

Labrador Retriever to chętny do nauki, niezwykle przywiązany do ludzi pies aportujący – wyhodowany, by przynosić ustrzeloną zwierzynę z zimnej wody, nie uszkadzając jej przy tym. To właśnie ta chęć do współpracy czyni go najpopularniejszym, ale często też najbardziej niedostatecznie stymulowanym umysłowo psem rodzinnym w Niemczech.
Jak obliczana jest ocena zdrowia
Źródła obowiązkowych badań hodowlanych. Labrador Club Deutschland e.V.
W skrócie
Najważniejsze fakty, cechy i kwestie zdrowotne — zanim poznasz szczegóły.
Oczekiwana długość życia
10–12 lat
Wysokość w kłębie
54–57 cm
Waga
25–36 kg
Informacje praktyczne
Usposobienie
Codzienność
Co ma kluczowe znaczenie
W przypadku rasy Labrador Retriever wybór hodowli to najważniejsza decyzja, jaką podejmujesz. Odpowiedzialni hodowcy rzetelnie badają rodziców pod kątem chorób dziedzicznych, dbają o prawidłową socjalizację szczeniąt i służą wsparciem także po przekazaniu psa. Tani szczeniak bez wykonanych badań najczęściej staje się później najdroższym psem.
Sprawdź standardy HonestDog dla hodowców →Umaszczenie i sierść
Umaszczenia występujące u rasy Labrador Retriever — wraz z informacją, które z nich są niezgodne ze wzorcem rasy oraz które wiążą się z ryzykiem genetycznym.
Kolory oczu
Rodzaj sierści
Prawdziwy vibes-check
Labrador nie jest urodzonym kanapowcem, który po prostu towarzyszy Ci w codzienności – to wysoce wyspecjalizowany pracownik w przebraniu pluszaka, który dla rzuconego dummy wejdzie nawet do lodowatej wody. Jeśli skierujesz jego potrzebę współpracy na konkretne zadania, zyskasz najwierniejszy cień na świecie; jeśli nie, sam wychowa się na pozbawionego dystansu, żywiołowego szczeniaka w ciele olbrzyma.
Dzięki silnemu ciału Labrador Retriever jest rasą, która wyróżnia się w wielu dziedzinach. Należy do grupy retrieverów i pierwotnie był hodowany w Anglii do polowań i aportowania zwierzyny, zwłaszcza ptactwa wodnego. Labrador ma zrównoważoną budowę z szeroką głową, wyrazistymi oczami i charakterystycznym „ogonem wydry”, który jest gruby i prosty. Ciało jest muskularne i silne, co pozwala mu zręcznie pływać i aportować. Ciekawostką jest, że w obrębie rasy istnieją dwie linie: linia robocza i linia wystawowa. Podczas gdy linie robocze są szczuplejsze i bardziej atletyczne, labradory z linii wystawowych mają bardziej solidną budowę. Obie linie są wspaniałymi towarzyszami, ale ich różne cechy mogą mieć wpływ na to, która z nich lepiej pasuje do Twojego stylu życia.
