

Bernardyn to łagodny, stoicki i potężny pies górski, wyhodowany do odnajdywania podróżnych w głębokim śniegu oraz pełnienia roli imponującego stróża. To 80 kilogramów spokojnej siły, które wymaga dużo przestrzeni i jeszcze więcej zrozumienia dla ich powolnego tempa.
Jak obliczana jest ocena zdrowia
Źródła obowiązkowych badań hodowlanych. St. Bernhards-Klub e.V.
W skrócie
Najważniejsze fakty, cechy i kwestie zdrowotne — zanim poznasz szczegóły.
Oczekiwana długość życia
8–10 lat
Wysokość w kłębie
65–90 cm
Waga
55–100 kg
Informacje praktyczne
Usposobienie
Codzienność
Co ma kluczowe znaczenie
W przypadku rasy Bernardyn wybór hodowli to najważniejsza decyzja, jaką podejmujesz. Odpowiedzialni hodowcy rzetelnie badają rodziców pod kątem chorób dziedzicznych, dbają o prawidłową socjalizację szczeniąt i służą wsparciem także po przekazaniu psa. Tani szczeniak bez wykonanych badań najczęściej staje się później najdroższym psem.
Sprawdź standardy HonestDog dla hodowców →Umaszczenie i sierść
Umaszczenia występujące u rasy Bernardyn — wraz z informacją, które z nich są niezgodne ze wzorcem rasy oraz które wiążą się z ryzykiem genetycznym.
Kolory oczu
Rodzaj sierści
Prawdziwy vibes-check
Bernardyn w salonie jest jak łagodny głaz — nie poruszysz go ani o centymetr presją czy surowością, jedynie spokojną konsekwencją. Nie otrzymasz energicznego wykonawcy poleceń, lecz stoickiego, kochającego stróża. Jeśli zrozumiesz, że jego powolność to zaleta, zyskasz najwierniejszy cień swojego życia.
Bernardyn to imponująca postać. Jest jedną z największych ras psów, a jego wielkość fizyczna ustępuje jedynie jego hojności i uczuciowej naturze. Należy do grupy FCI 2, molosów. Jego potężna, masywna budowa jest typowa dla tej grupy. Jego głowa jest wyrazista, z szerokim czołem, głębokimi zmarszczkami i ciemnymi, łagodnymi oczami. Jego uszy są średniej wielkości i zwisają blisko głowy. Pomimo swoich rozmiarów porusza się z pewną gracją i zwinnością.
Bernardyny to psy niezwykle zorientowane na ludzi. Są znane ze swojej przyjacielskości, zrównoważonego charakteru i oddania rodzinie. Są bardzo cierpliwe i łagodne, co czyni je doskonałymi psami dla rodzin z dziećmi. Jednocześnie są również bardzo uważne i czujne, co czyni je doskonałymi psami stróżującymi. Nie są jednak agresywne i interweniują tylko wtedy, gdy widzą, że ich rodzina jest w niebezpieczeństwie. Ich pierwotna rola jako psów ratowniczych sprawiła, że mają silny instynkt pomagania i ochrony ludzi. Oznacza to również, że czasami mogą mieć trudności z pozostawaniem w samotności. Wolą być zawsze blisko swoich właścicieli i są najszczęśliwsze, gdy są włączone w ich codzienne zajęcia. Chociaż Bernardyny nie są nadmiernie aktywne, lubią regularną aktywność fizyczną. Uwielbiają przebywać na świeżym powietrzu i mogą być bardzo zabawne. Potrzebują codziennych spacerów i czasu na zabawę, aby pozostać zdrowymi i szczęśliwymi. Jednak ich aktywność powinna być umiarkowana, aby nie obciążać ich stawów. Innym ważnym aspektem ich osobowości jest ich inteligencja. Są to bardzo inteligentne psy i szybko się uczą. To również czyni je dobrymi psami pracującymi, zdolnymi do wykonywania różnych zadań. Pomimo swojej inteligencji, czasami mogą być uparte. Wymagają konsekwentnego, ale kochającego przywództwa, aby osiągnąć swój pełny potencjał. Jeśli chodzi o instynkt łowiecki, nie jest on szczególnie silny u bernardynów. Pierwotnie były hodowane jako psy ratownicze, a nie myśliwskie. Mogą jednak reagować na mniejsze zwierzęta, jeśli nie zostaną do tego przyzwyczajone od najmłodszych lat. Dlatego ważne jest, aby nauczyć je, jak zachowywać się w obecności innych zwierząt.
| Czujność Occasionally alerts but is fundamentally open. | Low |
| Otwartość na obcych Neither pushily friendly nor suspicious. | Neutral |
| Instynkt łowiecki lub pasterski Barely any prey drive — small animals trigger nothing. | Very low |
Ciekawostka!
