Szczenięta rasy Dalmatyńczyk od zweryfikowanych hodowców

Białe umaszczenie z charakterystycznymi czarnymi łatami sprawia, że dalmatyńczyka trudno z kimkolwiek pomylić. Za elegancką prezencją kryje się jednak pies pracujący o ogromnej wytrzymałości. Dalmatyńczyk pochodzi z Chorwacji, gdzie był niestrudzonym psem towarzyszącym powozom, i do dziś ma silną potrzebę biegania. Samce osiągają imponującą wysokość w kłębie od 56 do 62 cm i ważą od 27 do 32 kg. Ma godny, mądry i otwarty charakter, a przy tym jest bardzo silnie związany ze swoimi ludźmi. Jeśli chcesz kupić szczenię dalmatyńczyka, nie bierzesz do domu psa wyłącznie kanapowego, tylko bardzo inteligentnego, przyjaznego rodzinie atletę, który żyje od 10 do 13 lat i na co dzień potrzebuje wyzwań zarówno dla ciała, jak i dla umysłu.

Realistyczny przedział cenowy za szczenię dalmatyńczyka wynosi od 1500 do 2800 EUR. Ta cena odzwierciedla duży nakład pracy hodowców dbających o zdrowie psów. U dalmatyńczyka znaczący koszt stanowią właśnie specjalistyczne badania weterynaryjne rodziców oraz audiometryczne badanie słuchu każdego szczenięcia przed oddaniem. Dochodzą do tego wydatki na wysokiej jakości karmę, szczepienia, czipowanie i staranną socjalizację w warunkach domowych. Uważaj na rzekome okazje w internecie: nieuczciwi pseudohodowcy oszczędzają właśnie na tych kluczowych badaniach zdrowotnych, co później może prowadzić do wysokich kosztów leczenia i wielkiego cierpienia.

Dalmatyńczyki mają typowe dla rasy problemy zdrowotne, które musisz dobrze poznać przed zakupem – dotyczą one zwłaszcza słuchu, dróg moczowych i bioder. Hodowca dbający o zdrowie psów (na przykład należący do Deutscher Dalmatiner-Club von 1920 e.V., który wymaga badań w kierunku głuchoty i dysplazji stawów biodrowych) stosuje celowaną diagnostykę, aby ograniczyć te zagrożenia:

• Głuchota: Ponieważ biała maść podstawowa jest genetycznie powiązana z ryzykiem głuchoty jedno- lub obustronnej, rzetelni hodowcy zlecają weterynaryjne badanie słuchu rodziców i wszystkich szczeniąt przed oddaniem, wykonywane specjalnym testem (AEP/BAER). Test ten wiarygodnie pokazuje, czy szczenię słyszy na oba uszy.
• Metabolizm kwasu moczowego (hiperurykozuria i kamica moczowa): Dalmatyńczyki mają szczególną cechę przemiany materii, która może prowadzić do podwyższonego poziomu kwasu moczowego, a w konsekwencji do bolesnych kamieni moczowych (kamicy moczowej). Test genetyczny w kierunku hiperurykozurii pokazuje status rodziców, aby w hodowli celowo uwzględniać ten aspekt metabolizmu. Na co dzień aktywnie ograniczasz ryzyko powstawania kamieni moczowych dzięki specjalnie dobranej diecie ubogiej w puryny i dużej ilości świeżej wody.
• Dysplazja stawów biodrowych (HD) i wnętrostwo: Badania rentgenowskie rodziców zmniejszają ryzyko HD u potomstwa. Odchów oszczędzający stawy w pierwszym roku życia dodatkowo chroni biodra. U samców w ramach selekcji hodowlanej zwraca się też uwagę na wnętrostwo (niezstąpienie jąder).

Poza tym istnieją inne typowe dla rasy problemy zdrowotne, dla których częściowo nie ma rutynowych testów genetycznych albo które wykrywa się klinicznie. Należą do nich choroby oczu, takie jak zaćma, pierwotna jaskra z otwartym kątem przesączania, pannus (przewlekłe powierzchowne zapalenie rogówki) i postępujący zanik siatkówki (postać uogólniona), a także zaburzenia neurologiczne i internistyczne, takie jak zwyrodnieniowa mielopatia, porażenie krtani, neuropatia obwodowa, leukodystrofia globoidalna i zespół ostrej niewydolności oddechowej u dalmatyńczyka. Zapytaj hodowcę wprost, czy takie przypadki są znane w jego liniach hodowlanych.

Przy poziomie energii 4/5 dorosły dalmatyńczyk potrzebuje aktywnych ludzi, którzy lubią biegać, chodzić na piesze wędrówki lub jeździć na rowerze. Jednocześnie ma najwyższe noty (5/5) pod względem przyjazności wobec rodziny i dzieci oraz łatwości szkolenia. Szybko się uczy, wrażliwie reaguje na konsekwentne, uczciwe prowadzenie, a dzięki wysokiej przydatności do życia w mieście (4/5) i dobrej zgodności z innymi psami (4/5) dobrze radzi sobie także w bardziej ruchliwym otoczeniu – pod warunkiem że jego potrzeba ruchu jest zaspokajana codziennie.

Nie lekceważ jednak krótkiej, twardej i gęstej sierści: nakład pielęgnacji jest wprawdzie niewielki (2/5), ale linienie (3/5) daje się mocno we znaki. Krótkie białe włosy mają drobne haczyki, którymi uporczywie wczepiają się w ubrania, dywany i fotele samochodowe, i sypią się przez cały rok.