Neem contact op met geverifieerde Labrador Retriever-fokkers

De Labrador Retriever verovert harten met zijn vriendelijke, actieve en gevoelige karakter. Oorspronkelijk gefokt voor de jacht en het apporteren van watervogels, heeft hij een grote motivatie om samen te werken en is hij uitstekend geschikt als gezinshond en voor veeleisende taken in de zoek- en reddingshondenwereld. Juist omdat het ras zo populair is, is de keuze voor een gezondheidsbewuste Labrador Retriever-fokker zo belangrijk. Door de krachtige bouw – reuen bereiken een schofthoogte van 56 tot 57 cm en een gewicht van 29 tot 36 kg – is een gezond bewegingsapparaat onmisbaar. Daarnaast kent de Labrador rasspecifieke aandachtspunten bij de gewrichten en ogen en een duidelijke neiging tot overgewicht. Een gerichte combinatie van ouderdieren en een gewrichtsvriendelijke opfok leggen de basis voor een zorgeloos hondenleven van 10 tot 12 jaar.

Een verantwoordelijke fokker vertrouwt niet op wat hij met het blote oog ziet, maar gebruikt medische diagnostiek om erfelijke risico’s in zijn fokkerslijn gericht te verkleinen. Vraag vóór je beslissing om de schriftelijke uitslagen van beide ouderdieren. Bij verenigingen zoals de Labrador Club Deutschland e.V. (de Duitse Labradorvereniging) zijn specifieke onderzoeken verplicht, die je als maatstaf kunt gebruiken:

• Gewrichtsonderzoek met röntgenfoto’s: Officiële röntgenbeoordelingen op heupdysplasie (HD) en elleboogdysplasie (ED) zijn bij de Labrador verplicht. Deze onderzoeken verkleinen het risico op pijnlijke gewrichtsafwijkingen bij de nakomelingen duidelijk.
• Oftalmologisch oogonderzoek: Met een klinisch oogonderzoek bij de specialist worden de ouderdieren regelmatig gecontroleerd op cataract (staar) en retinadysplasie.
• Specifieke DNA-tests: Voor een aantal erfelijke ziekten bij de Labrador bestaan beproefde DNA-tests. Die laten betrouwbaar zien of een hond vrij, drager of lijder is. Een betrouwbare fokker gebruikt DNA-tests op PRCD-geassocieerde progressieve staafjes-kegeltjesdegeneratie (prcd-PRA), inspanningsgeïnduceerde collaps (EIC) – een erfelijke zwakte bij inspanning – en erfelijke nasale parakeratose (HNPK), die tot verhoorningsstoornissen aan de neus leidt. Dragers combineert hij uitsluitend met geteste, vrije partners.

Daarnaast kent de Labrador Retriever nog andere rasspecifieke gezondheidsthema’s, zoals skeletdysplasie 2, erfelijke myopathie, degeneratieve myelopathie, epilepsie, diabetes mellitus, hemofilie, portosystemische shunt, cervicale spondylomyelopathie (wobblersyndroom), cerebellaire abiotrofie, gespleten gehemelte of globoïdcelleukodystrofie. Vraag de fokker openlijk of zulke aandoeningen in zijn lijnen bekend zijn.

Kenmerken van een verantwoorde Labradorfokkerij

Naast de gezondheidszorg herken je een goede Labrador Retriever-fokker aan de manier waarop hij zijn honden houdt en opfokt. De moederhond is aanwezig en is mensgericht en evenwichtig. Omdat overgewicht en een te snelle groei de jonge gewrichten zwaar belasten, let een deskundige fokker op een strikt slanke lijn bij zijn fokhonden en geeft hij je uitgebreid advies over voeding op maat en de juiste dosering van beweging in het eerste levensjaar. Reken voor een pup uit zo’n doordachte fokkerij op een prijs van 1500 tot 2500 euro.

Gebruik je eerste kennismaking ter plaatse om de fokker concrete vragen te stellen. Wij raden je de volgende punten aan:

• Mag ik de officiële röntgenuitslagen voor HD en ED van beide ouderdieren zien?
• Wat zijn de resultaten van de DNA-tests op EIC, HNPK en prcd-PRA bij de teef en de reu?
• Wanneer is het laatste oftalmologische oogonderzoek van de ouderdieren op cataract en retinadysplasie gedaan?
• Zijn er in uw fokkerslijn gevallen van epilepsie, erfelijke myopathie of skeletdysplasie 2 voorgekomen?
• Uit welke lijn komen de honden, en hoeveel uitdaging hebben de pups later in het dagelijks leven nodig?
• Hoe pakt u de voeding en beweging van de pups aan om een te snelle groei en belasting van de gewrichten te voorkomen?