Wiarygodny hodowca Niemandsländera w pełni włącza swoje psy w życie rodzinne. Ponieważ rasa cechuje się wysoką przyjaznością wobec rodziny (5/5), ale jest mniej stworzona do życia w ciasnym mieście (przystosowanie do miasta 2/5), najlepiej, aby szczenięta dorastały w domu z ogrodem. Tam poznają codzienne dźwięki, różne rodzaje podłoża, gości, a w najlepszym wypadku także dzieci, w kontrolowanych warunkach. Suka-matka jest obecna podczas twojej wizyty, sprawia wrażenie zrelaksowanej i okazuje dokładnie ten spokój, z którego słynie Niemandsländer.
6 konkretnych pytań do hodowcy Niemandsländera
Wykorzystaj pierwszą rozmowę, aby dokładnie sprawdzić hodowcę. Radzimy ci zadać następujące pytania:
- Jakie wyniki badań są dostępne dla stawów biodrowych, łokciowych i kolanowych (zwichnięcie rzepki) obojga rodziców?
- Czy oczy obojga rodziców zostały zbadane przez lekarza weterynarii ze specjalizacją w okulistyce, w szczególności pod kątem dysplazji więzadła grzebieniastego?
- Jaki jest status rodziców w zakresie typowej dla rasy nadwrażliwości na leki i jakie informacje na ten temat otrzymamy dla naszego weterynarza?
- Czy w liniach rodziców odnotowano przypadki dysplazji stawów biodrowych, zwichnięcia rzepki lub problemów z oczami?
- Według jakich kryteriów właśnie ten samiec i ta suka zostali dobrani do siebie pod względem charakteru?
- Jak szczenięta są przygotowywane w pierwszych tygodniach życia na zgiełk zwykłej codzienności rodzinnej?