Golden Retrievers gelden in principe als robuust, maar laten een duidelijk gezondheidspatroon zien: gewrichten, ogen, huidveranderingen en een rastypische aanleg voor tumoren blijven vaak een leven lang een aandachtspunt. Omdat een volwassen reu bij een schofthoogte van 56 tot 61 cm maar liefst 30 tot 34 kg weegt, staan de gewrichten onder grote belasting. Heupdysplasie (HD) en elleboogdysplasie (ED) behoren tot de bekendste risico's. Röntgenonderzoek van de ouders verkleint het risico op een ernstig verloop bij de nakomelingen duidelijk.
Even belangrijk zijn de ogen en het hart: de Golden Retriever Club e.V. (GRC) schrijft een oogonderzoek door een veterinair oogspecialist voor op cataract, retinadysplasie en progressieve retina-atrofie (PRA); de Deutscher Retriever Club e.V. (DRC) eist DNA-tests op GR-PRA1, GR-PRA2, prcd-PRA en neuronale ceroïd-lipofuscinose (NCL5). Voor GR-PRA1 en GR-PRA2 en voor de huidgezondheid gebruiken serieuze fokkers gangbare DNA-tests. Zo'n DNA-test laat betrouwbaar zien of een ouderdier vrij, drager of lijder is; verantwoordelijke fokkers combineren dragers uitsluitend met genetisch vrije partners. Daarnaast wordt het hart gecontroleerd op aortastenose, en klinische oogonderzoeken brengen veranderingen in kaart zoals hoornvliesdystrofie, distichiasis of afwijkende ooglidstanden (ectropion/entropion).
Een eerlijke blik op het ras hoort ook over kanker te gaan: hemangiosarcomen, lymfomen en mestceltumoren komen bij de Golden Retriever vaker voor. Daarvoor bestaat geen preventieve test bij de pup. Gezondheidsbewuste fokkers kennen echter de levensgegevens en doodsoorzaken van de voorouders precies, om het risico in hun lijnen zo goed mogelijk te beperken. Hetzelfde geldt voor andere rastypische thema's zoals atopische dermatitis, een te traag werkende schildklier (hypothyreoïdie), epilepsie en zeldzame neurologische of spieraandoeningen (hypomyelinisatie, spierdystrofie van Duchenne). In het dagelijks leven heb je zelf veel in de hand: houd je hond consequent slank, verzorg huid en oren na het zwemmen grondig en maak er een gewoonte van hem regelmatig af te tasten op kleine bultjes in de huid, om dierenartskosten en late gevolgen beperkt te houden.