Adopteer Havanezer-asielhonden

Wil je een Havanezer adopteren, dan neem je een prachtige beslissing. Oorspronkelijk gefokt als gezelschapshond van de Cubaanse elite, verovert deze kleine viervoeter met een schofthoogte van 23 tot 27 centimeter en een gewicht van 3 tot 6 kilogram harten met zijn intelligente, open en grappige karakter. Een hond uit het asiel in huis nemen vraagt geduld en inlevingsvermogen, maar beloont je met een ongeëvenaard trouwe metgezel, die een levensverwachting van 13 tot 15 jaar heeft.

Veel hondenliefhebbers zijn verrast dat ze zo’n gezins- en kindvriendelijke gezelschapshond in het asiel tegenkomen. Toch zijn de redenen voor afstand meestal begrijpelijk en zelden de schuld van de hond. Vaak veranderen de levensomstandigheden van de vorige eigenaren door ziekte, een scheiding of grote veranderingen in hun werk zo sterk dat er geen tijd meer is voor deze mensgerichte hond. Omdat de Havanezer uiterst aanhankelijk is, lijdt hij eronder als hij plotseling vele uren alleen moet blijven.

Soms zijn ook de rasspecifieke behoeften vóór de aanschaf onderschat. De Havanezer verhaart weliswaar nauwelijks, maar zijn lange, zachte dekhaar met zwak ontwikkelde ondervacht vraagt dagelijks grondig borstelen. Kunnen de eigenaren die intensieve verzorging niet bijbenen, dan klit de vacht snel. Ook zijn gemiddelde energieniveau en zijn grote leergierigheid hebben ruimte nodig: als pure schoothond zonder mentale bezigheid en regelmatige wandelingen krijgt deze slimme hond al snel te weinig uitdaging.

Een Havanezer in het asiel heeft het verlies van zijn vertrouwde mensen meegemaakt. Juist omdat dit ras zo sterk op zijn mensen gericht is, reageren veel honden in het hok in het begin onzeker of trekken ze zich terug. Andere raken door de stress van het asielleven overprikkeld of blaffen meer. Laat je daardoor niet misleiden: met jouw rustige leiding en dankzij zijn uitzonderlijk hoge trainbaarheid fleurt de Havanezer in een stabiele omgeving meestal snel weer op.

Een belangrijk aspect bij adoptie is de medische voorgeschiedenis, die bij asielhonden vaak onvolledig is. Havanezers gelden als relatief gezonde gezelschapshonden, maar het ras kent enkele aandachtspunten bij knieën, ogen, hart en lever. Daarnaast horen heupdysplasie, de oogziekte progressieve retina-atrofie (prcd-PRA) en de bloedstollingsstoornis hemofilie tot de bekende gezondheidsthema’s van het ras.

Binnen de Verband Deutscher Kleinhundezüchter e.V. (VK/VDH, de Duitse vereniging van fokkers van kleine honden) is voor de fokgoedkeuring een klinisch onderzoek van de ouderdieren op patellaluxatie (een ontwrichte knieschijf) verplicht. Gezondheidsbewuste fokkers laten daarnaast op eigen initiatief het hart, de leverwaarden en de heupen controleren, evenals de ogen (cataract), en gebruiken voor prcd-PRA een DNA-test (die laat zien of een hond vrij, drager of lijder is, zodat dragers alleen met vrije partners worden gecombineerd). Asielhonden komen daarentegen deels uit ongeplande nesten of van broodfokkers zonder deze preventie, wat het risico op zulke aandoeningen vergroot. Meestal zijn in het asiel de vaccinaties, de chip en een algemeen intakeonderzoek gedekt; laat je de dierenartspapieren goed laten zien. Plan voor je geadopteerde Havanezer regelmatige oog- en hartcontroles bij je dierenarts in en let op een gezond gewicht en gewrichtsvriendelijke beweging om zijn knieën te ontzien.

Een pup van een betrouwbare fokker kost tussen 1.800 en 3.000 euro. Adopteer je een Havanezer uit het asiel, dan betaal je in plaats daarvan een adoptiebijdrage, die duidelijk lager ligt en rechtstreeks ten goede komt aan het werk voor dierenwelzijn. Houd er wel rekening mee dat de doorlopende kosten gelijk blijven. Reken naast hoogwaardig voer, een mand, een tuig en verschillende borstels voor de intensieve vachtverzorging beslist op een financiële buffer voor eventuele dierenartskosten of een ziektekostenverzekering voor je hond.