Przy dobrej hodowli Aussiedoodle uchodzi za odpornego psa, którego oczekiwana długość życia wynosi od 10 do 13 lat. Mimo to krzyżówka nie łączy automatycznie samych najlepszych cech – dziedziczy też typowe dla ras wyjściowych problemy, zwłaszcza w obrębie stawów, oczu i tolerancji leków.
Od owczarka australijskiego pochodzi ryzyko defektu MDR1 – groźnej nadwrażliwości na niektóre substancje czynne, np. część leków odrobaczających czy środków do znieczulenia. Dostępny jest sprawdzony test DNA, który pokazuje, czy rodzic jest wolny od wady, nosicielem czy jest nią dotknięty. Rzetelny hodowca zleca określenie tego statusu i dobiera rodziców tak, aby ryzyko dla szczeniąt było mniejsze. Mimo to poinformuj swojego weterynarza o rasie psa jak najwcześniej, aby uniknąć zagrożeń podczas leczenia.
Poza tym biodra i oczy rodziców muszą być dokładnie przebadane. Oficjalne zdjęcie rentgenowskie stawów biodrowych (a najlepiej także łokciowych) pozwala zmniejszyć ryzyko dysplazji stawów biodrowych (HD); ty możesz się do tego przyczynić w pierwszym roku życia psa, dbając przy wychowie o jego stawy – bez wczesnego chodzenia po schodach i przeciążania. Kliniczne badania oczu wykonywane przez lekarzy weterynarii specjalistów wykrywają u rodziców zaćmę (kataraktę) oraz postępujący zanik siatkówki (PRA). Ponadto sumienni hodowcy sprawdzają krzepliwość krwi pod kątem choroby von Willebranda, a przy doborze linii zwracają uwagę na inne problemy typowe dla ras, takie jak zwyrodnieniowa mielopatia oraz zwichnięcie rzepki.
Jedno ostrzeżenie specyficzne dla rasy dotyczy umaszczenia: jeśli ktoś łączy dwa psy z genem merle (double merle), szczeniętom grożą poważne wady wzroku i słuchu. Odpowiedzialny hodowca bardzo uważnie pilnuje genetyki, by od początku unikać tak niebezpiecznych kombinacji genów.