Jedną z najbardziej charakterystycznych cech labradora jest jego przyjazna i zrównoważona natura. Jako pies bardzo zorientowany na ludzi, lubi spędzać czas ze swoją rodziną. Jest również bardzo zabawny, co czyni go świetnym towarzyszem zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Ze względu na wysoki poziom motywacji i chęć pracy z ludźmi, labrador idealnie nadaje się do różnych zadań, takich jak polowanie, poszukiwanie i ratownictwo oraz psy do wykrywania narkotyków lub materiałów wybuchowych. Labradory są również bardzo skuteczne jako psy przewodniki. Psy z linii pracujących są bardziej odpowiednie do pracy ze względu na ich większą podatność na szkolenie. Z drugiej strony labradory z linii wystawowych są często spokojniejsze i dlatego lepiej nadają się jako psy rodzinne lub do towarzystwa. Labrador to pies, który szybko się uczy i lubi być zachęcany. Potrafi nauczyć się zostawać sam, ale potrzebuje również ludzkiego towarzystwa i nie powinien być zostawiany sam na dłuższy czas. Ponieważ labradory mają dużo energii, potrzebują wystarczającej ilości ruchu i stymulacji umysłowej. Jeśli nie mają wystarczająco dużo ruchu lub są niedostatecznie stymulowane umysłowo, mają tendencję do stania się nadpobudliwymi lub destrukcyjnymi. Aportowanie jest we krwi labradora, co oznacza, że lubią nosić przedmioty w pysku i przynosić je właścicielowi. To zachowanie można wykorzystać pozytywnie poprzez gry i szkolenie. Mają instynkt łowiecki, ale można je łatwo kontrolować za pomocą odpowiedniego szkolenia. Labrador retriever ma niewiele cech psa stróżującego i jest ogólnie bardzo przyjazny, nawet w stosunku do nieznajomych. Uwielbiają witać się i przytulać.
| Czujność Occasionally alerts but is fundamentally open. | Low |
| Otwartość na obcych Loves every new person immediately and without reserve. | Very open |
| Instynkt łowiecki lub pasterski Powerful instinct that can override recall when triggered. | Strong |
Ciekawostka!
Labradory mają błony pławne między palcami, co pozwala im na skuteczniejsze pływanie, gdyż używają łap jak wioseł.
Labrador Retriever to przyjazny, łatwy do wyszkolenia pies. Te psy są często zmotywowane do polowania i lubią być aktywne. Są wszechstronne i nadają się między innymi jako psy przewodnicy dla niewidomych.
Labradory są bardzo przyjaznymi dla rodziny psami i dlatego świetnie nadają się dla rodzin z dziećmi. Są na ogół bardzo towarzyskie i nie mają problemu z innymi psami lub zwierzętami domowymi, jeśli są dobrze socjalizowane. Jednak labradory potrzebują stymulacji umysłowej i mnóstwa ruchu. Jeśli trzymane są w mieszkaniu w mieście, należy zaplanować dużo czasu na spacery i zajęcia na świeżym powietrzu — niezależnie od pogody. Jednak bardzo zorientowany na ludzi labrador nie jest również szczęśliwy, gdy jest sam w ogrodzie. Dlatego też należy zapewnić czas na wspólne zajęcia zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz ogrodu.
Lives for its family — the born family companion.
Extraordinarily patient and loving — a true family dog.
Loves other dogs and is happiest in a group.
City-appropriate with enough exercise and stimulation.
Posiadanie psa to nie tylko przywilej, ale także odpowiedzialność. Jeśli chcesz wprowadzić psa do swojego życia, musisz mieć świadomość obowiązków, jakie to ze sobą niesie!
Labradory to pracowite psy, które lubią wyzwania. Ważne jest, aby oferować labradorowi sensowne zajęcia. Gry w aportowanie są dobrym wyborem, ponieważ rasa ta została pierwotnie wyhodowana jako retriever. Jednak jakość jest tutaj najważniejsza. Powinieneś upewnić się, że Twój labrador nie stanie się „narkomanem piłek”. Dobrze jest również nauczyć go, jak radzić sobie z nudą i włączać okresy odpoczynku do codziennej rutyny zamiast ciągłego bycia w akcji. Tolerancja frustracji jest ważnym aspektem szkolenia labradora. Labradory dobrze nadają się do innych psich sportów, takich jak posłuszeństwo. Są również wykorzystywane jako psy terapeutyczne lub ratownicze. Ich przyjazna natura i chęć współpracy sprawiają, że nadają się do wielu różnych sytuacji.