Bernardyny zostały nazwane na cześć świętego Bernarda z Menthon, patrona alpejskich podróżników. Psy zostały wyhodowane w hospicjum w szwajcarskich Alpach, aby ratować podróżników uwięzionych w zamieciach śnieżnych.
Bernardyny to duże i spokojne psy. Mogą być czujne i terytorialne. Niestety, rasa ta jest również dotknięta wieloma cechami wynikającymi z ekstremalnej hodowli. Oprócz problemów z układem mięśniowo-szkieletowym, powszechne są epilepsja i nowotwory.
Chociaż bernardyny są dużą rasą, doskonale nadają się jako psy miejskie, o ile mają wystarczająco dużo ruchu i stymulacji umysłowej. Są niezwykle przyjazne dzieciom i znane z cierpliwości i delikatności w stosunku do dzieci w każdym wieku. Ich łagodna i spokojna natura sprawia, że są również kompatybilne z innymi zwierzętami domowymi, w tym kotami, o ile są odpowiednio socjalizowane.
Lives for its family — the born family companion.
Extraordinarily patient and loving — a true family dog.
Actively enjoys the company of other dogs.
City-appropriate with enough exercise and stimulation.
Posiadanie psa to nie tylko przywilej, ale także odpowiedzialność. Jeśli chcesz wprowadzić psa do swojego życia, musisz mieć świadomość obowiązków, jakie to ze sobą niesie!
Bernardyny są inteligentne i szybko się uczą, co czyni je dobrymi kandydatami do różnych aktywności i psich sportów, od ratownictwa po agility i trening posłuszeństwa. Ważne jest, aby rozpocząć szkolenie i edukację wcześnie, ponieważ ich szybki wzrost szybko czyni je silnymi fizycznie. Pozytywne wzmocnienie i konsekwentne szkolenie są kluczowe dla sukcesu. Chociaż Bernardyny nie należą do ras podatnych na uzależnienie od piłek, zawsze ważne jest zachowanie równowagi między zabawą a odpoczynkiem. Ta rasa również odnosi duże korzyści z sesji szkoleniowych, które obejmują kontrolę impulsów i tolerancję frustracji.
Jako duża rasa, bernardyn wymaga zbilansowanej diety bogatej w białko i wystarczającą ilość kalorii, aby utrzymać poziom energii. Ze względu na podatność na skręt żołądka ważne jest, aby unikać dużych posiłków i zamiast tego karmić je mniejszymi posiłkami w ciągu dnia. Zaleca się również unikanie aktywności fizycznej bezpośrednio przed lub po posiłkach. Pielęgnacja bernardyna jest stosunkowo łatwa, ponieważ jego sierść jest krótka do średniej i gęsta, z grubym podszerstkiem. Linieją przez cały rok, szczególnie w okresach linienia wiosną i jesienią. Regularne szczotkowanie pomaga usunąć luźną sierść i utrzymuje sierść zdrową i lśniącą. Bernardyny są przystosowane do zimnego klimatu szwajcarskich Alp i dobrze radzą sobie również w klimacie niemieckim.
| Poziom pielęgnacji Regular brushing and occasional professional grooming. | Moderate |
| Potrzeby ruchowe Needs 1–2 hours of real exercise daily. | Active |
| Linienie Hair everywhere, always — no white clothing survives. | Very heavy |
| Łatwość szkolenia Willing to learn with clear rules and regular training. | Balanced |
Informacje te są obecnie weryfikowane przez ekspertów. Jeśli odkryjesz błąd, wyślij e-mail na adres info@honestdog.de!
Podwyższone ryzyko
Ocena zdrowia
U bernardyna występuje wyraźne, typowe dla rasy ryzyko ciężkich chorób, takich jak dysplazja stawów biodrowych (HD), kardiomiopatia rozstrzeniowa, skręt żołądka (GDV) i padaczka. St. Bernhards-Klub e.V. wymaga obowiązkowego badania w kierunku dysplazji stawów biodrowych (HD) z wartością graniczną HD A–C do dopuszczenia do hodowli, przy czym HD C może być łączone wyłącznie z A lub B. Odpowiedzialni hodowcy idą znacznie dalej i dodatkowo badają zwierzęta hodowlane pod kątem dysplazji stawów łokciowych (ED) z celem ED 0–1, a także kardiomiopatii rozstrzeniowej i zaćmy. Przed zakupem zażądaj pełnego przedstawienia oficjalnych zaświadczeń o dysplazji stawów biodrowych (HD) i łokciowych (ED) oraz wyników badań weterynaryjnych serca i oczu.
