West Highland White Terriërs gelden bij weloverwogen fokkerij als robuuste kleine honden, maar hebben specifieke risico’s voor huid, knieën, ogen, kaak en longen. Een betrouwbare fokker informeert je open over deze onderwerpen en laat je de onderzoeksresultaten van de ouderdieren zien, omdat gerichte preventie het risico voor het nageslacht duidelijk verkleint.
Bijzonder belangrijk zijn klinische onderzoeken van de gewrichten op patellaluxatie (verspringende knieschijf) en röntgenuitslagen voor heupdysplasie, evenals bewustzijn van de ziekte van Legg-Calvé-Perthes. Een zeer rasspecifiek onderwerp bij de Westie is craniomandibulaire osteopathie (leeuwenkaak), een pijnlijke botwoekering aan de kaak tijdens de groei; gezondheidsbewuste fokkers controleren de kaakbeenderen en selecteren hun lijnen streng. Ook de ogen vragen om onderzoek door een specialist, om het risico op cataract, lensluxatie, keratoconjunctivitis sicca (KCS, droge ogen), ectropion / entropion, retinadysplasie, persisterende pupilmembranen (PPM) en gegeneraliseerde progressieve retinale atrofie (PRA) zo klein mogelijk te houden.
Het ras staat bovendien bekend om een gevoelige huid: seborroe, atopische dermatitis, epidermale dysplasie en ichthyose komen bij de Westie voor. Omdat er voor veel van deze huidproblemen, voor rastypische longproblemen, chronische hepatitis, pulmonalisstenose, aangeboren doofheid en het shakerdogsyndroom geen eenvoudige DNA-tests bestaan om dieren van de fokkerij uit te sluiten, letten goede fokkers er nauwgezet op alleen te fokken met lijnen zonder familiaire ophoping. Ook zeldzame stofwisselings- en zenuwaandoeningen zoals globoidcelleukodystrofie (galactocerebrosidose) en pyruvaatkinase (PK)-deficiëntie behoren tot de bekende gezondheidsproblemen van het ras. Let in het dagelijks leven op een gezond gewicht van je hond en laat veranderingen aan de huid of in de ademhaling direct door een dierenarts beoordelen.