Adoptuj psy rasy Pudel ze schroniska

Adopcja pudla to wyjątkowa decyzja, która wzbogaci Twoje życie na 12 do 15 lat. Zwinny pudel toy czy dostojny pudel duży – przy wysokości w kłębie od 24 do 60 cm i masie od 2 do 30 kg ta rasa fascynuje swoją wszechstronnością. Pies ze schroniska przychodzi już z własną historią. Jeśli podejdziesz do niego z cierpliwością, strukturą i empatią, zyskasz niezwykle mądrego, dumnego i wiernego towarzysza na całe życie.

To, że pudel w schronisku czeka na nowy dom, rzadko wynika z charakteru psa – zwykle przyczyną są zmiany w życiu poprzednich właścicieli albo błędne oczekiwania przed zakupem. Pierwotnie hodowany do wymagających polowań na ptactwo wodne, pod kręconą sierścią kryje prawdziwego psa pracującego.

• Niedoszacowana pielęgnacja: pudel prawie nie linieje (1/5), ponieważ nie ma podszerstka. Za to jego gęsta, delikatna, kręcona sierść rośnie nieprzerwanie. Nakład pracy przy pielęgnacji wynosi 5 na 5 punktów. Codzienne szczotkowanie i regularne strzyżenie kosztują czas i pieniądze, co na co dzień przerasta niektórych opiekunów.
• Wysoki poziom energii i inteligencja: przy poziomie energii 4/5 i podatności na szkolenie 5/5 ten aktywny pies potrzebuje wyzwań dla głowy i ciała. Jeśli ich zabraknie, ten niezwykle inteligentny czworonóg szuka sobie własnych zadań, które w domu szybko stają się męczące.
• Silna więź i brak czasu: pudle są niezwykle przywiązane do ludzi i potrzebują bliskiego kontaktu z rodziną. Gdy zmienia się sytuacja zawodowa lub rodzinna opiekunów, pies cierpi z powodu samotności – dlatego oddanie go bywa często najuczciwszym krokiem wobec zwierzęcia.

Dorosły pudel ze schroniska ma już wyrobione nawyki. Ze względu na silną więź z opiekunami po ich utracie często na początku przeżywa żałobę lub jest niepewny. Ponieważ jednak uczy się niezwykle szybko, przy jasnym i czułym prowadzeniu szybko zaczyna orientować się na Ciebie.

Ważną kwestią przy adopcji jest zdrowie. Zwłaszcza gdy pies pochodzi z pseudohodowli, często brakuje profilaktyki zdrowotnej rodziców. Hodowca, dla którego liczy się zdrowie, zrzeszony w klubie (takim jak Deutsche Pudel-Klub e.V., niemiecki klub rasy), korzysta z celowanych badań, by ograniczać choroby dziedziczne: zdjęcia RTG w kierunku dysplazji stawów biodrowych i łokciowych oraz kliniczne kontrole w kierunku zwichnięcia rzepki i zaćmy wyraźnie obniżają ryzyko u potomstwa. Do tego sprawdzone testy DNA w kierunku prcd-PRA, choroby von Willebranda typu I, mielopatii zwyrodnieniowej i encefalopatii noworodkowej z napadami drgawek pokazują, czy rodzic jest wolny od mutacji, jest nosicielem, czy sam choruje – rzetelni hodowcy kojarzą nosicieli wyłącznie z wolnymi partnerami, a w przypadku choroby von Willebranda typu I używają w hodowli tylko psów wolnych od mutacji. Także takie ryzyka jak uogólniony PRA, choroba skóry sebadenitis czy łysienie związane z rozjaśnionym umaszczeniem (Color Dilution Alopecia, przy umaszczeniach rozjaśnionych, takich jak niebieskie) odpowiedzialni hodowcy mają na oku, sprawdzając swoje linie.

Szczególnie pudle toy niosą typowe dla rasy wyraźne ryzyka zdrowotne dotyczące rzepek (zwichnięcie rzepki), serca i oczu – nawet przy starannych badaniach prowadzonych przez hodowcę w skrajnie małych liniach nie da się tych ryzyk całkowicie wyeliminować. Zwłaszcza przy małych przedstawicielach rasy licz się z częstszymi wizytami u weterynarza, konsekwentnie ograniczaj skoki z dużej wysokości i od początku zaplanuj stały budżet na profilaktykę kardiologiczną.

Przy zakupie szczenięcia od hodowcy cena pudla mieści się w przedziale od 1500 do 2800 EUR. Opłata adopcyjna w schronisku jest wyraźnie niższa. Zwykle obejmuje ona już szczepienia, czip i wstępne badanie weterynaryjne; poproś na miejscu o dokładne pokazanie odpowiednich dokumentów. Pamiętaj jednak, że bieżące koszty pozostają takie same: zaplanuj wydatki na dobrej jakości wyprawkę, doskonałe akcesoria do pielęgnacji (szczotki, grzebienie, maszynkę do strzyżenia lub psiego fryzjera) oraz solidną rezerwę na koszty weterynaryjne i profilaktykę.