Przy starannej hodowli psy rasy Gaskoński Saintongeois uchodzą za odporne i sprawne. Mimo to istnieją typowe dla rasy problemy zdrowotne, którym rzetelny hodowca przeciwdziała, wykonując u rodziców ukierunkowane badania profilaktyczne, aby zmniejszyć ryzyko dla potomstwa:
- Choroby stawów (dysplazja stawów biodrowych i dysplazja stawów łokciowych): U dużych, żywo poruszających się psów stawy są mocno obciążone. Rzetelni hodowcy zlecają oficjalne zdjęcia rentgenowskie stawów biodrowych i łokciowych psów hodowlanych oraz ich ocenę, aby łączyć w pary wyłącznie psy o wytrzymałych stawach.
- Choroby oczu (wywinięcie i podwinięcie powiek): Typowy dla rasy kształt głowy z obfitą skórą warg i szyi niesie ryzyko wad ułożenia powiek (wywinięcie lub podwinięcie), które prowadzą do przewlekłych podrażnień. Kliniczne badanie oczu u rodziców przed wykorzystaniem w hodowli oraz selekcja w kierunku zdrowych, napiętych brzegów powiek zmniejszają to ryzyko.
- Zdrowie serca: Badanie kardiologiczne rodziców jest elementem odpowiedzialnego przygotowania do hodowli, który pozwala zachować wysoką wytrzymałość rasy.
- Uszy i skóra: Długie, nisko osadzone uszy psów rasy Gaskoński Saintongeois słabo wentylują przewód słuchowy, co sprzyja zapaleniom uszu. Dobrzy hodowcy w swoich liniach celowo zwracają uwagę na mało wrażliwą skórę i zdrowe uszy.
- Skręt żołądka i mielopatia zwyrodnieniowa: Jako duży pies o głębokiej klatce piersiowej Gaskoński Saintongeois jest w podwyższonym stopniu narażony na zagrażający życiu skręt żołądka. Mielopatia zwyrodnieniowa, postępująca choroba rdzenia kręgowego w starszym wieku, również należy do znanych problemów rasy. Ponieważ zwłaszcza skrętu żołądka nie da się wykluczyć prostym testem z wyprzedzeniem, kluczowe jest przyjrzenie się historii rodziny w linii hodowlanej.
Przed zakupem poproś o pokazanie oryginałów wszystkich wyników badań rentgenowskich, badań oczu i serca rodziców. Później, na co dzień, samodzielnie zadbaj o konsekwentną pielęgnację uszu, odpowiednio dobrane żywienie z przerwami na odpoczynek, aby zapobiegać skrętowi żołądka, oraz o ruch oszczędzający stawy, dopóki młody pies rośnie.