W schronisku spotkasz bardzo różne charaktery. Ponieważ owczarek niemiecki jest silnie związany z człowiekiem, wiele psów w kojcu cierpi z powodu utraty swojej osoby i na początku sprawia wrażenie zestresowanych lub nadpobudliwych. Daj psu czas: jego wyjątkowo wysoka podatność na szkolenie (5/5) bardzo pomaga nadrobić ewentualne braki w wychowaniu dzięki jasnemu i sprawiedliwemu prowadzeniu. Przy wyborze pamiętaj też, że zgodność z innymi psami i przydatność dla rodzin z dziećmi mieszczą się w średnim zakresie (3/5) – tu liczy się indywidualna przeszłość psa.
Przy oczekiwanej długości życia od 9 do 13 lat kluczową kwestią jest zdrowie. Owczarki niemieckie uchodzą za odporne, ale mają wyraźny wzorzec: biodra, łokcie, kręgosłup i nadwrażliwość na leki często pozostają tematem przez całe życie. Hodowca, dla którego liczy się zdrowie, przed dopuszczeniem rodziców do hodowli zleca ich prześwietlenie w kierunku dysplazji stawów biodrowych (HD), dysplazji stawów łokciowych (ED) i zmian w kręgosłupie, takich jak kręgi przejściowe; to wyraźnie obniża ryzyko problemów ze stawami u potomstwa. Rzetelni hodowcy korzystają ponadto ze sprawdzonych testów DNA dla owczarka niemieckiego, które pokazują, czy rodzic jest wolny, jest nosicielem, czy choruje na określone choroby nerwowe, takie jak mielopatia zwyrodnieniowa, lub ma genetyczną nadwrażliwość na leki – i odpowiedzialnie dobierają pary. Rolę w tej rasie odgrywają też inne typowe problemy, takie jak zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki, padaczka, choroby serca (np. zwężenie aorty lub PDA) czy zespół Wobblera.
Jeśli pies ze schroniska pochodzi pierwotnie z pseudohodowli, tych ważnych badań rodziców często brakuje. Poproś więc schronisko o pokazanie całej dokumentacji weterynaryjnej i z góry zaplanuj świadome postępowanie w kwestii tolerancji leków oraz regularne kontrole stawów u lekarza weterynarii.