Als zware hond met een korte snuit heeft de Bullmastiff duidelijk verhoogde gezondheidsrisico’s, met name op het gebied van gewrichten, ademhaling, hart en ogen. Ook zorgvuldige fokselectie kan deze fundamentele risico’s van het ras niet volledig uitsluiten, maar verlaagt de kans op ernstige aandoeningen wel aanzienlijk.
Bij de Club für Molosser e.V. is röntgenonderzoek op heupdysplasie (HD) en elleboogdysplasie (ED) verplicht voordat een hond voor de fokkerij wordt ingezet. Daarnaast laten gezondheidsbewuste fokkers ook het hart, de ogen en de schildklier van de ouderdieren klinisch onderzoeken en selecteren ze gericht op vrijere luchtwegen. Oogproblemen zoals ectropion of entropion (afwijkende stand van de oogleden), retinadysplasie en multifocale retinopathie 1 (CMR1) horen net zo goed bij de rastypische aandachtspunten als het wobblersyndroom (cervicale spondylomyelopathie) in de halswervelkolom of de stofwisselingsziekte cystinurie. Ook zeldzame neurologische aandoeningen zoals cerebellaire abiotrofie en RNF170-geassocieerde neuroaxonale dystrofie komen binnen het ras voor. Omdat er voor veel van deze complexe aandoeningen geen eenvoudige DNA-tests bestaan, is open communicatie over de gezondheidslijnen van de voorouders cruciaal.
Ook jij draagt als eigenaar vanaf de eerste dag verantwoordelijkheid: let in het eerste levensjaar strikt op een gewrichtsvriendelijke opfok (geen trappen lopen, niet uit de auto springen, aangepast groeitempo) en beperk bij warm weer lichamelijke inspanning consequent, om de bloedsomloop en de luchtwegen te ontzien.