Husky syberyjskie należą do bardziej odpornych ras psów, a ich średnia długość życia wynosi od 12 do 15 lat. Mimo to ich ogromna aktywność fizyczna wymaga bezbłędnie działającego układu ruchu i zdrowych narządów zmysłów. Dobry hodowca rasy Husky syberyjski nie łączy w pary po prostu psów atrakcyjnych z wyglądu, lecz prowadzi celową selekcję pod kątem funkcjonalnej budowy, stabilności psychicznej i ograniczania konkretnych chorób dziedzicznych. Ponadto to, jak szczenię wychowuje się w pierwszych tygodniach życia, decyduje o tym, jak dobrze samodzielny pies radzi sobie później z bodźcami z otoczenia. Nierzetelni pseudohodowcy często zaspokajają jedynie popyt na wilczy wygląd czy niebieskie oczy, nie zważając na złożone kwestie zdrowotne ani wymagający temperament tej rasy.
Ważne badania zdrowotne i typowe dla rasy zagrożenia u psów rasy Husky syberyjski
Choć wielu przedstawicieli rasy do późnej starości pozostaje aktywnych i bez dolegliwości, istnieją określone słabsze punkty zdrowotne, przede wszystkim w obrębie oczu i stawów. Hodowca dbający o zdrowie psów stawia na celowe badania profilaktyczne u zwierząt rodzicielskich, aby zmniejszyć ryzyko dla potomstwa:
- Badania oczu (w tym gonioskopia): U psów rasy Husky syberyjski występują różne choroby oczu. Należą do nich postępujący zanik siatkówki (PRA), zwichnięcie soczewki, pannus (przewlekłe powierzchowne zapalenie rogówki) oraz pierwotna jaskra z otwartym kątem przesączania i często powiązana z nią dysplazja więzadła grzebieniastego. Odpowiedzialni hodowcy regularnie zlecają badania kliniczne oczu zwierząt hodowlanych lekarzom weterynarii specjalizującym się w okulistyce. Gonioskopia (badanie kąta przesączania) pozwala ocenić ryzyko dysplazji więzadła grzebieniastego i jaskry.
- Prześwietlenie w kierunku dysplazji stawów biodrowych (HD): Aby pies biegowy taki jak husky mógł pracować bez bólu, stawy muszą być prawidłowo ukształtowane. Oficjalne zdjęcia rentgenowskie bioder zwierząt rodzicielskich pokazują stan stawów, a dzięki celowemu doborowi partnerów hodowlanych znacznie zmniejszają ryzyko HD u szczeniąt.
- Wyjaśnienie dalszych zagrożeń w liniach hodowlanych: W przypadku chorób takich jak padaczka, porażenie krtani, hemofilia (choroba krwotoczna) czy wrodzonych wad, jak rozszczep podniebienia, zwykle nie ma prostych rutynowych testów genetycznych do selekcji hodowlanej. Tu potrzebna jest dogłębna znajomość rodowodu: rzetelni hodowcy dokładnie dokumentują występowanie takich problemów w liniach i konsekwentnie wyłączają chore zwierzęta z hodowli.