Adopteer Mechelaar-asielhonden

Ervoor kiezen om een hond uit de dierenopvang een nieuw thuis te geven, is een van de mooiste en meest vormende ervaringen in het leven. Als je erover nadenkt om een Mechelaar te adopteren, kies je voor een heel bijzondere metgezel. De Belgische herder staat bekend om zijn ongelooflijke intelligentie, zijn werklust en zijn zelfverzekerde karakter. Maar juist die eigenschappen kunnen tot problemen leiden als de hond niet op de juiste manier wordt gehouden, en staan deze honden vaak in de weg.

Waarom belanden zoveel Mechelaars in het asiel?

Helaas wachten in de kennels van veel asiels talloze vertegenwoordigers van dit fascinerende ras op een tweede kans. De redenen daarvoor zijn bijna altijd rasspecifiek. Een Mechelaar heeft een enorm energieniveau (5 van 5) en is oorspronkelijk gefokt als hoede- en werkhond met veel uithoudingsvermogen. Veel mensen worden verliefd op het elegante uiterlijk van de grote, sportieve honden met het donkere masker, maar onderschatten volledig wat het betekent om zo’n krachtpatser in het dagelijks leven voldoende uit te dagen.

Zonder vaste taak, duidelijke leiding en genoeg mentale en fysieke bezigheid ontwikkelen deze zeer intelligente honden snel gedragsproblemen. Omdat ze weinig geschikt zijn voor het stadsleven en veel ruimte en beweging nodig hebben, kunnen vorige eigenaren in stedelijke omgevingen het vaak al snel niet meer aan. Verkeerde verwachtingen van een vermeend ongecompliceerde gezinshond leiden er dan toe dat de hond met pijn in het hart naar het asiel wordt gebracht.

Wat mag je verwachten van een Mechelaar uit de dierenopvang?

Kies je voor een Mechelaar uit het asiel, dan krijg je een echt verrassingspakket, dat veel empathie vraagt. Veel van deze honden hebben een verleden. Sommige hebben nooit geleerd om tot rust te komen, anderen reageren door gebrekkige socialisatie onzeker op soortgenoten (de verdraagzaamheid ten opzichte van andere honden ligt vaak op 3 van 5). Je moet je er eerlijk op instellen dat de gewenningsperiode veel tijd, geduld en absolute consequentheid vraagt.

Maar de moeite is het ruimschoots waard: Mechelaars zijn ijverig en extreem leergierig (africhtbaarheid 4 van 5). Met de juiste training en een liefdevolle, maar zelfverzekerde leiding hechten ze zich zeer sterk aan hun mens. Ze kunnen prachtige, trouwe metgezellen zijn die ook in een gezin hun plek vinden, mits er geen te kleine kinderen wonen die ongeremd door het huis rennen. Verwacht geen kant-en-klare gezelschapshond, maar een ruwe diamant die samen met jou wil groeien.

Adoptiekosten in vergelijking met kopen bij een fokker

Een ander aspect van adoptie zijn de kosten. Als je een pup koopt bij een betrouwbare fokker, ligt de prijs van een Mechelaar meestal tussen 1.200 en 2.500 euro. Bij adoptie uit de dierenopvang betaal je daarentegen alleen een adoptievergoeding, die doorgaans tussen 300 en 450 euro ligt. Die vergoeding dekt vaak al de dierenartskosten, vaccinaties en de castratie. Het geld dat je hier bespaart, kun je prima investeren in een hoogwaardige basisuitrusting, een ontsnappingsbestendig veiligheidstuig en vooral in professionele trainingslessen bij een goede hondenschool.

Tips voor de eerste weken met je nieuwe metgezel

De eerste weken met je nieuwe metgezel zijn bepalend voor jullie toekomstige band. Hier zijn enkele beproefde adviezen voor een soepele start:

• Rust is het allerbelangrijkste: De Mechelaar heeft de neiging voortdurend op volle toeren te draaien. Leer hem in de eerste weken vooral om in huis te ontspannen. Vermijd in het begin wilde balspelletjes, die hem onnodig opjagen en zijn stressniveau verhogen.
• Vaste routines opbouwen: Structuur geeft honden uit de dierenopvang zekerheid. Geef hem op vaste tijden eten en laat hem op vaste tijden uit. Dat helpt je hond om zich in de nieuwe omgeving te oriënteren en vertrouwen op te bouwen.
• Mentale uitdaging: Omdat de verzorging van de dichte, korte vacht zeer beperkt is (2 van 5), kun je je tijd volledig steken in het bezighouden van je hond. Begin met eenvoudig neuswerk of zoekspelletjes in huis. Zo daag je zijn slimme kop op een soorteigen manier uit en maak je hem moe, zonder hem lichamelijk te overprikkelen.
• Geduld bij de socialisatie: Dwing je hond niet in vervelende situaties. Observeer zijn lichaamstaal goed en geef hem de veilige ruimte die hij nodig heeft, tot hij zich zeker genoeg voelt.