Skontaktuj się ze zweryfikowanymi hodowcami rasy Hawańczyk

Hawańczyk pochodzi z Kuby, gdzie hodowano go jako uroczego psa do towarzystwa dla wyższych sfer. Dziś zachwyca inteligentnym, otwartym i wesołym usposobieniem. Przy wysokości w kłębie od 23 do 27 centymetrów i masie od 3 do 6 kilogramów ma najlepsze predyspozycje, by być wszechstronnym psem rodzinnym i miejskim. Aby Twój przyszły towarzysz mógł jak najbardziej beztrosko przeżyć swoje od 13 do 15 lat, decydujące fundamenty kładzie wybór hodowli.

Hawańczyki uchodzą na ogół za psy odporne, mają jednak typowe dla rasy, konkretne słabe punkty zdrowotne dotyczące kolan, oczu, serca i wątroby. W rasie znaczenie mają też takie tematy jak dysplazja stawów biodrowych (HD) czy zaburzenie krzepnięcia krwi – hemofilia. Ponieważ wiele z tych chorób ma podłoże dziedziczne, to dobór rodziców w ogromnej mierze decyduje o zdrowotnym starcie szczeniąt.

Hodowca hawańczyków, dla którego liczy się zdrowie, nie kojarzy po prostu dwóch psów, które dobrze do siebie pasują z wyglądu. Korzysta z ukierunkowanych badań psów hodowlanych, aby systematycznie obniżać ryzyko chorób dziedzicznych w swojej linii. Poza tym odchów w pierwszych tygodniach życia kształtuje późniejsze zachowanie: hawańczyk jest mocno przywiązany do ludzi i chętnie się uczy. Jeśli szczenięta dorastają w izolacji, bez bliskiego kontaktu z rodziną, później często są niepewne w codziennych sytuacjach.

Odpowiedzialnego hodowcę poznasz po przejrzystości, fachowej wiedzy i troskliwym włączeniu psów w życie własnego domu. Podczas pierwszej wizyty zwróć uwagę na następujące kryteria:

• Bliski kontakt z rodziną: szczenięta i ich matka mieszkają w samym sercu domu, znają codzienne dźwięki i są otwarte oraz skore do zabawy w kontakcie z ludźmi.
• Wczesne oswajanie z pielęgnacją sierści: hawańczyk ma długi, miękki, prosty włos okrywowy ze słabo rozwiniętym podszerstkiem. Prawie nie linieje, ale wymaga intensywnego szczotkowania. Dobrzy hodowcy już szczenięta delikatnie przyzwyczajają do grzebienia i szczotki.
• Otwarta dokumentacja: hodowca bez proszenia pokazuje Ci rodowody oraz wszystkie wyniki badań weterynaryjnych rodziców i wyjaśnia Ci ich znaczenie.
• Indywidualne doradztwo: zadaje Ci szczegółowe pytania o Twoją sytuację życiową, aby sprawdzić, czy rasa i to konkretne szczenię do Ciebie pasują.

Gdyby kupujący polegali wyłącznie na wyglądzie szczenięcia, predyspozycje genetyczne pozostałyby niewykryte. W Verband Deutscher Kleinhundezüchter e.V. (VK) – niemieckim związku hodowców ras małych, działającym pod egidą VDH – do dopuszczenia do hodowli obowiązkowe jest już konkretne badanie w kierunku zwichnięcia rzepki (wyskakiwania rzepki ze swojego miejsca), a badanie oczu w kierunku zaćmy należy do zalecanego standardu zdrowotnego rasy. Ponadto rozważni hodowcy uwzględniają w profilaktyce inne ryzyka typowe dla rasy.

Przed zakupem poproś o pokazanie następujących dokumentów dotyczących rodziców:

• Kliniczne badanie kolan (zwichnięcie rzepki): wyspecjalizowany lekarz weterynarii przez omacywanie sprawdza stabilność rzepki. Celowe kojarzenie psów z potwierdzonym prawidłowym wynikiem wyraźnie obniża ryzyko problemów z kolanami u potomstwa.
• Badanie oczu i test genetyczny (zaćma i prcd-PRA): kliniczne badanie wykonane przez lekarza weterynarii specjalizującego się w okulistyce pozwala wcześnie wychwycić zmiany takie jak zaćma. Dla postępującego zaniku siatkówki (prcd-PRA), czyli postępującego obumierania siatkówki, istnieje ponadto sprawdzony test DNA. Ten test genetyczny jednoznacznie pokazuje, czy pies jest wolny od mutacji, jest nosicielem, czy sam choruje. Rzetelny hodowca kojarzy nosicieli wyłącznie z przebadanymi, wolnymi partnerami.
• Diagnostyka serca, wątroby i stawów: zaangażowani hodowcy zlecają dodatkowo weterynaryjną kontrolę serca i parametrów wątrobowych rodziców oraz wykorzystują zdjęcia RTG do oceny dysplazji stawów biodrowych (HD), aby utrzymać obciążenie w linii na niskim poziomie.

Także po przeprowadzce zaplanuj regularne kontrole oczu i serca u swojego lekarza weterynarii i konsekwentnie dbaj o zdrową wagę oraz ruch oszczędzający stawy, aby odciążyć kolana Twojego hawańczyka w codziennym życiu.

Wykorzystaj rozmowę zapoznawczą, aby dokładnie ocenić, jak pracuje dana hodowla. Zadaj hodowcy te konkretne pytania:

• Jakie są wyniki badań obojga rodziców w kierunku zwichnięcia rzepki oraz klinicznego badania oczu w kierunku zaćmy?
• Czy rodzice zostali przebadani testem DNA na prcd-PRA i jakie są wyniki?
• Czy regularnie zlecają Państwo badania serca i kontrolę parametrów wątrobowych swoich psów hodowlanych?
• Czy w Państwa linii hodowlanej wystąpiły dotąd przypadki dysplazji stawów biodrowych (HD) lub zaburzenia krzepnięcia krwi – hemofilii?
• Jak przygotowują Państwo szczenięta do codziennej pielęgnacji długiego włosa okrywowego i do typowych bodźców z otoczenia?
• Ile miotów miała już suka, matka szczeniąt, i jak długie były przerwy między kryciami?