być blisko swojej rodziny i często jest bardzo uczuciowy. Dobrze dogaduje się z dziećmi i często chętnie się bawi i dobrze bawi. Jeśli chodzi o samotność, islandzki owczarek może nauczyć się zostawać sam na krótko, ale woli towarzystwo. Ważne jest, aby nauczyć go, że samotność jest w porządku, aby uniknąć lęku separacyjnego. Islandzki owczarek ma umiarkowany instynkt łowiecki. Będzie ciekawy małych zwierząt, ale dzięki szkoleniu można to kontrolować. Nie oznacza to, że nie dogaduje się dobrze z innymi zwierzętami domowymi. Często może być bardzo przyjazny wobec kotów i innych psów, zwłaszcza jeśli jest z nimi socjalizowany od najmłodszych lat.
| Czujność Reports unusual activity but stays controlled. | Moderate |
| Otwartość na obcych Warms up quickly and is generally welcoming. | Friendly |
| Instynkt łowiecki lub pasterski Mild interest in movement and small animals — easily managed. | Low |
Ciekawostka!
Islandzki owczarek jest znany z szerokiego repertuaru wokalizacji, w tym unikalnych szczeknięć, czasami nazywanych „islandzkim śpiewem”. To wyraz ich pogodnej i komunikatywnej natury!
Islandzkie owczarki są przyjazne i ciekawskie. Są doskonałymi psami do towarzystwa, chociaż mają tendencję do szczekania i lubią oznajmiać wszystko, co nowe. Są odpowiednie dla aktywnych ludzi, którzy lubią dużo aktywności na świeżym powietrzu.
Islandzki owczarek jest przystosowalny i może żyć zarówno w obszarach miejskich, jak i wiejskich, pod warunkiem, że otrzymuje wystarczającą ilość ruchu i stymulacji umysłowej. Ten pies jest bardzo towarzyski i lubi towarzystwo ludzi, w tym dzieci. Zazwyczaj dobrze dogaduje się z innymi psami i może żyć z kotami i innymi zwierzętami domowymi, jeśli zapozna się z nimi od najmłodszych lat.
Lives for its family — the born family companion.
Takes boisterous and affectionate children in its stride.
Actively enjoys the company of other dogs.
Adapts well to city living and urban environments.
Posiadanie psa to nie tylko przywilej, ale także odpowiedzialność. Jeśli chcesz wprowadzić psa do swojego życia, musisz mieć świadomość obowiązków, jakie to ze sobą niesie!
Owczarek islandzki jest inteligentny i chętny do pomocy, co ułatwia szkolenie. Ma naturalny instynkt pasterski i ważne jest, aby oferować mu alternatywne zajęcia, aby mógł pozytywnie wykorzystać swoją energię. Agility, posłuszeństwo lub sporty dla psów, które promują umiejętności i posłuszeństwo, są dobrymi opcjami. Ważne jest również, aby zauważyć, że owczarek islandzki ma dużo energii, ale należy uważać, aby nie przemęczać go. Korzystne jest, aby pies nauczył się tolerancji na frustrację i kontrolowania impulsów, dzięki czemu będzie mógł dobrze radzić sobie w różnych sytuacjach. Ta rasa nie jest podatna na uzależnienie od piłek, ale jak w przypadku każdego psa, zabawa powinna odbywać się z umiarem, aby uniknąć obsesji.
Islandzki owczarek jest stosunkowo mało wymagający pod względem diety. Idealna jest zbilansowana dieta z wysokiej jakości karmą, która spełnia potrzeby aktywnego psa. Zawsze powinna być dostępna świeża woda. Jeśli chodzi o pielęgnację, islandzki owczarek ma gęsty podszerstek i wodoodporną warstwę wierzchnią, która chroni go przed surowymi warunkami klimatycznymi Islandii. Taka struktura sierści dobrze pasuje również do klimatu niemieckiego. Pies linieje umiarkowanie, ale regularne szczotkowanie jest konieczne, aby zapobiec splątaniu i utrzymać skórę w zdrowiu.
| Poziom pielęgnacji Minimal effort — occasional brushing and bathing. | Low-maintenance |
| Potrzeby ruchowe Needs several hours of serious exercise every day. | Very active |
| Linienie Hair everywhere, always — no white clothing survives. | Very heavy |
| Łatwość szkolenia Bred to work closely alongside humans. | Highly trainable |
Informacje te są obecnie weryfikowane przez ekspertów. Jeśli odkryjesz błąd, wyślij e-mail na adres info@honestdog.de!
