Owczarek czeski (Chodsky pes)

W życiu rodzinnym i codziennym owczarek czeski jest przez właścicieli często opisywany jako łagodniejszy, bardziej chętny do współpracy „owczarek w małym formacie". Właściciele szczególnie podkreślają jego ogromne nastawienie na człowieka i przywiązanie: chodský pes szuka stałej bliskości swojej sfory i chce być wszędzie. W bezpośrednim porównaniu z owczarkiem niemieckim wielu właścicieli zaznacza, że na spotkaniach rasy czy spacerach wykazuje wyraźnie większą zgodność z innymi psami i ma niższy poziom podstawowej agresji. Wobec obcych ludzi zachowuje się zwykle neutralnie do lekko zdystansowanego, ale w znanym otoczeniu szybko się otwiera.

Odwrotną stroną tej ścisłej więzi jest zostawanie samemu, które według wielu właścicieli trzeba trenować bardzo starannie od małego. Psy te skłaniają się do cierpienia z powodu rozłąki, jeśli są izolowane bez przygotowania. Kolejnym powracającym punktem w codziennym życiu jest ich wyraźne zachowanie terytorialne i zgłaszające. Poważnie traktują swoje historyczne zadanie strażnika granicy i pilnowania gospodarstwa oraz rodziny. Szczekanie przy ogrodzeniach lub gwałtowne zgłaszanie gości wymaga jasnych zasad, ponieważ w przeciwnym razie pies sam decyduje, kto może wejść na posesję.

Źródła:das-schaeferhund-forum.depetbook.deinfohund.de

W wychowaniu i szkoleniu właściciele zgodnie opowiadają o dużej gotowości do współpracy i chęci do pracy. Bez względu na to, czy chodzi o obedience, sport psów towarzyszących czy pracę węchową, chodský pes uczy się szybko i chce zadowolić. Doświadczeni właściciele podkreślają jednak, że w żadnym razie nie można go szkolić czystą surowością ani presją. To wrażliwy, delikatny pies, który przy zbyt szorstkim traktowaniu blokuje się lub wycofuje. Często wspomina się też pewną własną głowę: samce mogą występować zdecydowanie i kwestionować zadania, jeśli nie widzą w nich sensu albo gdy prowadzenie opiekuna słabnie.

Właściciele zwracają szczególną uwagę na wrażliwość na bodźce ruchowe. Instynkt łowiecki jest u wielu osobników bez wątpienia obecny; właściciele opowiadają o fiksowaniu zwierzyny, a nawet próbach gonienia za samochodami, rowerami czy biegaczami, jeśli kontroli impulsów nie zbudowano odpowiednio wcześnie. Często wymienianą osobliwością w codziennym treningu jest „zamrożenie" lub trwanie w bezruchu: w nowych lub konfliktowych sytuacjach pies chętnie się zatrzymuje, zabezpiecza i ocenia zdarzenia, co niecierpliwi ludzie łatwo mylnie biorą za upór lub odmowę. Równie ważne jak wysiłek fizyczny jest nauczenie psa od początku faz wyciszenia, aby się nie nakręcał.

Źródła:edogs.deder-hundegefaehrte.de

Pod względem witalności i zdrowia chodský pes uchodzi wśród właścicieli i w związkach hodowlanych ogólnie za rasę naturalną i odporną. Ponieważ jest to stosunkowo młoda rasa odtworzona, z początkowo dość wąską pulą genową, hodowcy i dobrze poinformowani właściciele raz po raz podkreślają, jak rozstrzygające są niski współczynnik inbredu i ścisła selekcja. Dzięki lżejszej w porównaniu z klasycznymi rasami użytkowymi masie ciała i prostemu grzbietowi poważne problemy ze stawami występują rzadziej, mimo to badania rentgenowskie w kierunku dysplazji stawów biodrowych (HD) i łokciowych (ED) są w środowisku tematem centralnym.

Ponadto relacje hodowlane i właściciele wskazują na ryzyko mielopatii zwyrodnieniowej (DM), dla której dostępne są już jednak testy genetyczne, na które zainteresowani szczeniętami powinni zwrócić uwagę przed zakupem. Pielęgnacja długiej, odpornej na pogodę sierści z gęstym podszerstkiem jest przez właścicieli opisywana jako zaskakująco łatwa: zwykle wystarcza regularne przeczesywanie, przy czym podczas półrocznej zmiany sierści należy się liczyć ze znacznymi ilościami wyczesanych włosów w domu. Przy utrzymaniu zgodnym z potrzebami gatunku i zdrowym pochodzeniu rasa cieszy się zwykle wysoką długością życia i do starości pozostaje chętna do ruchu.

Źródła:petbook.de