Labradory znane są ze swojej miłości do jedzenia. Niestety, mają skłonności do otyłości. Ważne jest, aby zapewnić zbilansowaną dietę i kontrolować wagę psa. Wysokiej jakości karma dla psów, która zawiera wszystkie niezbędne składniki odżywcze, jest dobrym wyborem. Labradory mają gęstą sierść z podszerstkiem, który chroni je przed zimnem. Jednak linieją dość obficie, szczególnie w okresach linienia wiosną i jesienią. Regularne szczotkowanie pomaga utrzymać sierść w dobrej kondycji i redukuje ilość włosów w domu.
| Poziom pielęgnacji Minimal effort — occasional brushing and bathing. | Low-maintenance |
| Potrzeby ruchowe Needs 1–2 hours of real exercise daily. | Active |
| Linienie Hair everywhere, always — no white clothing survives. | Very heavy |
| Łatwość szkolenia Bred to work closely alongside humans. | Highly trainable |
Informacje te są obecnie weryfikowane przez ekspertów. Jeśli odkryjesz błąd, wyślij e-mail na adres info@honestdog.de!
Dobra, wymaga uwagi
Ocena zdrowia
U labradora retrievera istnieje znaczne, typowe dla rasy ryzyko chorób stawów, takich jak dysplazja stawów biodrowych (HD) i dysplazja stawów łokciowych (ED), zapaści wysiłkowej (EIC), a także chorób oczu, takich jak zaćma i postępująca degeneracja czopków i pręcików (PRA-prcd). Z tego względu Labrador Club Deutschland e.V. obowiązkowo wymaga wyników badań rentgenowskich w kierunku HD i ED, badania okulistycznego z wynikiem czystym pod kątem zaćmy i dysplazji siatkówki (RD), jak również testów genetycznych w kierunku EIC, dziedzicznej parakeratozy nosa (HNPK), postępującego zaniku siatkówki oraz PRA-prcd. Hodowca dbający o zdrowie dodatkowo bada swoje zwierzęta hodowlane pod kątem dysplazji szkieletowej 2 (SD2) i mielopatii degeneracyjnej. Przed zakupem szczenięcia poproś o okazanie oficjalnych wyników badań rentgenowskich z wynikiem maksymalnie HD C (tylko pod pewnymi warunkami) i ED 0–1 oraz upewnij się, że nosiciele EIC, HNPK, postępującego zaniku siatkówki lub PRA-prcd są kojarzeni wyłącznie z wolnymi partnerami.
Ocena względem innych ras — utworzona z pomocą AI i sprawdzona redakcyjnie.
Na co zwrócić szczególną uwagę przy tej rasie
Kliknij wybraną pozycję, aby zobaczyć szczegóły.
Powinieneś dbać o utrzymanie szczupłej sylwetki psa oraz o wychowanie oszczędzające stawy, ponieważ nadwaga i zbyt szybki wzrost mocno obciążają układ ruchu Twojego pupila.
Odpowiedzialni hodowcy poddają zwierzęta hodowlane kompleksowym badaniom pod kątem dysplazji stawów biodrowych (HD), dysplazji stawów łokciowych (ED), zaćmy oraz EIC, aby celowo unikać bolesnych problemów ze stawami i ślepoty.
Uwaga: to podsumowanie zdrowia jest wspierane przez AI i sprawdzone redakcyjnie. Ma charakter orientacyjny i nie zastępuje porady weterynaryjnej.
Co ma kluczowe znaczenie przy tej rasie — jakie schorzenia występują najczęściej, jak mocno wpływają na życie psa i jak zabezpieczyć się jako kupujący.
Dotknij danego obszaru ciała, aby zobaczyć powiązane z nim choroby dziedziczne.
Trzy główne zagrożenia
Wybierz obszar na grafice, aby sprawdzić inne partie ciała.
Poziom 1 odpowiada badaniom obowiązkowym według Labrador Club Deutschland e.V.. Poziomy 2 i 3 pokazują, jak odpowiedzialni hodowcy wykraczają poza ten standard.
Standard związku. Labrador Club Deutschland e.V. wymaga tych badań do dopuszczenia do hodowli. Zapytaj każdego odpowiedzialnego hodowcę o wyniki.
