Terier irlandzki

W codziennym życiu i we wspólnym życiu z rodziną opiekunowie opisują irish terriera jako przywiązanego, odpornego i niezwykle pogodnego towarzysza. Wielu właścicieli ceni wyraźny kontrast między domem a światem na zewnątrz: w mieszkaniu psy te zwykle drzemią na swoim miejscu zaskakująco spokojnie, czule i niepostrzeżenie, za to w ogrodzie czy w drodze podkręcają się na całego. W kontaktach z dziećmi uchodzą za zaskakująco cierpliwe, nieustraszone i bynajmniej niedelikatne, co czyni z nich lubianych kompanów zabaw w rodzinnej codzienności.

Jako wyzwanie w codziennym życiu regularnie wymienia się jednak silną więź z rodziną: irish terriery chcą być wszędzie razem z domownikami i źle znoszą, gdy przez dłuższy czas są ignorowane. Wielu opiekunów zwraca też uwagę, że przyzwyczajenie do mniejszych zwierząt domowych, takich jak koty czy gryzonie, może być bardzo delikatną sprawą z powodu pierwotnego popędu do tępienia szkodników i najłatwiej się udaje, gdy pies wychowuje się z nimi od szczenięcia. Choć w domu nie uchodzą za stale szczekające, nietypowe zdarzenia lub gości zgłaszają bardzo czujnie i stanowczo.

Źródła:terrier-vom-hungerbachtal.commagspleasure.decaramels-irishterrier.de

Relacje o wychowaniu raz po raz podkreślają wysoką inteligencję połączoną z niezaprzeczalnym terierowskim uporem. Opiekunowie jednogłośnie opowiadają, że irish terrier nie wykazuje ślepego posłuszeństwa, tylko chętnie wciąż kwestionuje zasady i samodzielnie sprawdza istniejące swobody. Twardością czy presją u tej wrażliwej, ale dumnej rasy zwykle osiąga się jedynie upór i wycofanie; według relacji sukces przynosi przede wszystkim prowadzenie z humorem, absolutnie konsekwentne i z jasnymi granicami.

Szczególnie intensywnie w kręgach opiekunów dyskutuje się temat bodźców zewnętrznych i innych psów: na dworze istniejący popęd łowiecki wymaga przewidującego zarządzania i dużej kontroli impulsów, by niezawodne bieganie bez smyczy było w ogóle możliwe. Także w spotkaniach z innymi psami irish terriery nie są typowymi „przyjaciółmi każdego psa”. Wielu opiekunów opisuje, że ich terier rzadko sam szuka zwady, ale nie da sobie niczego narzucić, przy nieuprzejmym zbliżaniu się obcych psów szybko pokazuje wyraźnie, gdzie są granice, i może skłaniać się ku popisom siły.

Źródła:caramels-irishterrier.deforum.wildundhund.deterrier-vom-hungerbachtal.comreddit.com

Jeśli chodzi o zdrowie i pielęgnację, przeważają relacje o odpornej, długowiecznej i krzepkiej rasie. Wielu właścicieli pozytywnie podkreśla, że irish terrier przy odpowiednim do gatunku utrzymaniu rzadko choruje i wykazuje ogromną kondycję oraz wytrzymałość. Dla wielu opiekunów typowe jest też zdziwienie, że psy te, choć odporne na pogodę, nierzadko okazują wyraźny sceptycyzm wobec dobrowolnego pływania czy deszczowych kałuż.

Nakład pracy przy pielęgnacji bywa przez nowicjuszy niedoceniany: druciana sierść wprawdzie prawie nie linieje na co dzień, ale wymaga regularnego trymowania ręcznego, by zachować strukturę i ochronę przed pogodą. Opiekunowie zwracają uwagę, że niewłaściwe strzyżenie maszynką sprawia, iż sierść staje się miękka i płowieje. Sporadycznie właściciele wymieniają się na forach informacjami o badaniach profilaktycznych specyficznych dla rasy, takich jak problemy metaboliczne (np. cystynuria), ale podkreślają, że przy psach hodowlanych z kontrolowanych linii ma się zwykle u boku zdrowego i niezniszczalnego partnera.

Źródła:forum.wildundhund.decaramels-irishterrier.deedogs.de