Adopteer Yorkshire Terriër-asielhonden

Als je een Yorkshire Terriër wilt adopteren, maak je een prachtige keuze. Achter het tengere lijfje met een gewicht van 2 tot 3 kg en een schofthoogte van 15 tot 18 cm schuilt een tedere, levendige en jongensachtige aard. Een Yorkshire Terriër uit het asiel heeft vaak al een eigen geschiedenis, maar geeft je bij geduldige begeleiding een buitengewoon diepe band. Wij laten je zien waar je op moet letten bij de adoptie van dit bijzondere ras.

Dat een Yorkshire Terriër in het asiel op een nieuw thuis wacht, heeft meestal begrijpelijke redenen: de levensomstandigheden van de vorige eigenaren zijn simpelweg veranderd, of de verwachtingen kwamen niet overeen met de werkelijkheid van het ras. Omdat deze honden een hoge levensverwachting van 13 tot 16 jaar hebben, overlijden oudere eigenaren soms of kunnen zij om gezondheidsredenen niet meer voor het dier zorgen.

Daar komen nog raseigenschappen bij die in het dagelijks leven voor verrassingen kunnen zorgen:

• Onderschat temperament: De Yorkie is oorspronkelijk in Engeland gefokt om ratten te bestrijden in textielfabrieken en mijnen en heeft tot op de dag van vandaag het zelfvertrouwen van een grote hond. Hij is waaks, reageert snel op prikkels en is geen puur schoothondje.
• Hoge verzorgingsbehoefte: De zijdeachtige, gladde en lange vacht zonder ondervacht verliest nauwelijks haar, maar vraagt wel dagelijkse, consequente verzorging. Wordt dit vooraf onderschat, dan groeit de hoeveelheid werk je snel boven het hoofd.
• Dynamiek in gezin en dagelijks leven: De Yorkshire Terriër is zeer geschikt voor in de stad en gezinsvriendelijk, maar door zijn geringe formaat slechts beperkt geschikt voor huishoudens met zeer jonge, onstuimige kinderen. Past de omgeving niet bij zijn behoefte aan een voorzichtige omgang, dan zoeken eigenaren vaak met pijn in het hart een geschiktere plek.

Een Yorkshire Terriër bouwt vaak een bijzonder hechte band op met één vaste voorkeurspersoon. Door het verlies van zijn vorige thuis reageert hij in het asiel in het begin vaak onzeker of juist erg aanhankelijk. Geef hem de tijd om vertrouwen te krijgen. Dankzij zijn intelligentie leert hij snel nieuwe routines, maar soms laat hij ook de typische, charmante terriërkoppigheid zien.

Een belangrijk punt bij de adoptie is de gezondheid. Yorkshire Terriërs gelden bij verantwoorde fok over het algemeen als robuust, maar kennen wel rastypische risico's voor de knieschijven, het gebit en de lever. Tot de bekende aandoeningen binnen het ras behoren onder meer patellaluxatie (het uit de kom springen van de knieschijf), tracheacollaps, portosystemische shunt (een afwijking van de leverbloedvaten), de ziekte van Legg-Calvé-Perthes aan het heupgewricht, hartaandoeningen zoals persisterende ductus arteriosus (PDA), oogproblemen zoals cataract, droge ogen (KCS) en progressieve retinale atrofie (PRA), evenals urinestenen (urolithiasis), het syndroom van Cushing en hydrocefalie.

Een gezondheidsbewuste fokker laat vooraf de knieschijven klinisch onderzoeken (zoals bijvoorbeeld de 1. Deutsche Yorkshire-Terrier-Club e.V. voorschrijft), gebruikt DNA-tests voor stofwisselingsaandoeningen en laat de ouderdieren onderzoeken op oog- of hartproblemen om deze risico's in zijn lijn te verlagen. In het asiel is de genetische herkomst daarentegen vaak onbekend. Veel afstandshonden komen oorspronkelijk van malafide broedfokkers die zonder zulke voorafgaande onderzoeken dieren met elkaar laten paren. Bij een hond uit de dierenopvang zijn vaccinaties, chip en een intakeonderzoek meestal gedekt door de adoptiebijdrage; vraag in het asiel naar de dierenartsdocumenten en bekijk ze nauwkeurig. Let later in het dagelijks leven consequent op een gezond lichaamsgewicht om de gewrichten te ontlasten en op regelmatige gebitsverzorging.

Financieel verschilt een adoptie duidelijk van de aanschaf van een pup. Terwijl een pup van een fokker tussen 1500 en 3000 EUR kost, betaal je in het asiel slechts een adoptiebijdrage, die meestal enkele honderden euro's bedraagt. Houd bij je begroting toch rekening met een financiële buffer: naast de hoogwaardige eerste uitrusting – zoals een goed passend borsttuig dat de gevoelige hals spaart bij een risico op tracheacollaps, plus borstels en kammen – hebben vooral oudere Yorkshire Terriërs uit het asiel vaak vrij snel aandacht van de dierenarts nodig, bijvoorbeeld voor een professionele gebitsreiniging.