Przy przemyślanej hodowli West Highland White Terriery uchodzą za odporne małe psy, mają jednak swoiste predyspozycje dotyczące skóry, kolan, oczu, szczęki i płuc. Rzetelny hodowca otwarcie poinformuje cię o tych kwestiach i pokaże wyniki badań rodziców, ponieważ ukierunkowana profilaktyka wyraźnie zmniejsza ryzyko u potomstwa.
Szczególnie ważne są kliniczne badania stawów w kierunku zwichnięcia rzepki (luksacji rzepki), badania rentgenowskie w kierunku dysplazji stawów biodrowych oraz świadomość istnienia choroby Legga-Calvégo-Perthesa. Bardzo charakterystycznym dla westie problemem jest osteopatia czaszkowo-żuchwowa (lwia szczęka), bolesny rozrost kości szczęki w okresie wzrostu; hodowcy dbający o zdrowie badają kości szczęki i surowo selekcjonują swoje linie. Oczy również wymagają specjalistycznego badania okulistycznego, aby zminimalizować ryzyko zaćmy, zwichnięcia soczewki, suchego zapalenia rogówki i spojówek (KCS, suche oko), ektropium / entropium, dysplazji siatkówki, przetrwałych błon źrenicznych (PPM) i uogólnionego postępującego zaniku siatkówki (PRA).
Rasa znana jest ponadto z wrażliwej skóry: u westie występują łojotok, atopowe zapalenie skóry, dysplazja naskórka i rybia łuska. Ponieważ dla wielu z tych problemów skórnych, a także dla typowych dla rasy problemów z płucami, przewlekłego zapalenia wątroby, zwężenia ujścia tętnicy płucnej, wrodzonej głuchoty i zespołu shaker dog nie ma prostych testów genetycznych pozwalających wykluczyć psa z hodowli, dobrzy hodowcy bardzo skrupulatnie dbają o to, by kojarzyć wyłącznie psy z linii wolnych od rodzinnego występowania tych schorzeń. Do znanych problemów zdrowotnych rasy należą także rzadkie choroby metaboliczne i neurologiczne, takie jak leukodystrofia z komórkami globoidalnymi (galaktozyloceramidoza) oraz niedobór kinazy pirogronianowej (PK). Później, w codziennym życiu, dbaj o prawidłową masę ciała psa, a zmiany skóry lub oddychania od razu konsultuj z lekarzem weterynarii.