Ocena względem innych ras — utworzona z pomocą AI i sprawdzona redakcyjnie.
Na co zwrócić szczególną uwagę przy tej rasie
Kliknij wybraną pozycję, aby zobaczyć szczegóły.
W pierwszym roku życia musisz zadbać o powolny wzrost psa, konsekwentnie oszczędzać jego stawy i zaplanować większy budżet u weterynarza na regularne kontrole serca oraz oczu.
Odpowiedzialni hodowcy spełniają obowiązek badań pod kątem HD nałożony przez St. Bernhards-Klub e.V. oraz dobrowolnie badają psy w kierunku dysplazji łokciowej (ED), kardiomiopatii rozstrzeniowej i zaćmy, aby konsekwentnie minimalizować ciężkie wady dziedziczne.
Uwaga: to podsumowanie zdrowia jest wspierane przez AI i sprawdzone redakcyjnie. Ma charakter orientacyjny i nie zastępuje porady weterynaryjnej.
Co ma kluczowe znaczenie przy tej rasie — jakie schorzenia występują najczęściej, jak mocno wpływają na życie psa i jak zabezpieczyć się jako kupujący.
Dotknij danego obszaru ciała, aby zobaczyć powiązane z nim choroby dziedziczne.
Trzy główne zagrożenia
Wybierz obszar na grafice, aby sprawdzić inne partie ciała.
Poziom 1 odpowiada badaniom obowiązkowym według St. Bernhards-Klub e.V.. Poziomy 2 i 3 pokazują, jak odpowiedzialni hodowcy wykraczają poza ten standard.
Standard związku. St. Bernhards-Klub e.V. wymaga tych badań do dopuszczenia do hodowli. Zapytaj każdego odpowiedzialnego hodowcę o wyniki.
To nie są testy zdrowotne, ale są obowiązkowe w hodowli: klub wymaga także tych wyników. Nie wliczają się do ryzyk ani oceny.
DNA-Identitätsnachweis
Wymagane przez St. Bernhards-Klub e.V.
Dopuszczalny wynik: ordnungsgemäße Kennzeichnung (Chipnummer)
Uwaga: to podsumowanie zdrowia jest wspierane przez AI i sprawdzone redakcyjnie. Ma charakter orientacyjny i nie zastępuje porady weterynaryjnej.
HonestDog Concierge
Obecnie nie mamy hodowców tej rasy, którzy przeszli naszą weryfikację. Utwórz krótki profil kupującego i bezpłatny alert wyszukiwania: gdy tylko na HonestDog pojawi się zweryfikowany hodowca tej rasy lub nowe szczenięta, możemy Cię o tym powiadomić e-mailem. Dodatkowo jednorazowo wyślemy Ci rekomendację, gdzie szukać dalej za pośrednictwem krajowej organizacji kynologicznej w Twoim kraju.

Zdjęcie poglądowe
Zdjęcie poglądowe
Zdjęcie poglądowe
Zdjęcie poglądoweBernardyn, znany również jako pies bernardyn, ma swoje korzenie w Szwajcarii. Został wyhodowany w średniowieczu przez mnichów z hospicjum na Wielkiej Przełęczy Świętego Bernarda, aby pomagać podróżnym w złą pogodę. Psy te zostały zaprojektowane, aby odnajdywać i ratować zagubionych lub zakopanych podróżnych. Rasa została oficjalnie uznana w XIX wieku i od tamtej pory utrzymuje swoją popularność zarówno jako pies pracujący, jak i zwierzę domowe.
Pierwotnie bernardyn był wykorzystywany jako pies stróżujący, a później jako pies lawinowy w hospicjum na Wielkiej Przełęczy Świętego Bernarda.
Szwajcaria
1600
W codziennym życiu i we wspólnym mieszkaniu z rodziną bernardyn jest przez właścicieli opisywany niezmiennie jako wyjątkowo dobroduszny, przywiązany i cierpliwy towarzysz. Zwłaszcza wobec dzieci wiele zwierząt okazuje niezwykły spokój i łagodność. Jednocześnie właściciele podkreślają, że rasa wcale nie utraciła swojego pierwotnego instynktu obronnego i wyraźnej czujności na własnej posesji. Obce lub nietypowe sytuacje są uważnie obserwowane, a przy domniemanym zagrożeniu dla własnego otoczenia te zwykle flegmatyczne olbrzymy potrafią wystąpić bardzo zdecydowanie i donośnie.
