Een fokker die de gezondheid vooropstelt, vertrouwt niet op het blote oog, maar gebruikt gerichte diagnostiek om het risico op erfelijke aandoeningen in zijn lijnen te verkleinen. Bij de Rassezuchtverein Cane Corso Italiano e.V. (CCI) zijn al belangrijke onderzoeken verplicht, die toegewijde fokkers vaak aanvullen met extra diagnostiek.
Gewrichtsonderzoek via röntgenfoto’s en klinische beoordeling
- Heupdysplasie (HD) en elleboogdysplasie (ED): Deze gewrichtsafwijkingen horen bij de verplichte onderzoeken binnen de vereniging. Door officieel beoordeelde röntgenfoto’s van de ouderdieren verkleint een fokker het risico op ernstige gewrichtsproblemen bij de nakomelingen.
- Osteochondritis dissecans (OCD) en patellaluxatie: Ook stoornissen in de kraakbeenrijping (OCD, vaak in het schoudergewricht) en het uit de kom schieten van de knieschijf (patellaluxatie) zijn rasgebonden aandachtspunten. Goede fokkers laten hun fokdieren ook röntgenologisch onderzoeken op OCD en laten de kniegewrichten klinisch beoordelen.
Rasspecifieke DNA-tests
Voor bepaalde monogeen erfelijke aandoeningen bij de Cane Corso bestaan erkende DNA-tests. Zo’n DNA-test laat zien of een ouderdier genetisch vrij is, een symptoomloze drager of zelf aangedaan. Bij enkelvoudig recessieve overerving laat een betrouwbare fokker dragers uitsluitend paren met genetisch vrije partners. Zo erft geen enkele pup de geteste mutatie van beide ouders; het risico op deze specifieke aandoening daalt daardoor aanzienlijk.
- Dentaal-skeletaal-retinale anomalie (DSRA): Deze rasgebonden erfelijke aandoening treft tanden, botopbouw en het netvlies van het oog. De test op DSRA is verplicht binnen de fokvereniging.
- Degeneratieve myelopathie (DM) en hyperuricosurie (HUU): Verantwoordelijke fokkers testen hun dieren aanvullend via een DNA-wanguitstrijkje op DM (een progressieve ruggenmergaandoening op oudere leeftijd) en op HUU (een aanleg voor de vorming van blaas- en nierstenen).
Hart- en oogcontroles
Omdat bij de Cane Corso ook hartaandoeningen voorkomen, laten zorgvuldige fokkers hun fokdieren regelmatig cardiologisch (meestal met een hartecho) en oogheelkundig onderzoeken en vragen ze gericht naar bekende gevallen in de stamboom.