Miniaturowy owczarek amerykański z przemyślanej hodowli uchodzi za sprawnego i wytrzymałego psa sportowego. Mimo to rasa ma swoje konkretne słabe punkty w obrębie stawów, oczu i układu nerwowego, a także szczególną wrażliwość na leki. Kluczową kwestią jest defekt MDR1, który prowadzi do zagrażającej życiu nadwrażliwości na niektóre leki (np. popularne środki odrobaczające lub znieczulające). Przy każdej wizycie od razu informuj weterynarza o tym typowym dla rasy problemie.
Ponadto w rasie istotne są choroby oczu, takie jak zaćma, postępujący zanik siatkówki (PRA), dysplazja siatkówki, przetrwałe błony źrenicowe (PPM), anomalia oka collie (CEA), zwyrodnienie czopków i dwurzędowość rzęs (distichiasis). W obrębie układu ruchu na pierwszy plan wysuwają się dysplazja stawu biodrowego (HD), dysplazja stawu łokciowego (ED), zwichnięcie rzepki i chondrodysplazja związana z SLC13A1. Inne typowe dla rasy problemy zdrowotne to padaczka, zwyrodnieniowa mielopatia (DM), hiperurykozuria oraz brachyuria (wrodzony skrócony ogon).
Hodowca dbający o zdrowie podchodzi do tych zagrożeń systematycznie: zleca ocenę stawów biodrowych, łokciowych i rzepek u psów rodzicielskich pod względem klinicznym i radiologicznym, aby zmniejszyć ryzyko problemów ze stawami u potomstwa. Regularne badania okulistyczne u specjalisty wykrywają kliniczne nieprawidłowości, takie jak zaćma, PPM, dwurzędowość rzęs czy dysplazja siatkówki, jeszcze przed dopuszczeniem do rozrodu. W przypadku cech, które można sprawdzić genetycznie, takich jak defekt MDR1, CEA, DM czy hiperurykozuria, hodowca korzysta z celowanych testów DNA. Pokazują one, czy pies rodzicielski jest wolny od mutacji, jest jej nosicielem, czy jest dotknięty chorobą, dzięki czemu kojarzenia planuje się tak, aby celowo obniżyć ryzyko dla szczeniąt. Ponieważ w tej rasie rozpowszechnione jest także umaszczenie merle, odpowiedzialny hodowca nigdy nie kojarzy ze sobą dwóch psów z genem merle, gdyż powoduje to poważne uszkodzenia oczu i słuchu.