Hawańczyki uchodzą za stosunkowo odporne psy do towarzystwa, mają jednak typowe dla rasy słabe punkty dotyczące kolan, oczu, serca i wątroby. W Verband Deutscher Kleinhundezüchter e.V. (VK) – niemieckim związku hodowców ras małych, działającym pod egidą VDH – do dopuszczenia do hodowli obowiązkowe jest kliniczne badanie w kierunku zwichnięcia rzepki (wyskakujących rzepek), a badanie oczu w kierunku zaćmy należy do zalecanego standardu zdrowotnego rasy. Te badania przed kryciem wyraźnie obniżają ryzyko chorób dziedzicznych w linii.
Poza tym w rasie występują inne problemy: należy do nich postępujący zanik siatkówki (prcd-PRA), czyli postępujące zwyrodnienie siatkówki. Dla prcd-PRA istnieje sprawdzony test genetyczny: pokazuje on, czy rodzic jest wolny od mutacji, jest nosicielem, czy sam choruje. Rzetelny hodowca kojarzy nosicieli wyłącznie z partnerami genetycznie wolnymi. Inne znane ryzyka u hawańczyka to dysplazja stawów biodrowych (HD) oraz zaburzenie krzepnięcia krwi – hemofilia. Hodowcy, dla których liczy się zdrowie, oprócz kolan i oczu zlecają też badanie serca, parametrów wątrobowych i w razie potrzeby bioder rodziców.
Także po przeprowadzce zdrowie Twojego psa jest po części w Twoich rękach: u hawańczyka ściśle pilnuj zdrowej wagi i ruchu oszczędzającego stawy, aby odciążyć wrażliwe kolana, i zaplanuj regularne kontrole oczu i serca u swojego lekarza weterynarii.