Białe owczarki szwajcarskie uchodzą za psy odporne, o oczekiwanej długości życia od 12 do 14 lat, ale widać u nich wyraźny wzorzec zdrowotny: duże stawy, szczególna wrażliwość na leki, powikłania przy znieczuleniu oraz ryzyko chorób układu nerwowego często wymagają uwagi przez całe życie.
W Rassezuchtverein für Weisse Schweizer Schäferhunde e.V. (RWS) obowiązkowe są badania w kierunku dysplazji stawów biodrowych (HD), dysplazji stawów łokciowych (ED), mielopatii zwyrodnieniowej (DM), defektu MDR1 (nadwrażliwość na leki), karłowatości przysadkowej i hipoplazji móżdżku. Odpowiedzialni hodowcy zlecają oficjalne badanie rentgenowskie stawów biodrowych i łokciowych rodziców, aby zmniejszyć ryzyko bolesnych wad stawów u potomstwa. Ponadto korzystają z uznanych testów genetycznych w kierunku mielopatii zwyrodnieniowej i defektu MDR1. Te testy DNA pokazują, czy pies hodowlany jest genetycznie wolny od mutacji, jest nosicielem, czy jest dotknięty chorobą. Ważne, by to zrozumieć: w przypadku defektu MDR1 już nosiciele heterozygotyczni (+/-) mogą wrażliwie reagować na niektóre leki i środki znieczulające, natomiast mielopatia zwyrodnieniowa cechuje się niepełną penetracją. Dzięki przemyślanym strategiom kojarzenia opartym na wynikach tych testów rzetelny hodowca celowo zmniejsza ryzyko wystąpienia choroby u szczeniąt.
Do zalecanego standardu zdrowotnego rasy należy ponadto badanie w kierunku głuchoty. Ponieważ nie dla każdego problemu istnieją testy wykonywane z wyprzedzeniem, porozmawiaj też otwarcie z hodowcą o innych typowych dla rasy zagadnieniach zdrowotnych: należą do nich występujące w liniach przypadki padaczki, chorób serca, anomalii oczu, a także wad ustawienia powiek (ektropion / entropion), wad zębów, wnętrostwa (niezstąpienie jąder u samców), bielactwa nabytego (utrata pigmentu) i albinizmu.