Adopteer Australische Labradoodle-asielhonden

Besluiten om een hond een tweede kans te geven, is iets heel bijzonders. Wil je een Australische Labradoodle adopteren, dan kies je voor een ras dat oorspronkelijk in Australië is ontwikkeld als allergievriendelijke blindengeleidehond en gezelschapshond. Deze honden staan bekend om hun enorme mensgerichtheid, intelligentie en inlevingsvermogen. Toch zoeken er geregeld honden van dit populaire ras via de dierenbescherming een nieuw thuis. We laten je zien waar je op moet letten bij een Australische Labradoodle uit het asiel en hoe jullie samen uitgroeien tot een sterk team.

Dat zo’n vriendelijke, op het gezin gerichte hond wordt afgestaan, ligt zelden aan het karakter van het dier. Vaak veranderen de omstandigheden van de vorige eigenaren door ziekte, een scheiding of grote veranderingen in hun werk. Daar komen rasgebonden factoren bij die vóór de aanschaf soms worden onderschat:

• Onderschatte verzorging: De golvende tot krullende vacht met ondervacht verhaart weliswaar weinig, maar heeft regelmatige, grondige verzorging nodig om niet te klitten.
• Mentale en fysieke uitdaging: Als slim, speels en actief maatje vraagt de Australische Labradoodle elke dag om bezigheid. Is er geen tijd voor training en beweging, dan ontwikkelt hij uit verveling ongewenst gedrag.
• Verkeerde verwachtingen bij allergieën: Ook al is het ras gefokt als hypoallergene gezelschapshond, sommige mensen reageren toch allergisch op de individuele hond – en dat leidt helaas vaak tot afstand.

Met een schofthoogte van 35 tot 63 cm en een gewicht van 7 tot 30 kg loopt de grootte bij de Australische Labradoodle sterk uiteen. In het asiel ontmoet je meestal gevoelige honden die het verlies van hun vertrouwde mensen nog moeten verwerken. Door hun grote inlevingsvermogen reageren ze sterk op stemmingen. Geef je nieuwe maatje de tijd om vertrouwen op te bouwen – zijn hoge trainbaarheid en zijn goede omgang met kinderen en andere honden helpen hem om zijn weg te vinden in zijn nieuwe omgeving.

Qua gezondheid geldt het ras als behoorlijk robuust, met een levensverwachting van 12 tot 15 jaar. Via hun voorouders brengen Australische Labradoodles echter rasgebonden aandachtspunten mee op het gebied van gewrichten, ogen en bloedstolling. Daartoe behoren heupdysplasie (HD), elleboogdysplasie (ED), gegeneraliseerde progressieve retina-atrofie (PRA), inspanningsgeïnduceerde collaps (EIC), de ziekte van Von Willebrand en degeneratieve myelopathie. Gezondheidsbewuste fokkers laten heupen, ellebogen, knieën en ogen van de ouderdieren controleren met röntgenfoto’s en klinisch oogonderzoek en gebruiken DNA-tests voor bloedstolling en belastbaarheid (zoals EIC) om het risico in de lijn te verkleinen – maar bij een asielhond is de herkomst vaak onbekend. Komt de hond van een broodfokker, dan ontbreken die belangrijke voorafgaande onderzoeken van de ouderdieren. Let daarom zijn hele leven op een gezond gewicht om de gewrichten te ontlasten, en bespreek vóór een geplande operatie beslist het onderwerp bloedstolling met je dierenarts.

Een pup van de fokker kost bij de Australische Labradoodle tussen 2000 en 3500 EUR. Adopteer je daarentegen een Australische Labradoodle uit het asiel, dan betaal je alleen een adoptiebijdrage die duidelijk lager ligt dan de fokkersprijs. Meestal zijn vaccinaties, chip en een intakeonderzoek door de dierenarts daarmee al gedekt; vraag het asiel om je de bijbehorende papieren goed te laten zien. Besteed het bespaarde budget verstandig: naast een goede eerste uitrusting, inclusief borstels voor de veeleisende vachtverzorging, raden we je aan een reserve op te bouwen voor eventuele dierenartskosten of een ziektekostenverzekering voor je hond.