Skontaktuj się ze zweryfikowanymi hodowcami rasy Owczarek szkocki długowłosy

Owczarek szkocki długowłosy z Wielkiej Brytanii to uosobienie gracji, dumy i głębokiego oddania swoim ludziom. Pierwotnie hodowany jako pies pasterski do pracy przy stadach owiec, dziś jest ceniony jako pies rodzinny – za długą, gęstą sierść z obfitym podszerstkiem oraz łagodny, zrównoważony charakter. Za szlachetnym wyglądem kryją się jednak swoiste uwarunkowania genetyczne. Jeśli szukasz hodowcy owczarka szkockiego długowłosego, to właśnie twój wybór w dużej mierze zdecyduje o tym, z jakimi predyspozycjami zdrowotnymi i jak stabilnym charakterem twój szczeniak wejdzie w życie.

Owczarki szkockie długowłose mają kilka typowych dla rasy problemów, głęboko zakorzenionych w jej genetyce. Szczególnie znana jest nadwrażliwość na niektóre leki (defekt MDR1) oraz swoiste problemy dotyczące oczu, układu nerwowego i stawów biodrowych. Kluczową rolę odgrywa też genetyka umaszczenia: tak zwany czynnik merle odpowiada za popularne umaszczenie blue merle, ale przy połączeniu dwóch nosicieli merle może u części potomstwa prowadzić do ciężkich wad wzroku i słuchu.

Hodowca owczarka szkockiego długowłosego, który stawia na zdrowie, niczego tu nie zostawia przypadkowi. Planuje krycia w oparciu o wyniki badań klinicznych i celowane analizy DNA, aby świadomie zmniejszać w swojej linii ryzyko tych chorób dziedzicznych. Poza tym rasa bywa wyraźnie zróżnicowana: spokojniejsze linie wystawowe i żywsze, bardziej aktywne linie pracujące. Doświadczony hodowca trafnie oceni, który szczeniak pasuje do twojego stylu życia.

Podczas wizyty skup się na udokumentowanych wynikach badań rodziców. Pojedynczy test nie gwarantuje, że pies będzie zdrowy przez całe życie, ale połączenie badania rentgenowskiego, diagnostyki klinicznej i testów genetycznych znacząco zmniejsza ryzyko poważnych chorób. W przypadku owczarka szkockiego długowłosego klub hodowlany wymaga następujących badań; RTG w kierunku HD należy do zalecanego standardu zdrowotnego rasy:

• Defekt MDR1 (nadwrażliwość na leki): Test genetyczny pokazuje, czy pies jest wolny od mutacji, jest jej nosicielem, czy jest obciążony. U psów obciążonych niektóre substancje czynne bez przeszkód przenikają do ośrodkowego układu nerwowego. Przed każdym leczeniem musisz informować lekarzy weterynarii o możliwej nadwrażliwości na leki.
• Badania oczu (CEA i PRA): Anomalia oka collie (CEA) oraz postępujący zanik siatkówki (uogólniony PRA) dotyczą siatkówki. Oprócz testów DNA na znane mutacje decydujące znaczenie ma kliniczne badanie oczu rodziców oraz szczeniąt w pierwszych tygodniach życia, wykonane przez lekarza weterynarii specjalizującego się w okulistyce.
• Mielopatia zwyrodnieniowa (DM): Postępująca choroba neurologiczna rdzenia kręgowego występująca w starszym wieku, dla której istnieje test genetyczny służący do oceny ryzyka przy planowaniu hodowli.
• Dysplazja stawów biodrowych (HD): Stwierdzana na podstawie oficjalnego badania rentgenowskiego rodziców, aby zmniejszyć ryzyko bolesnych nieprawidłowości w budowie stawów.
• Zapalenie skórno-mięśniowe (DMS) & choroba zapalna płuc (IPD): Genetycznie uwarunkowane ryzyko chorób skóry i mięśni oraz problemów z płucami, uwzględniane w hodowli dzięki odpowiednim testom.
• Umaszczenie merle: Test genetyczny ujawnia, czy pies nosi gen merle (także w formie ukrytej u psów o umaszczeniu sobolowym), co pozwala uniknąć ryzykownych kojarzeń dających szczenięta double merle.

Ponadto w rasie występują inne problemy zdrowotne, takie jak hematopoeza cykliczna (zespół szarego collie, zaburzenie tworzenia krwi) i hiperurykozuria (skłonność do kamieni moczowych). Zapytaj hodowcę wprost, czy w jego liniach hodowlanych znane są takie przypadki.

Ponieważ owczarki szkockie są bardzo przywiązane do ludzi i uważne, szczenięta potrzebują bliskiego kontaktu z rodziną. Trzymanie w odizolowanym kojcu nie pasuje do tego wrażliwego psa pasterskiego. Pielęgnacja owczarka szkockiego długowłosego jest bardzo pracochłonna (5 z 5), dlatego dobra hodowla już od najmłodszych dni delikatnie przyzwyczaja maluchy do szczotki i grzebienia.

Podczas pierwszego spotkania zadaj te sześć konkretnych pytań:

• 1. Jaki dokładnie status MDR1 mają oboje rodzice i jaki status mogą teoretycznie mieć szczenięta?
• 2. Czy szczenięta przed wydaniem są badane klinicznie przez wyspecjalizowanego okulistę pod kątem CEA i innych chorób oczu?
• 3. Czy oficjalne wyniki RTG w kierunku HD oraz wyniki testów genetycznych na DM, zapalenie skórno-mięśniowe i IPD są dostępne do wglądu?
• 4. Czy przy kryciach z udziałem merle rodzic bez merle został przebadany genetycznie na ukryte merle?
• 5. Czy w linii wystąpiły przypadki hematopoezy cyklicznej lub hiperurykozurii?
• 6. Czy hodują Państwo raczej spokojniejszy typ wystawowy, czy typ bardziej chętny do pracy, i jak przygotowują Państwo szczenięta do intensywnej pielęgnacji sierści?