Powracającym, bardzo praktycznym tematem w relacjach jest czystość. Przez obwisłe wargi prawie wszystkie bernardyny skłaniają się po piciu, jedzeniu albo przy podekscytowaniu i cieple do silnego ślinienia. Właściciele jednogłośnie relacjonują, że nitki śliny na ścianach, meblach i ubraniach należą do codzienności, a „ściereczka na ślinę" jest stałym towarzyszem. Wraz z całorocznym, ogromnym wypadaniem sierści utrzymanie psa wymaga więc dużej tolerancji na brud. Kto przywiązuje dużą wagę do nieskazitelnego domu, będzie według oceny doświadczonych właścicieli z tą rasą na dłuższą metę nieszczęśliwy.
Źródła:dogvers.deeinfachtierisch.dedogforum.dejosera.derudel.team
W wychowaniu właściciele raz po raz podkreślają, że bernardyn jest wprawdzie mądry, ale w żadnym razie nie okazuje ślepego posłuszeństwa. Wielu właścicieli opowiada o typowej dla molosów powolności i wyraźnym uporze: polecenia są często najpierw „przemyślane", zanim zostaną wykonane. Jeśli pies nie widzi sensu albo motywacja się nie zgadza, może po prostu przejść w tryb uporu. Przy masie ciała często ponad 60 do 80 kilogramów takiego kolosa nie da się fizycznie do niczego zmusić, dlatego presja czy surowość zupełnie nie działają i niszczą zaufanie.
Z tego powodu relacje właścicieli podkreślają konieczność wczesnego, absolutnie konsekwentnego, ale pełnego miłości podstawowego wychowania. Bezbłędne chodzenie na smyczy i rzetelna socjalizacja muszą być utrwalone, dopóki pies waży jeszcze tyle co szczenię lub młody pies. Gdy dorosły bernardyn niekontrolowanie ciągnie na smyczy albo przy powitaniu skacze na ludzi, jest fizycznie prawie nie do utrzymania. Dzięki cierpliwości, pozytywnemu wzmocnieniu i jasnemu prowadzeniu właściciele cenią go jednak jako niezawodnego i chętnego do współpracy partnera.
Zdrowie i długość życia to zdecydowanie najbardziej bolesny punkt w relacjach wieloletnich właścicieli. Z powodu ogromnej masy ciała oczekiwana długość życia wielu bernardynów wynosi przeciętnie tylko około 7 do 10 lat, przy czym niemało właścicieli opowiada o zwierzętach, które zmarły już w wieku pięciu lub sześciu lat. Często powracające obawy na forach dotyczą problemów z układem ruchu, takich jak dysplazja stawów biodrowych i łokciowych oraz zużycie stawów. Właściciele stanowczo radzą, by w okresie wzrostu bezwzględnie unikać chodzenia po schodach i przeciążeń oraz skrupulatnie dbać o szczupłą wagę.
Ponadto wielu właścicieli relacjonuje ogromną wrażliwość rasy na upał. W miesiącach letnich psy wycofują się zwykle całkowicie w chłodne miejsca albo na płytki; spacery trzeba przenosić na chłodne godziny poranne i wieczorne. Wreszcie doświadczeni właściciele zwracają uwagę na ogromne aspekty finansowe: ze względu na dużą wagę koszty weterynaryjne, dawkowanie leków, narkozy i koszty karmy robią w porównaniu z normalnymi rasami psów wyraźnie większą dziurę w domowym budżecie.
Źródła:dogvers.dereddit.comdogforum.detierchenwelt.demit-tier.de
na podstawie prawdziwych relacji właścicieli · przetłumaczone z niemieckiego
Bernardyn to pies łatwo przystosowujący się do różnych stylów życia. Zanim podejmiesz decyzję, poznaj charakter rasy, wymagania pielęgnacyjne i potrzebną przestrzeń.
Średnia długość życia psa rasy Bernardyn to 8-10 lat. Przy dobrej opiece i regularnych wizytach u weterynarza pies może żyć długo i zdrowo.
Pielęgnacja psa rasy Bernardyn obejmuje regularne szczotkowanie sierści, skracanie pazurów i higienę jamy ustnej. Na HonestDog znajdziesz szczegółowe porady pielęgnacyjne dla każdej rasy.
Bernardyn może być świetnym psem rodzinnym. Kluczowe są właściwe wychowanie i socjalizacja. Na HonestDog znajdziesz informacje o tym, jak każda rasa sprawdza się w rodzinie.
Bernardyn występuje w tych kolorach: Czerwono-biały, Pręgowany, Płowy.