Lagotto Romagnolo, przy starannym doborze rodziców, uchodzi za psa długowiecznego, ale ma typowe dla rasy predyspozycje do chorób neurologicznych, schorzeń układu ruchu i chorób oczu. Hodowca dbający o zdrowie psów – na przykład zgodnie z wytycznymi Lagotto Romagnolo Wasserhunde Deutschland e.V. – stosuje ukierunkowaną diagnostykę, aby ograniczać te zagrożenia w swojej linii.
Szczególnie ważne są specyficzne dla rasy zagadnienia neurologiczne, takie jak łagodna rodzinna padaczka młodocianych (BFJE) i lizosomalna choroba spichrzeniowa (LSD). Istnieją na nie sprawdzone testy genetyczne: wiarygodnie pokazują, czy rodzic jest wolny od mutacji, jest nosicielem, czy jest chory. Rzetelny hodowca kojarzy nosicieli wyłącznie z partnerami genetycznie wolnymi od mutacji, aby świadomie kontrolować ryzyko dla potomstwa. Do neurologicznych problemów rasy należą też neuroaksonalna dystrofia oraz ogólnie padaczka – zapytaj, czy występowały w liniach hodowlanych.
W układzie kostnym na pierwszym planie są dysplazja stawów biodrowych (HD), luksacja rzepki (zwichnięcie rzepki), kręgi przejściowe i dysplazja stawów łokciowych (ED). Nie da się ich wykryć testem DNA – wymagają oficjalnych badań rentgenowskich lub klinicznych rodziców. Ponieważ również ty masz wpływ na stawy dzięki odchowowi, który ich nie przeciąża, w pierwszym roku życia unikaj intensywnego chodzenia po schodach i nadmiernego obciążania psa.
Ponadto u Lagotto występują różne problemy okulistyczne. Oprócz ogólnych wad oczu, sprawdzanych w ramach obowiązkowych badań, w rasie występują między innymi zaćma, postępujący zanik siatkówki (PRA), zwichnięcie soczewki, jaskra pierwotna otwartego kąta, anomalia oka collie (CEA), PHTVL/PHPV oraz wady ułożenia powiek i rzęs (entropium, ektropium, dystichiaza). Regularne kliniczne badanie oczu zwierząt hodowlanych, wykonywane przez lekarzy weterynarii specjalistów, wyraźnie obniża tu ryzyko.