Dobra, wymaga uwagi
Ocena zdrowia
U szpica islandzkiego ryzyko zdrowotne dotyczy przede wszystkim stawów i oczu, w szczególności dysplazji stawów biodrowych (HD), zaćmy oraz pierwotnego zwichnięcia soczewki (PLL). Odpowiedzialny hodowca stawiający na zdrowie poddaje zatem swoje zwierzęta hodowlane kompleksowym badaniom, aby systematycznie wykluczyć dziedziczne choroby oczu, takie jak postępujący zanik siatkówki oraz dysplazja więzadła grzebieniastego (PLD). Kupując szczenię, zwróć szczególną uwagę na zaświadczenia: zażądaj okazania dla obojga rodziców wyników dysplazji stawów biodrowych (HD) od A do C oraz potwierdzenia PL 0 w przypadku zwichnięcia rzepki (PL). Nalegaj również na oficjalne certyfikaty badań okulistycznych wykazujące, że oboje rodzice są wolni od zwichnięcia soczewki (PLL), dwurzędowości rzęs (distichiasis) i dystrofii rogówki.
Ocena względem innych ras — utworzona z pomocą AI i sprawdzona redakcyjnie.
Na co zwrócić szczególną uwagę przy tej rasie
Kliknij wybraną pozycję, aby zobaczyć szczegóły.
Dzięki wychowaniu oszczędzającemu stawy, utrzymaniu prawidłowej wagi i regularnym kontrolom oczu, te aktywne psy zazwyczaj pozostają sprawne do późnej starości.
Odpowiedzialni hodowcy badają stawy biodrowe, kolana i oczy rodziców oraz ze względu na małą populację rygorystycznie dbają o różnorodność genetyczną.
Uwaga: to podsumowanie zdrowia jest wspierane przez AI i sprawdzone redakcyjnie. Ma charakter orientacyjny i nie zastępuje porady weterynaryjnej.
Co ma kluczowe znaczenie przy tej rasie — jakie schorzenia występują najczęściej, jak mocno wpływają na życie psa i jak zabezpieczyć się jako kupujący.
Dotknij danego obszaru ciała, aby zobaczyć powiązane z nim choroby dziedziczne.
Trzy główne zagrożenia
Wybierz obszar na grafice, aby sprawdzić inne partie ciała.
Poziom 1 to zalecany standard zdrowotny dla tej rasy. Poziomy 2 i 3 pokazują, jak odpowiedzialni hodowcy wykraczają poza ten standard.
Zalecany standard. Te badania tworzą zalecany standard zdrowotny dla tej rasy — podstawę każdej rzetelnej hodowli. Zapytaj każdego odpowiedzialnego hodowcę o wyniki.
Uwaga: to podsumowanie zdrowia jest wspierane przez AI i sprawdzone redakcyjnie. Ma charakter orientacyjny i nie zastępuje porady weterynaryjnej.
HonestDog Concierge
Obecnie nie mamy hodowców tej rasy, którzy przeszli naszą weryfikację. Utwórz krótki profil kupującego i bezpłatny alert wyszukiwania: gdy tylko na HonestDog pojawi się zweryfikowany hodowca tej rasy lub nowe szczenięta, możemy Cię o tym powiadomić e-mailem. Dodatkowo jednorazowo wyślemy Ci rekomendację, gdzie szukać dalej za pośrednictwem krajowej organizacji kynologicznej w Twoim kraju.

Zdjęcie poglądowe
Zdjęcie poglądowe
Zdjęcie poglądowe
Zdjęcie poglądoweIslandzki pies pasterski jest jedyną rasą psów, która pochodzi z Islandii. Historia islandzkiego psa pasterskiego jest ściśle związana z historią Wikingów. Uważa się, że Wikingowie przywieźli islandzkiego psa pasterskiego na Islandię w IX wieku. Psy te były prawdopodobnie blisko spokrewnione z norweskim buhundem i innymi rasami nordyckimi. Przez stulecia islandzki pies pasterski rozwijał się w izolacji w surowym środowisku Islandii. Był głównie używany jako pies pasterski do owiec, koni i innych zwierząt gospodarskich, wykorzystując nie tylko swoje umiejętności pasterskie, ale także głośne szczekanie, aby utrzymać stada razem. Rasa cierpiała na choroby wprowadzone przez importowane psy w XIX wieku, a jej liczebność drastycznie spadła. Na szczęście w latach 60. XX wieku rozpoczęto akcję ratunkową, która przywróciła populację. Islandzki pies pasterski jest uznawany za odrębną rasę przez Fédération Cynologique Internationale (FCI) od 1969 roku.
Pierwsi osadnicy wykorzystywali owczarki islandzkie do zaganiania owiec, bydła i koni.
