Whoodle

Whoodle uchodzą za psy przyjazne, skore do zabawy i z zasady niesprawiające problemów w relacjach z ludźmi. Po Wheaten Terrierze często dziedziczą pewność siebie i pewną niezależność, co wymaga konsekwentnego, ale opartego na pozytywnych metodach wychowania. Domieszka krwi pudla odpowiada zazwyczaj za dobrą podatność na szkolenie i silne przywiązanie do opiekuna. Niektóre Whoodle wykazują silną potrzebę zabawy i zachowują dużą aktywność do późnego wieku.

Whoodle jest krzyżówką Irish Soft Coated Wheaten Terriera i pudla, osiągającą zazwyczaj średnie rozmiary. Po terierze dziedziczy często pewne siebie, żywiołowe usposobienie i dużą potrzebę zabawy, natomiast po pudle – wysoką pojętność oraz miękką, mało liniejącą sierść. Jak w przypadku wszystkich krzyżówek pierwszego pokolenia (F1), struktura sierści, wielkość oraz charakter mogą się znacznie różnić w obrębie jednego miotu i nie ma gwarancji na wystąpienie konkretnych cech. Whoodle to pies aktywny i potrzebujący zajęcia, jednak przy konsekwentnym wychowaniu z reguły łatwo go prowadzić. Mimo mniejszego linienia Whoodle nie jest bezpiecznym wyborem dla alergików, ponieważ alergeny nadal znajdują się w ślinie oraz złuszczonym naskórku.

Whoodle ze względu na swoje przyjazne nastawienie do dzieci i rodzin dobrze odnajduje się w życiu rodzinnym. W kontaktach z ludźmi jest zazwyczaj przyjacielski, skory do zabawy i nieprzysparzający problemów. Życie w mieście jest w jego przypadku jak najbardziej możliwe, o ile pies ma zapewnioną odpowiednią ilość ruchu i stymulacji umysłowej. Jego instynkt stróżujący oraz skłonność do szczekania kształtują się na przeciętnym poziomie. Relacje z innymi psami układają się u niego zazwyczaj dobrze. Ze względu na raczej niski instynkt łowiecki, przy odpowiednim prowadzeniu, bez przeszkód może mieszkać z innymi zwierzętami domowymi.

Whoodle łączy w sobie chęć do nauki właściwą pudlom z pewną siebie, niekiedy niezależną naturą Wheaten Terriera. W jego wychowaniu konieczne jest konsekwentne, ale oparte na pozytywnych metodach podejście. Jego chęć do zabawy i wysoki poziom energii wymagają codziennej dawki ruchu oraz zajęcia umysłowego. Zwykłe spacery na smyczy nie wystarczą i będą dla tego aktywnego psa niewystarczające. Pielęgnacja wymaga dużego nakładu pracy: miękka sierść ma tendencję do skołtunień, dlatego należy ją czesać kilka razy w tygodniu i regularnie strzyc. Przeciwko tej krzyżówce przemawia fakt, że hybrydy pokolenia F1 nie dają gwarancji co do konkretnych cech, takich jak wielkość, charakter czy rodzaj sierści. Whoodle nie jest również pewnym wyborem dla alergików, ponieważ alergeny znajdują się w ślinie i złuszczonym naskórku. Ponadto taka krzyżówka wcale nie jest automatycznie zdrowsza, lecz może odziedziczyć zagrożenia zdrowotne właściwe dla obu ras.

Miękka, lekko falowana sierść mało linieje, ale ma tendencję do filcowania się. Wymaga czesania kilka razy w tygodniu oraz regularnego, profesjonalnego strzyżenia. Whoodle potrzebuje codziennej dawki ruchu i stymulacji umysłowej – zwykłe spacery na smyczy większości tych psów nie wystarczają. Ze względu na gęstą sierść należy regularnie kontrolować stan uszu i oczu.