Pudle toy z dobrej hodowli uchodzą za sprawnych towarzyszy, ale ze względu na niewielkie rozmiary niosą typowe dla rasy ryzyka dotyczące kolan, oczu i zaburzeń krzepnięcia krwi. Hodowca, dla którego liczy się zdrowie, unika skrajnej miniaturyzacji, aby chronić kościec swojej linii, i celowo korzysta z diagnostyki, jaką przewiduje np. Deutsche Pudel-Klub e.V. (niemiecki klub rasy).
W przypadku stawów na pierwszy plan wysuwa się zwichnięcie rzepki (wyskakiwanie rzepki ze stawu), uzupełnione o badania w kierunku dysplazji stawów łokciowych (ED). Kliniczne badania palpacyjne i RTG rodziców wyraźnie obniżają ryzyko u potomstwa. Przed dopuszczeniem do hodowli specjalista musi też klinicznie zbadać oczy pod kątem zaćmy.
Dla kilku chorób dziedzicznych u pudla toy istnieją sprawdzone testy DNA. Należą do nich postępujący zanik siatkówki (prcd-PRA), czyli postępujące zwyrodnienie siatkówki, oraz encefalopatia noworodkowa z napadami drgawek (NEWS). Inne istotne w tej rasie tematy to zaburzenie krzepnięcia krwi choroba von Willebranda typu I (vWD1) oraz mielopatia zwyrodnieniowa (DM). Test genetyczny wiarygodnie pokazuje, czy rodzic jest wolny od mutacji, jest nosicielem, czy sam choruje. W przypadku prcd-PRA, NEWS i DM rzetelny hodowca kojarzy nosicieli wyłącznie z partnerami o potwierdzonym statusie wolnym, a w przypadku choroby von Willebranda typu I używa w hodowli tylko psów wolnych od mutacji, dzięki czemu żadne szczenię nie może odziedziczyć danej mutacji po obojgu rodzicach. Później, na co dzień, dbaj o zdrową wagę i odchów oszczędzający stawy (mało chodzenia po schodach i żadnych skoków z wysokich kanap w pierwszym roku), a przy zabiegach weterynaryjnych pamiętaj o kwestii krzepliwości krwi.