Charakter i Temperament

Pomimo imponujących rozmiarów i odważnego dziedzictwa, wilczarz irlandzki jest niezwykle łagodnym i przyjaznym psem. Znany jest ze swojej miłości do ludzi oraz cierpliwości i łagodności w stosunku do dzieci. Jest dobrym psem rodzinnym i dobrze dogaduje się z innymi psami i zwierzętami domowymi. Nie jest agresywny i ma tendencję do unikania konfliktów, zamiast się w nie angażować. Ze względu na swoją historię jako psa myśliwskiego, wilczarz irlandzki ma pewien popęd łowiecki, ale nie jest on tak silny, jak u niektórych innych ras. Nie jest szczególnie czujny i nie ma tendencji do szczekania ani warczenia, chyba że czuje się zagrożony lub wyzwany. Wilczarz irlandzki jest inteligentny i szybko się uczy, ale może być też nieco uparty. Potrzebuje kochającego, ale konsekwentnego szkolenia, aby wydobyć z niego najlepsze zachowanie. Jest to spokojny i zrelaksowany pies, który nie ma nadmiernej energii, chociaż lubi regularne ćwiczenia. Nie jest psem, który ciągle chce się bawić lub biegać, ale lubi spędzać spokojny czas ze swoją rodziną. Dobrze czuje się zarówno na wsi, jak i w mieście, pod warunkiem, że ma wystarczająco dużo miejsca do poruszania się. Nie nadaje się do życia w małym mieszkaniu lub w domu bez ogrodu. Pomimo swoich rozmiarów, wilczarz irlandzki nie jest stworzony do życia na zewnątrz — jest psem rodzinnym, który lubi spędzać czas w domu ze swoją rodziną. Wilczarz irlandzki dobrze czuje się sam, chociaż woli, aby jego rodzina była w pobliżu. Może być trochę uczuciowy i uwielbia być blisko swoich ludzi. Nie jest typem psa, który lubi się sam bawić; woli być ze swoimi ludźmi lub innymi psami. Szkolenie wilczarza irlandzkiego może być wyzwaniem, ponieważ czasami może być uparty. Ale dzięki cierpliwości, konsekwencji i pozytywnemu wzmocnieniu może być bardzo dobrze wychowanym i zrównoważonym psem.

Co Cię czeka

Wilczarz irlandzki jest uważany za spokojnego psa. Długość życia tej rasy jest dość krótka. Rasa ta cierpi również na wiele chorób typowych dla dużych ras, takich jak problemy z układem mięśniowo-szkieletowym, ale powszechne są również choroby serca i rak kości.

Warunki życia i utrzymanie

Wilczarz irlandzki jest ogólnie odpowiedni jako pies miejski, ale wymaga odpowiedniej ilości ruchu i stymulacji umysłowej. Ze względu na swoje rozmiary powinien być trzymany w mieszkaniu z wystarczającą ilością miejsca i, najlepiej, z dostępem do ogrodu. Dobrze dogaduje się z dziećmi i jest ogólnie bardzo łagodny i cierpliwy. Jednak zawsze wymagany jest nadzór, ponieważ jego rozmiar może przypadkowo przewrócić małe dziecko. Wilczarz irlandzki dobrze dogaduje się również z innymi zwierzętami domowymi, w tym kotami, pod warunkiem, że jest odpowiednio socjalizowany.

Nauka i Trening

Szkolenie wilczarza irlandzkiego powinno rozpocząć się wcześnie i zawsze być konsekwentne, ale pełne miłości. Są inteligentne i szybko się uczą, ale mogą być też uparte. Dlatego cierpliwość jest bardzo ważna podczas szkolenia. Ze względu na swoją historię jako psa myśliwskiego, wilczarz irlandzki ma pewien instynkt łowiecki. Należy to wziąć pod uwagę i kontrolować podczas szkolenia. Może być korzystne oferowanie alternatyw, takich jak gry w poszukiwanie, aby zaspokoić instynkt łowiecki. Ważne jest również, aby nauczyć je wcześnie, jak radzić sobie z frustracją i ćwiczyć kontrolę impulsów, ponieważ w przeciwnym razie mogą mieć tendencję do nadmiernego pobudzenia lub niepokoju. Wilczarz irlandzki jest aktywnym psem, który wymaga regularnych ćwiczeń i stymulacji umysłowej. Sporty takie jak agility lub posłuszeństwo mogą być dobrym sposobem na utrzymanie ich aktywności fizycznej i umysłowej. Należy jednak uważać, aby nie przemęczać ich, ponieważ może to prowadzić do problemów zdrowotnych.

Żywienie i pielęgnacja

Ze względu na wielkość i szybki wzrost szczeniaka, właściwe odżywianie jest szczególnie ważne dla wilczarza irlandzkiego. Wymaga zbilansowanej diety o wysokiej zawartości białka i niskiej zawartości tłuszczu. Należy unikać przekarmiania, ponieważ może to prowadzić do problemów ze stawami. Pielęgnacja wilczarza irlandzkiego jest stosunkowo prosta. Jego szorstką sierść należy regularnie szczotkować, aby zapobiec splątywaniu i problemom skórnym. Ma podszerstek, który chroni go przed zimnem, dzięki czemu jest dobrze przystosowany do niemieckiego klimatu. Linieje umiarkowanie, ale może doświadczyć silniejszego linienia w sezonie linienia wiosną i jesienią.