Adoptuj psy rasy Chihuahua ze schroniska

Decyzja, by adoptować chihuahua, zmienia dwa życia: Twoje i psa, który czeka na drugą szansę. Przy wysokości w kłębie 18–23 cm i masie zaledwie 1–3 kg ten pochodzący z Meksyku pies do towarzystwa wygląda wprawdzie na maleńkiego, ale kryje w sobie zaskakująco dużą osobowość. Szukając chihuahua w schronisku, spotkasz urocze, pełne wdzięku, a czasem cudownie zadziorne psy, które żyją od 14 do 17 lat.

To, że chihuahua zostaje oddany do schroniska, rzadko wynika z samego psa – zwykle przyczyną są zmienione okoliczności życiowe albo błędne oczekiwania przed jego przyjęciem. Ze względu na niewielkie rozmiary i raczej niski poziom energii (2 na 5) często bywa mylnie postrzegany jako typowy piesek kanapowy. Tymczasem chihuahua jest odważny, pewny siebie i na co dzień szybko zapomina, jak bardzo jest mały. Jeśli nie boi się stawać naprzeciw znacznie większym psom albo jest raczej zdystansowany wobec innych psów i małych dzieci, opiekunowie bez przemyślanego treningu czasem sobie nie radzą.

Do tego dochodzi jego ogromna lojalność: chihuahua budują niezwykle bliską więź ze swoim opiekunem. Gdy ta osoba z powodu choroby, rozstania czy przeprowadzki przestaje się nim zajmować, pies traci swoje znajome otoczenie. Czasem nie docenia się też długości życia tej rasy, gdy plany życiowe zmieniają się na przestrzeni półtorej dekady.

Przyjmując chihuahua ze schroniska, często dostajesz paczkę z niespodzianką i własną historią. Właśnie dlatego, że ta rasa tak mocno przywiązuje się do jednej osoby, wiele psów w schronisku początkowo bardzo tęskni albo z niepewności reaguje obronnie. Daj mu czas, by nabrał zaufania – gdy raz zdobędziesz jego serce, nie odstąpi Cię na krok.

Także pod względem zdrowia warto przyjrzeć się psu dokładnie. Ze względu na bardzo małe rozmiary i typowy dla rasy kształt głowy chihuahua mają określone ryzyka dotyczące oddychania, kolan, oczu i serca. Do znanych problemów rasy należą przede wszystkim zwichnięcie rzepki (wyskakująca rzepka), choroby serca, takie jak endokardioza zastawki mitralnej czy przetrwały przewód tętniczy (PDA), a także problemy neurologiczne, takie jak wodogłowie, malformacja typu Chiari (CM) i syringomielia (SM). Występują też choroby oczu, takie jak suche zapalenie rogówki i spojówek (KCS), dystrofia rogówki, jaskra pierwotna otwartego kąta i uogólniony postępujący zanik siatkówki. U psów o rozjaśnionych umaszczeniach, takich jak niebieskie, istnieje ponadto ryzyko łysienia związanego z rozjaśnieniem barwy (Color Dilution Alopecia, tzw. Blue Dog Syndrom).

Hodowca, dla którego liczy się zdrowie, zmniejsza ryzyko takich chorób, zlecając kliniczne badania kolan, serca i oczu rodziców, dbając o zdrowy kształt czaszki i drożne drogi oddechowe oraz stanowczo rezygnując ze skrajnej miniaturyzacji – tymczasem część psów ze schronisk pochodzi z miotów pseudohodowców. Tam tej profilaktyki zupełnie brakuje. W schronisku zwykle zapewnione są wprawdzie szczepienia, czip i wstępne badanie weterynaryjne, ale zawsze poproś o dokładne pokazanie dokumentów.

Koszty adopcji w porównaniu z zakupem od hodowcy

Finansowo adopcja wyraźnie różni się od kupna szczenięcia. Podczas gdy szczenię chihuahua od hodowcy kosztuje od 1000 do 2500 EUR, opłata adopcyjna w schronisku wynosi zwykle ułamek tej kwoty. Zaoszczędzone pieniądze najlepiej od razu zaplanuj jako rezerwę na ewentualne koszty weterynaryjne i dobrej jakości wyprawkę. Niezależnie od tego, czy wybierzesz psa krótkowłosego, czy długowłosego: nakład pielęgnacji (2 na 5) jest niewielki, ale dopasowane, miękkie szelki, ortopedyczne legowisko i chroniące przed zimnem płaszczyki na zimę to obowiązkowe elementy podstawowego wyposażenia.