Islandia
874
W codziennym życiu i w rodzinie opiekunowie niemal bez wyjątku opisują psa islandzkiego jako wyjątkowo pogodnego, przyjaznego i przywiązanego towarzysza. Wielu właścicieli podkreśla, że jest silnie nastawiony na człowieka, doskonale odnajduje się w żywym otoczeniu, a w kontaktach z dziećmi i innymi psami jest zwykle bardzo cierpliwy i zgodny. Uwielbia być w samym środku wydarzeń i chętnie towarzyszy swoim ludziom podczas aktywności na świeżym powietrzu, wędrówek czy w stajni.
Największym wyzwaniem we wspólnym życiu na co dzień jest jednak skłonność do szczekania, która w relacjach opiekunów regularnie stoi w sprzeczności z niejednym wyidealizowanym opisem rasy. Islandy mają skłonność do głośnego, a czasem przenikliwego komentowania radości, podekscytowania, obcych dźwięków czy przybycia gości. Wielu opiekunów opowiada też, jak trudno tej rasie zostawać samej: z powodu silnej więzi z bliskimi osobami wiele psów reaguje na rozłąkę stresem, długotrwałym szczekaniem lub wyciem, dlatego niezbędny jest bardzo drobnokrokowy trening od szczenięcych lat.
Przy wychowaniu i zajęciach opiekunowie podkreślają dużą pojętność i radość psów z nauki. Mimo tej inteligencji wielu właścicieli wcale nie opisuje pieska islandzkiego jako bezwolnego wykonawcy poleceń: jako samodzielnie pracujący pies pasterski chętnie kwestionuje sens komend i okresowo wykazuje solidną dawkę upartej samowoli. Musztra czy surowość prowadzą według doświadczeń raczej do niepewności lub upartej blokady, a najlepiej sprawdza się spokojny, pełen humoru i zarazem konsekwentny styl prowadzenia.
Powracającym tematem treningu jest ponadto kontrola pobudzenia. W szkołach dla psów czy podczas sportów kynologicznych wiele młodych islandów z samego entuzjazmu szybko się nakręca i frustrację lub radosne oczekiwanie kwituje głośnym szczekaniem. Doświadczeni opiekunowie radzą więc od początku ćwiczyć świadome wyciszanie się i odpoczynek, zamiast stale podkręcać psa nieustanną akcją.
Jeśli chodzi o zachowania łowieckie i ruchowe, opiekunowie opisują zróżnicowany obraz: klasyczny popęd do chwytania zdobyczy lub tropienia zwierzyny futerkowej, jak u ras myśliwskich, jest u większości piesków islandzkich stosunkowo słabo wyrażony albo dobrze daje się przywołać. Jednak ich pierwotny popęd pasterski objawia się często wyraźną reaktywnością na bodźce ruchowe. Wielu opiekunów opisuje, że psy mają skłonność do ruszania w ślad za biegnącymi zwierzętami, ptakami na niebie czy rzucającymi się w oczy bodźcami zewnętrznymi i do głośnego osaczania lub przeganiania ich, jak to u psów pasterskich.
Pod względem zdrowotnym pies islandzki jest w relacjach opisywany jako rasa odporna, wytrzymała na pogodę i długowieczna, bez skrajnych przerysowań hodowlanych. Przy chłodnej, mokrej pogodzie czy śniegu wielu przedstawicieli dopiero naprawdę rozkwita. Pielęgnacja sierści również jest oceniana jako prosta: gęsta szata w dużej mierze czyści się sama, ale w czasie wiosennej i jesiennej wymiany sierści daje ogromne ilości podszerstka, które wymagają intensywnego szczotkowania.
Źródła:elbpfoten.netdogforum.deforum.hund.infolabradorlaika.com
na podstawie prawdziwych relacji właścicieli · przetłumaczone z niemieckiego
Owczarek islandzki to aktywny pies, który potrzebuje dużo ruchu i pracy umysłowej. Zanim podejmiesz decyzję, poznaj charakter rasy, wymagania pielęgnacyjne i potrzebną przestrzeń.
Średnia długość życia psa rasy Owczarek islandzki to 12-15 lat. Przy dobrej opiece i regularnych wizytach u weterynarza pies może żyć długo i zdrowo.
Pielęgnacja psa rasy Owczarek islandzki obejmuje regularne szczotkowanie sierści, skracanie pazurów i higienę jamy ustnej. Na HonestDog znajdziesz szczegółowe porady pielęgnacyjne dla każdej rasy.
Owczarek islandzki może być świetnym psem rodzinnym. Kluczowe są właściwe wychowanie i socjalizacja. Na HonestDog znajdziesz informacje o tym, jak każda rasa sprawdza się w rodzinie.
Owczarek islandzki występuje w tych kolorach: Płowy, Czerwony, Kremowy, Czekoladowy, Szary, Czarny, Sobolowy, Czarny podpalany, Brązowy podpalany, Łaciaty, Trójkolorowy.