Rhodesian Ridgeback

We wspólnym życiu rodzinnym wielu opiekunów doświadcza Rhodesian Ridgebacka jako wyjątkowo przywiązanego, wręcz czułego towarzysza, który najchętniej leży przytulony do swoich ludzi na kanapie. W domu rasa przy wystarczającym obciążeniu uchodzi za niezwykle spokojną, nienarzucającą się i przyjemnie niewidoczną. Wobec dzieci z własnego gospodarstwa domowego jest przez wielu właścicieli opisywany jako cierpliwy i dobroduszny.

Jednocześnie doświadczeni opiekunowie podkreślają, że ta harmonia nie powstaje sama. Jako dorosły pies Ridgeback ma znaczną masę ciała i ogromną siłę. Choć rzadko szczeka bez powodu, wobec obcych występuje często z dystansem, a nawet nieufnie, a jego instynkt obronny na własnej posesji nie jest do niedoceniania.

Ponadto na forach regularnie ostrzega się przed niedocenianiem rasy jako zwykłego psa rodzinnego „przy okazji”. Młode Ridgebacki są często gwałtowne i bezceremonialne, co zwłaszcza przy mniejszych dzieciach wymaga stanowczości i ścisłych zasad w codzienności. Podczas spacerów w mokrą, zimną pogodę wielu przedstawicieli okazuje się zaskakująco wrażliwych na pogodę i konsekwentnie omija kałuże.

Źródła:naturalis-barf.deforum.hundund.derhodesian-ridgeback-breed-club.detierforum.demoyo-wa-simba.de

W szkoleniu i wychowaniu wieloletni opiekunowie są zgodni: Rhodesian Ridgeback jest psem późno dojrzewającym, który dopiero około dwuipółletniego do trzyletniego wieku jest umysłowo w pełni dojrzały. Okres młodzieńczy i wyrostka jest przez wielu właścicieli opisywany jako długotrwała próba cierpliwości, w której już wyuczone komendy są regularnie kwestionowane, a psy skłaniają się do hałaśliwego, zadziornego zachowania.

Centralnym punktem dyskusji wśród opiekunów jest równowaga między jasnością a wyczuciem. Z jednej strony Ridgeback nie wybacza niekonsekwentnego prowadzenia i szybko wykorzystuje swobodę. Z drugiej strony rasa reaguje niezwykle wrażliwie na twarde traktowanie, nacisk czy głośne upomnienia; wiele psów w takich momentach całkowicie się zamyka lub odmawia współpracy. Wychowanie udaje się najlepiej dzięki zaufaniu, pozytywnemu wzmocnieniu i pokazywaniu jasnego sensu.

Kolejnym powracającym tematem jest wyraźny instynkt łowiecki i gonienia wzrokiem. Wielu opiekunów relacjonuje, że niezawodne puszczanie luzem na terenach bogatych w zwierzynę wymaga intensywnego treningu antyłowieckiego, a u niektórych przedstawicieli przez całe życie pozostaje możliwe tylko przy przewidującym spojrzeniu lub na smyczy długiej. Także zgodność z psami tej samej płci może w wieku dorosłym stać się wyzwaniem, ponieważ Ridgebacki skłaniają się do zachowań imponujących i dominacyjnych z naciskiem na ciało.

Źródła:rhodesian-ridgeback-breed-club.demoyo-wa-simba.deeinfachtierisch.dedogorama.appreddit.com

Pod względem zdrowotnym Rhodesian Ridgeback jest w porównaniu z innymi dużymi rasami często postrzegany jako odporny i twardy na pogodę, mimo to opiekunowie i znawcy rasy wskazują na konkretne zagrożenia. Centralnym tematem typowym dla rasy jest zatoka dermoidalna (Dermoid Sinus, DS), wrodzone wpuklenie skóry wzdłuż linii grzbietu, genetycznie ściśle powiązane z charakterystycznym grzebieniem sierści. Dotknięci tym opiekunowie raz po raz podkreślają, jak decydujące jest wczesne badanie szczeniąt przez doświadczonych hodowców i weterynarzy, ponieważ nierozpoznane przewody mogą prowadzić do poważnych zakażeń i muszą być usuwane operacyjnie.

Kolejne powracające tematy zdrowotne w kręgach opiekunów dotyczą układu ruchu, zwłaszcza dysplazji stawu biodrowego i łokciowego (HD/ED), dlatego w pierwszym roku życia trzeba przykładać dużą wagę do ruchu oszczędzającego stawy. Czasem właściciele relacjonują też niedoczynność tarczycy lub alergie, które objawiają się wrażliwą skórą.

Jako duży pies o głębokiej klatce piersiowej Ridgeback niesie ponadto ryzyko skrętu żołądka, dlatego doświadczeni opiekunowie konsekwentnie dbają o stałe okresy odpoczynku bez szaleństw po jedzeniu. Ogólnie dobrze poinformowani opiekunowie podkreślają, że wybór starannej hodowli z rygorystycznymi badaniami zdrowia zwierząt rodzicielskich jest najważniejszą podstawą długiego, zdrowego psiego życia.

Źródła:cryingwolfsridgebacks.derhodesian-ridgeback.orgtasso.netfacebook.comtierarzt-salzgitter.de