De Lagotto Romagnolo geldt bij zorgvuldige selectie in de fok als langlevend, maar kent rasgebonden risico’s op het gebied van zenuwaandoeningen, het bewegingsapparaat en de ogen. Een gezondheidsbewuste fokker – bijvoorbeeld volgens de richtlijnen van de Lagotto Romagnolo Wasserhunde Deutschland e.V. – zet gerichte diagnostiek in om deze risico’s in zijn lijn te verlagen.
Bijzonder belangrijk zijn rasspecifieke neurologische aandoeningen zoals benigne familiaire juveniele epilepsie (BFJE) en de lysosomale stapelingsziekte (LSD). Hiervoor bestaan beproefde DNA-tests: die laten betrouwbaar zien of een ouderdier vrij, drager of aangedaan is. Een betrouwbare fokker combineert dragers uitsluitend met genetisch vrije partners, om het risico voor de nakomelingen gericht te sturen. Ook neuroaxonale dystrofie en algemene epilepsie horen bij de neurologische aandachtspunten van het ras, waar je in de lijnen naar moet vragen.
Bij het skelet staan heupdysplasie (HD), patellaluxatie (verplaatsing van de knieschijf), overgangswervels en elleboogdysplasie (ED) centraal. Die kunnen niet met een DNA-test worden vastgesteld, maar vereisen officiële röntgenfoto’s en klinische onderzoeken van de ouderdieren. Omdat je zelf invloed hebt door je pup gewrichtsvriendelijk te laten opgroeien, vermijd je in het eerste levensjaar veel traplopen en overbelasting.
Daarnaast komen bij de Lagotto verschillende oogaandoeningen voor. Naast de verplichte onderzoeken op algemene oogafwijkingen komen in het ras onder andere cataract, progressieve retinale atrofie (PRA), lensluxatie, primair openkamerhoekglaucoom, collie-oogafwijking (CEA), PHTVL/PHPV en afwijkende stand van ooglid en wimpers (entropion, ectropion, distichiasis) voor. Regelmatig klinisch oogonderzoek van de fokdieren door gespecialiseerde dierenartsen verlaagt het risico hierop aanzienlijk.