To nie są testy zdrowotne, ale są obowiązkowe w hodowli: klub wymaga także tych wyników. Nie wliczają się do ryzyk ani oceny.
DNA-Identitätsnachweis
Wymagane przez Labrador Club Deutschland e.V.
Dopuszczalny wynik: DNA-Profil vorliegend
Ocena uzębienia i zgryzu
Wymagane przez Labrador Club Deutschland e.V.
Dopuszczalny wynik: Komplette Schere; toleriert werden P1, M3 und max. 4 weitere Zähne unter Auflagen
Locus D (d1) (D-Lokus)
Wymagane przez Labrador Club Deutschland e.V.
Dopuszczalny wynik: wolny lub nosiciel
Uwaga: to podsumowanie zdrowia jest wspierane przez AI i sprawdzone redakcyjnie. Ma charakter orientacyjny i nie zastępuje porady weterynaryjnej.

Zdjęcie poglądowe
Zdjęcie poglądowe
Zdjęcie poglądowe
Zdjęcie poglądoweHistoria labradora retrievera zaczyna się w XIX wieku na wyspie Nowa Fundlandia. Rybacy i osadnicy hodowali wytrzymałe psy, aby pomagały im w pracy. Psy te były doskonałymi pływakami i ceniono je jako cenne psy pracujące przy łowieniu ryb i aportowaniu dryfujących sieci rybackich. Brytyjscy arystokraci, którzy polowali w tym rejonie, przywieźli niektóre z tych psów z powrotem do Wielkiej Brytanii, gdzie były dalej hodowane i ostatecznie stały się znane jako labradory retrievery. Rasa została uznana za odrębną rasę przez Kennel Club of Great Britain w 1903 roku.
Labrador retriever został wyhodowany do polowania i aportowania zwierzyny, zwłaszcza ptactwa wodnego.
Kanada, Wielka Brytania
1900
W codziennym życiu i we wspólnym domu właściciele opisują labradora jako wiernego, dobrodusznego i przywiązanego towarzysza, który najchętniej uczestniczy we wszystkim, co się dzieje. Wielu opiekunów ceni jego ogromną życzliwość wobec ludzi i zamiłowanie do zabawy. Jednocześnie doświadczeni właściciele przestrzegają, by nie traktować go jak psa, który wszystko robi sam: jego wyraźna obecność fizyczna i chwilami niezgrabne zachowanie podczas harców mogą wydawać się porywcze zwłaszcza małym dzieciom albo ostrożnym gościom.
Powracającym tematem codzienności jest legendarna miłość do wody i błota. Wielu właścicieli z przymrużeniem oka opowiada, że żadna kałuża, rów ani zbiornik wodny nie zostaje pominięty, co w domu oznacza stale zwiększony nakład sprzątania. Ponadto labradory przez cały rok sporo gubią sierść, zwłaszcza w okresie linienia.
Ze względu na silną więź z opiekunami wielu psom z początku trudno jest zostawać samym. Właściciele podkreślają więc, że pies musi nauczyć się w domu jasno wyznaczonych miejsc do wycofania się i czasu na odpoczynek, żeby nie domagać się bez końca uwagi lub zajęcia w stanie ciągłego pobudzenia.
Źródła:hundeforum.comdogforum.de
W relacjach dotyczących wychowania często relatywizuje się rozpowszechniony mit, że labrador wychowuje się niemal sam. Rasa zwykle wykazuje wyraźną chęć nauki i wyjątkowo łatwo motywuje się ją jedzeniem, jednak okres młodzieńczy i dojrzewania wielu opiekunom daje prawdziwą lekcję cierpliwości. Młode labradory uchodzą za późno dojrzewające: bywa, że do trzeciego roku życia pokazują kipiącą energię i upór.
Na forach szczególnie często skarżą się na tak zwany brak dystansu. Ponieważ rasa niemal bez wyjątku odnosi się pozytywnie do obcych psów i ludzi, wiele młodych psów z radości rzuca się na smycz albo pędzi bez hamulców do innych. Trening tolerancji na frustrację, chodzenia na smyczy i kontroli impulsów wymaga zatem dużej konsekwencji i siły fizycznej, bo dorosły labrador ciągnie z ogromną mocą.
