Wilczak czechosłowacki

Pomimo wilczego wyglądu, wilczak czechosłowacki jest psem o bardzo wyjątkowym charakterze. Jest bardzo zorientowany na ludzi i wymaga bliskiego kontaktu ze swoim właścicielem. Jednocześnie jest bardzo zabawny i chętny do nauki, wykazując dużą chęć współpracy. Jego wysoka inteligencja i szybkie zrozumienie sprawiają, że szkolenie z nim jest przyjemnością, ale także wyzwaniem, ponieważ może szybko poczuć się niedostatecznie zajęty i wtedy podejmować własne decyzje. W życiu codziennym wilczak czechosłowacki jest aktywnym psem, który potrzebuje dużo ruchu. Długi spacer lub jogging mu nie wystarczają – chce być wyzywany psychicznie i fizycznie. Dlatego jest szczególnie odpowiedni dla osób aktywnych, które lubią trenować lub ćwiczyć ze swoim psem. Pomimo swojej aktywności, może również cieszyć się okresami odpoczynku i okazuje się być przyjemnym towarzyszem w środowisku domowym. Ma raczej zrównoważony temperament; rzadko jest nadpobudliwy. Pomimo swojej aktywności ma pewien spokój i pogodę ducha, które go wyróżniają. Jednak może być również niezależny i podejmować decyzje, co wymaga konsekwentnego i sprawiedliwego przywództwa ze strony opiekuna. Czechosłowacki wilczak łatwo uczy się zostawać sam, ale nie powinien być sam przez długie godziny. Chce być ze swoją rodziną i uczestniczyć w życiu rodzinnym. Pomimo swojej natury zorientowanej na ludzi, nie jest psem kanapowym, który chce być przytulany przez cały dzień. Chociaż lubi być blisko swoich właścicieli, potrzebuje również swojej przestrzeni. Podczas spacerów wykazuje silny instynkt łowiecki. Małe zwierzęta i ptaki są dla nich atrakcyjną zdobyczą, którą chciałyby gonić. Dlatego ważne jest, aby nauczyły się kontrolować ten instynkt od najmłodszych lat. Niezbędne jest konsekwentne szkolenie i silne podstawowe posłuszeństwo. Czechosłowacki wilczak jest bardzo czujnym psem. Jest bardzo świadomy swojego otoczenia i zgłasza wszelkie nietypowe dźwięki lub ruchy. Nie szczeka nadmiernie, ale tylko wtedy, gdy widzi ku temu powód. Jego czujność sprawia, że jest dobrym psem domowym i rodzinnym, który chce chronić swoją rodzinę i swoje terytorium.

Czujny, prymitywny pies, podobny wyglądem do wilka. Są bardzo inteligentne, silne, aktywne, lojalne i oddane swojemu właścicielowi. Mają doskonały wzrok, słuch i węch i są znane ze swojej doskonałej wytrzymałości.

Pierwotnie pies służbowy i ze względu na wysoki poziom aktywności, wilczak czechosłowacki nadaje się tylko częściowo jako pies miejski. Potrzebuje dużo ruchu i stymulacji umysłowej, co jest trudne do zapewnienia w środowisku miejskim. Bardzo dobrze dogaduje się z dziećmi i jest ogólnie przyjazny wobec innych psów. To, czy dogaduje się z kotami lub innymi zwierzętami domowymi, zależy w dużej mierze od jego socjalizacji.

Wychowanie i szkolenie wilczaka czechosłowackiego wymaga cierpliwości, konsekwencji i pozytywnego podejścia opartego na nagrodach. Są bardzo inteligentne i chętne do nauki, ale mogą być też uparte. Wczesna socjalizacja i konsekwentne, ale sprawiedliwe szkolenie są zatem szczególnie ważne. Ze względu na wysoki poziom aktywności i silną potrzebę ruchu wilczak czechosłowacki idealnie nadaje się do różnych psich sportów, takich jak agility, posłuszeństwo czy mantrailing. Należy jednak uważać, aby nie przemęczać psa, ponieważ potrzebuje on również okresów odpoczynku. Wilczak czechosłowacki może stać się „uzależnionym od piłek”, więc gry z piłką powinny być prowadzone z umiarem i nie powinny być ich główną aktywnością. Zamiast tego należy oferować alternatywne aktywności, które odpowiadają jego naturalnym zdolnościom, takie jak praca węchowa lub gry w poszukiwanie.

Dieta wilczaka czechosłowackiego powinna być zrównoważona i wysokiej jakości. Powinna zaspokajać jego wysokie zapotrzebowanie na energię bez przekarmiania. Połączenie suchej i mokrej karmy jest równie możliwe, jak karmienie go świeżym mięsem lub tak zwaną dietą BARF (Biologically Appropriate Raw Food). Pielęgnacja wilczaka czechosłowackiego jest dość prosta. Ma gruby podszerstek i gęstą warstwę wierzchnią, która chroni go przed wiatrem i pogodą. Bardzo dobrze przystosowuje się do klimatu niemieckiego. Jednak linieje dość obficie, szczególnie w okresie linienia wiosną i jesienią; jego sierść należy regularnie szczotkować, aby usunąć martwą sierść i przewietrzyć skórę.