Skontaktuj się ze zweryfikowanymi hodowcami rasy Welsh Corgi Pembroke

Welsh Corgi Pembroke to mały pies o ogromnej osobowości. Przy wysokości w kłębie od 25 do 30 cm i masie ciała od 10 do 12 kg ten dawny walijski pies pasterski łączy w sobie ogromną energię, inteligencję i wyraźną pewność siebie. Dzięki mądremu, czujnemu i przywiązanemu do człowieka usposobieniu jest fantastycznym towarzyszem dla aktywnych osób – ale zdecydowanie nie jest domowym leniuchem. Aby twój corgi mógł cieszyć się długim życiem, trwającym od 12 do 15 lat, bez bólu i w dobrej sprawności, wybór kompetentnego hodowcy Welsh Corgi Pembroke jest najważniejszym pierwszym krokiem.

Choć Welsh Corgi Pembroke uchodzą na ogół za rasę odporną, ze względu na budowę ciała i genetykę widać u nich wyraźny wzorzec problemów zdrowotnych: kręgosłup, stawy i oczy często wymagają uwagi przez całe życie. Długi grzbiet w stosunku do krótkich nóg sprawia, że rasa jest podatna na choroby dysków międzykręgowych i przeciążenia układu ruchu. Bez przemyślanej selekcji hodowlanej i późniejszej konsekwentnej kontroli masy ciała problemy z kręgosłupem i koszty leczenia mogą wyraźnie wzrosnąć.

Hodowca dbający o zdrowie psów nie dobiera zwierząt hodowlanych wyłącznie według wyglądu, lecz zleca badania bioder, kręgosłupa i oczu oraz korzysta z nowoczesnych testów DNA. Badania te nie dają wprawdzie gwarancji, że pies przez całe życie będzie zdrowy, ale znacząco obniżają ryzyko ciężkich chorób dziedzicznych.

Szukając szczeniaka, nigdy nie opieraj się na ogólnikowych stwierdzeniach w rodzaju „rodzice są przebadani przez weterynarza”. Club für Britische Hütehunde e.V. (CfBrH) w VDH nakazuje badanie w kierunku chorób dysków międzykręgowych, okulistyczne badanie oczu, badanie w kierunku PRA oraz testy DNA w kierunku degeneracyjnej mielopatii, vWD1 i brachiurii; RTG w kierunku HD oraz test na modyfikator wczesnego początku (Early-Onset) należą dodatkowo do zalecanego standardu zdrowotnego rasy. Przed zakupem poproś o pokazanie pisemnych wyników badań rodziców w następującym zakresie:

• Badania rentgenowskie układu ruchu: Oficjalna ocena w kierunku dysplazji stawów biodrowych (HD) oraz badania kręgosłupa pod kątem chorób dysków międzykręgowych pomagają zmniejszyć ryzyko późniejszych schorzeń stawów i kręgosłupa.
• Okulistyczne badanie oczu: Podczas klinicznego badania oczu u lekarza weterynarii specjalisty zwierzęta hodowlane są kontrolowane w kierunku uogólnionego postępującego zaniku siatkówki (PRA) oraz innych problemów ze wzrokiem typowych dla rasy, takich jak zaćma, dystrofia rogówki, przetrwałe błony źreniczne (PPM) i dysplazja siatkówki.
• Testy DNA w kierunku chorób neurologicznych i zaburzeń krzepnięcia krwi: Dla rasy pembroke istnieją ważne testy genetyczne. Należą do nich test w kierunku degeneracyjnej mielopatii (DM) wraz ze specyficznym dla rasy modyfikatorem wczesnego początku (Early-Onset) oraz test w kierunku zaburzenia krzepnięcia krwi, jakim jest choroba von Willebranda typu I (vWD1). Test DNA pokazuje, czy pies jest genetycznie wolny od choroby, nosicielem czy chorym, dzięki czemu hodowca może celowo planować zestawienia par, aby zminimalizować ryzyko zachorowania u szczeniąt.
• Brachiuria (krótki ogon): Ponieważ niektóre pembroke rodzą się ze skróconym ogonem uwarunkowanym genetycznie, istnieje na to test genetyczny. Skoro zestawienie dwóch nosicieli genu krótkiego ogona ma poważne skutki dla zarodków, rzetelni hodowcy wykorzystują ten test do bezpiecznego planowania hodowli.

Ponadto doświadczeni hodowcy znają także rzadsze zagrożenia typowe dla rasy, takie jak nefropatia rodzinna (choroba nerek) czy astenia skórna (zespół Ehlersa-Danlosa), czyli osłabienie tkanki łącznej skóry, i dokładnie obserwują swoje linie hodowlane pod tym kątem.

Rzetelny hodowca cieszy się z twojej wiedzy i otwarcie odpowiada na twoje pytania. Skorzystaj z tej listy kontrolnej podczas pierwszej rozmowy:

• 1. „Czy mogę zobaczyć oficjalne wyniki oceny HD oraz aktualne karty badań okulistycznych obojga rodziców?”
• 2. „Jaki jest status genetyczny rodziców w zakresie degeneracyjnej mielopatii (wraz z modyfikatorem wczesnego początku) oraz choroby von Willebranda typu I?”
• 3. „Czy w Państwa liniach znane były przypadki wypadnięcia dysku, nefropatii rodzinnej lub astenii skórnej?”
• 4. „Czy któreś z rodziców jest nosicielem genu naturalnie krótkiego ogona (brachiurii) i jak uwzględniono to przy zestawianiu pary?”
• 5. „Jak na co dzień przygotowują Państwo te inteligentne i pełne energii psy pasterskie na różne bodźce środowiskowe?”
• 6. „Jakie zalecenia dają mi Państwo w kwestii kontroli masy ciała i obciążenia fizycznego w pierwszym roku życia, aby oszczędzać kręgosłup i stawy?”