Puggle

Puggle są przeważnie skłonne do zabawy, towarzyskie i mocno przywiązane do ludzi, z dozą typowej dla beagla ciekawości i uporu. Wiele z nich chętnie podąża za węchem i przy interesujących zapachach może być je trudniej odwołać niż czystej rasy mopsy. W stosunku do rodziny i obcych są z reguły przyjazne i niesprawiające problemów. Niektóre puggle mają tendencję do szczekania lub wycia w stylu beagla, gdy się nudzą lub zostają same.

Puggle łączy ciekawski, skłonny do zabawy charakter beagla z przyjacielskim, nastawionym na człowieka usposobieniem mopsa. Pod względem wyglądu zakres cech sięga od dłuższego pyska w typie beagla po wyraźnie krótki pysk mopsa, w zależności od tego, które cechy przeważą u danego szczenięcia. Ze względu na tę nieprzewidywalność, zamiast polegać na samej nazwie rasy, u każdego szczeniaka puggla należy indywidualnie ocenić długość pyska oraz odgłosy oddychania. Puggle jest zazwyczaj chętny do zabawy i towarzyski, ale po rodzicu rasy beagle może również odziedziczyć silny instynkt tropiący i pewną dozę uporu. W rodzinie uchodzi zazwyczaj za psa oddanego i łagodnego, jednak ze względu na skłonność do nadwagi wymaga kontrolowanego programu żywienia i aktywności fizycznej.

Ze względu na duże przywiązanie do rodziny i świetne podejście do dzieci Puggle doskonale nadaje się do domu pełnego ludzi w każdym wieku. Dzięki temu, że dość dobrze odnajduje się w warunkach miejskich, będzie czuł się komfortowo zarówno w mieszkaniu w bloku, jak i w domu z ogrodem. Codzienne życie z nim jest z reguły bezproblemowe, ponieważ pies tej rasy odnosi się przyjaźnie zarówno do domowników, jak i do obcych. W relacjach z innymi psami ten czworonóg jest zazwyczaj towarzyski i dobrze z nimi współżyje. Właściciele powinni jednak pamiętać, że po przodkach rasy Beagle pies może odziedziczyć pewien instynkt łowiecki. Wspólne mieszkanie z innymi zwierzętami domowymi wymaga więc odpowiedniej ostrożności, gdy do głosu dojdzie typowa dla beagla ciekawość oraz chęć podążania za tropem.

Podczas wychowania Puggla należy liczyć się z pewną dozą uporu i niezależności. Ponieważ niektóre psy chętnie podążają za ciekawymi zapachami i mogą wtedy gorzej reagować na przywołanie, kluczowe jest konsekwentne, ale łagodne prowadzenie. Pies może wykazywać tendencję do szczekania lub charakterystycznego dla beagli wycia, jeśli brakuje mu zajęcia lub zostaje sam w domu. Ze względu na brachycefaliczną budowę czaszki tej krzyżówki, należy bezwzględnie ograniczać wysiłek fizyczny oraz unikać aktywności w upalne dni. Krótkie, urozmaicone sesje treningowe sprawdzają się znacznie lepiej niż długie i wyczerpujące ćwiczenia. W codziennym życiu uważnie obserwuj swojego psa: głośne sapanie lub wyraźne świsty oddechowe są jasnym sygnałem do przerwania aktywności. W takiej sytuacji nie zwlekaj – natychmiast zakończ trening, zapewnij psu odpoczynek i chroń go przed przegrzaniem. Kontrolowana dawka ruchu pomaga również zapobiegać nadwadze.

Ze względu na możliwą budowę brachycefaliczną, aktywność fizyczną podczas upałów i wysiłku należy dostosować do indywidualnych możliwości oddechowych psa, dbając o wystarczającą liczbę przerw i zapobiegając przegrzaniu. Krótka do średnio długiej sierść wymaga niewielu zabiegów pielęgnacyjnych, zazwyczaj wystarcza regularne szczotkowanie. Z powodu skłonności do nadwagi należy konsekwentnie kontrolować ilość karmy i dawki ruchu, a u psów z krótkim pyskiem należy regularnie sprawdzać fałdy skóry pod kątem podrażnień.