Old English Sheepdogs hebben een levensverwachting van 10 tot 12 jaar, maar het ras kent enkele typische gezondheidsproblemen. Het gaat onder meer om aandoeningen aan de gewrichten, de ogen en het gehoor, en om een mogelijke genetische overgevoeligheid voor bepaalde medicijnen, waar je je dierenarts in het dagelijks leven altijd actief op moet wijzen. Bovendien moet je beseffen dat een Bobtail in het eerste levensjaar absoluut een gewrichtsvriendelijke opfok nodig heeft, zonder vroeg traplopen of overbelasting.
De Deutsche Old English Sheepdog Club e.V. schrijft specifieke gezondheidsonderzoeken voor. Betrouwbare fokkers maken gebruik van röntgenonderzoek, laboratoriumonderzoek en klinische onderzoeken, plus DNA-tests, om het risico op erfelijke aandoeningen in hun lijnen gericht te verlagen. Een gentest laat daarbij zien of een ouderdier vrij, drager of aangedaan is; röntgen- en oogbevindingen helpen om de kans op aangedane nakomelingen te verkleinen.
Tot de relevante onderzoeken horen het röntgenonderzoek op heupdysplasie (HD), controles door een specialist op oogafwijkingen (waaronder gegeneraliseerde progressieve retina-atrofie) en bloedwaarden voor trage schildklier (hypothyreoïdie). Via gentests kunnen degeneratieve myelopathie, inspanningsgeïnduceerde collaps (EIC) en de NME5-geassocieerde primaire ciliaire dyskinesie (een luchtwegaandoening) worden opgespoord. Omdat bij de Bobtail ook doofheid voorkomt, laten verantwoorde fokkers het gehoor van de pups audiometrisch testen.
Daarnaast zijn er nog andere rasspecifieke risico’s waarvoor geen routinematige gentests bestaan. Daartoe behoren neurologische aandoeningen zoals epilepsie, cerebellaire abiotrofie en het wobblersyndroom (cervicale spondylomyelopathie), auto-immuunziekten zoals immuungemedieerde hemolytische anemie (IMHA) en trombocytopenie, hartafwijkingen (atriumseptumdefect, tricuspidalisklepdysplasie) en gespleten verhemelte. Er zit maar één ding op: vraag de fokker openlijk naar het voorkomen van deze aandoeningen in zijn foklijnen.