Znawcy ostrzegają ponadto przed różnicą między linią pracującą a wystawową. O ile myśliwska linia pracująca potrzebuje do zrównoważonego charakteru wymagającej pracy umysłowej, takiej jak profesjonalny trening dummy czy praca tropiąca, o tyle psy niedostatecznie zajęte, z obu linii, szybko stają się niespokojne albo szukają sobie zajęć zastępczych w domu.
Źródła:hundeforum.comdogforum.de
Jeśli chodzi o zdrowie i pielęgnację, znaczna część relacji właścicieli dotyczy karmienia. Labrador słynie z niemal niezaspokojonego apetytu; wielu właścicieli opowiada, że na spacerze pies zasysa jak odkurzacz wszystko, co jadalne, a nawet śmieci. Surowy trening antytrutkowy i bardzo kontrolowane pilnowanie wagi są dla wielu opiekunów zadaniem na całe życie, ponieważ rasa wyjątkowo szybko tyje.
Według tych relacji utrzymywanie smukłej, idealnej wagi jest też kluczowe dlatego, że labradory ponadprzeciętnie często chorują na schorzenia stawów, takie jak dysplazja stawów biodrowych (HD) i łokciowych (ED), a także na artrozę. Wielu właścicieli stanowczo apeluje, by szczenięta kupować wyłącznie od rzetelnych hodowców, którzy dysponują obszernymi zaświadczeniami zdrowotnymi rodziców, oraz by w pierwszym roku życia zdecydowanie unikać wchodzenia po schodach i gwałtownych zabaw z nagłym zatrzymywaniem.
Często wspomina się także o zapaleniach uszu, które powstają zwykle przez opadające uszy w połączeniu z częstym pływaniem, a także o wrażliwości przewodu pokarmowego i alergiach. Mimo to dobrze wyhodowany i utrzymywany w szczupłej kondycji labrador jest w oczach większości właścicieli wytrzymałym i długowiecznym psem rodzinnym.
Źródła:hundeforum.comdogforum.deforum.retriever-and-friends.orgforum.doguniversity.app
na podstawie prawdziwych relacji właścicieli · przetłumaczone z niemieckiego
Labrador Retriever to pies łatwo przystosowujący się do różnych stylów życia. Zanim podejmiesz decyzję, poznaj charakter rasy, wymagania pielęgnacyjne i potrzebną przestrzeń.
Średnia długość życia psa rasy Labrador Retriever to 10-12 lat. Przy dobrej opiece i regularnych wizytach u weterynarza pies może żyć długo i zdrowo.
Pielęgnacja psa rasy Labrador Retriever obejmuje regularne szczotkowanie sierści, skracanie pazurów i higienę jamy ustnej. Na HonestDog znajdziesz szczegółowe porady pielęgnacyjne dla każdej rasy.
Labrador Retriever może być świetnym psem rodzinnym. Kluczowe są właściwe wychowanie i socjalizacja. Na HonestDog znajdziesz informacje o tym, jak każda rasa sprawdza się w rodzinie.
Labrador Retriever występuje w tych kolorach: Czarny, Żółty, Czekoladowy, Srebrny, Kremowy. Kolory niezgodne ze wzorcem rasy są oznaczone na stronie rasy.
Porównujemy dwie popularne rasy psów: berneńskiego psa pasterskiego oraz labradora. Poznaj różnice w charakterze i potrzebach, by podjąć dobrą decyzję.
Porównujemy dwie popularne rasy psów: Golden Retrievera i Labradora. Poznaj różnice w charakterze oraz pielęgnacji i wybierz idealnego pupila.
Labrador Retriever Erziehung: praxiserprobte Trainingstipps von der Welpenzeit bis zu fortgeschrittenen Kommandos.