Barınakta hassas Doberman çoğu zaman alışılmadık bir yüzünü gösterir: Gürültülü kulübe hayatı ve bağlı olduğu kişiyi kaybetmesi onu çok yıpratır. Bazı köpekler içine kapanır, bazıları ise kulübe kapısında coşkulu ve aşırı hareketli görünür. Köpeğe zaman ver – yüksek zekâsı ve bağlanma isteği çoğu zaman ancak barınağın gürültüsünden uzak, sakin yürüyüşlerde ortaya çıkar.
Sahiplenmede merkezi konulardan biri sağlıktır, çünkü barınaktan gelen bir Doberman'ın genetik geçmişi çoğunlukla bilinmez. Irk; kalp (özellikle dilate kardiyomiyopati ve atriyal septal defekt), kan pıhtılaşması (Tip I von Willebrand hastalığı), eklemler (kalça displazisi) ile omurga (Wobbler sendromu olarak bilinen servikal spondilomiyelopati ve disk hastalıkları) açısından belirli riskler taşır. Sağlığı önceleyen bir yetiştirici, ebeveyn hayvanların kalbini ultrason ve uzun süreli EKG ile, kalçalarını röntgenle, gözlerini ise (örneğin katarakt açısından) klinik olarak muayene ettirerek, omurga sorunları açısından kalıtsal yükü bulunmayan hatlara dikkat ederek ve von Willebrand hastalığı için gen testi kullanıp taşıyıcıları yalnızca hastalık geni taşımayan eşlerle çiftleştirerek bu hastalıkların riskini düşürür; kontrolsüz kaynaklardan gelen köpeklerde ise bu ön bilgi çoğunlukla bulunmaz.
Ayrıca ırkta hipotiroidi, kronik hepatit, ailesel nefropati, demodikoz veya mavi gibi seyreltilmiş (dilüt) renkli köpeklerde renk seyrelmesi alopesisi (Color Dilution Alopecia) gibi sorunlar görülür. Bu nedenle sana önerimiz net: Sahiplendiğin Doberman için düzenli kardiyolojik kontrolleri baştan planla, eklemleri yormayan hareketlere dikkat et ve olası ameliyatlardan önce veteriner hekimini ırka özgü kan pıhtılaşma bozukluğu konusunda mutlaka uyar.