W związkach hodowlanych rasy (takich jak Boxer-Klub e.V. z siedzibą w Monachium) przed dopuszczeniem do hodowli wymagane są określone badania wstępne zwierząt rodzicielskich. Te badania kliniczne i rentgenowskie wyraźnie zmniejszają ryzyko u potomstwa, choć z przyczyn biologicznych nie da się całkowicie wykluczyć podstawowych zagrożeń. Podczas wizyty u hodowcy poproś o pokazanie oficjalnych wyników z następujących obszarów:
- Badania serca (USG i EKG metodą Holtera): Bokser jest predysponowany do określonych chorób serca, takich jak zwężenie aorty, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, zespół chorego węzła zatokowego, kardiomiopatia rozstrzeniowa oraz typowa dla rasy arytmogenna kardiomiopatia prawej komory (ARVC, nazywana też kardiomiopatią bokserów). Rzetelny hodowca przed wykorzystaniem psów w hodowli zleca badanie serca rodziców za pomocą echokardiografii (Doppler) i 24-godzinnego EKG (Holter), aby wykryć zaburzenia rytmu i wady strukturalne.
- RTG kręgosłupa (spondyloza): W spondylozie na trzonach kręgów powstają kostne przerosty, które ograniczają ruchomość. Dzięki oficjalnemu badaniu rentgenowskiemu kręgosłupa przed rozpoczęciem hodowli hodowcy dobierają partnerów do krycia tak, aby zmniejszyć ryzyko ciężkiego przebiegu choroby u potomstwa.
- Dysplazja stawów biodrowych (HD): Aby psu o wysokości od 57 do 63 centymetrów zapewnić ruch bez bólu, biodra zwierząt rodzicielskich są prześwietlane i oficjalnie oceniane.
Poza tym u boksera występują także inne zagrożenia zdrowotne, dla których często nie istnieją rutynowe badania wstępne, ale które trzeba obserwować w linii hodowlanej. Należą do nich zespół Wobblera (szyjna spondylomielopatia), mielopatia zwyrodnieniowa, padaczka, niedoczynność tarczycy (hipotyreoza) oraz skręt żołądka, do którego predysponuje głęboka klatka piersiowa. Ponieważ serce boksera wymaga stałej uwagi, od początku zaplanuj stały budżet na regularne kontrole kardiologiczne dorosłego psa.