Shetland Sheepdogs hebben rasspecifieke gezondheidsaandachtspunten, met name bij de ogen, de gewrichten (knieën en heupen), de bloedstolling en een uitgesproken gevoeligheid voor medicijnen. Een belangrijk onderwerp is het MDR1-defect (overgevoeligheid voor geneesmiddelen): aangedane honden reageren gevoelig op bepaalde gangbare werkzame stoffen, zoals sommige ontwormingsmiddelen of narcosemiddelen. Wijs je dierenarts vanaf het begin actief op deze rasspecifieke gevoeligheid.
In verenigingen zoals de Club für Britische Hütehunde e.V. (CfBrH) zijn concrete onderzoeken verplicht om genetische risico’s in de lijnen te verlagen. Daartoe behoren tests op de Collie Eye Anomaly (CEA), de ziekte van Von Willebrand (een bloedstollingsstoornis), het MDR1-defect, degeneratieve myelopathie en de genetische bepaling van de vachtkleur en de merlefactor. Waarom is de vachtkleur medisch relevant? De combinatie van twee merledragers gaat gepaard met een hoog risico op ernstige oogafwijkingen (zoals microftalmie) en aangeboren doofheid; bij verdunde kleuren komt bovendien het risico op Color Dilution Alopecia (Blue Dog Syndrome) voor. Een DNA-test laat zien of een ouderdier vrij, drager of aangedaan is, zodat fokkers hun combinaties gericht plannen om het ziekterisico voor de pups te verlagen.
Daarnaast laten serieuze fokkers de heupen (met betrekking tot heupdysplasie) en knieën klinisch of via röntgenfoto’s beoordelen en stellen ze hun fokhonden regelmatig voor aan een specialist in oogheelkunde om risico’s op cataract, hoornvliesdystrofie, distichiasis of gegeneraliseerde progressieve retinale atrofie (PRA) vast te stellen. Ook aandoeningen als dermatomyositis (een huid- en spierziekte), het grey collie-syndroom (cyclische hematopoëse) en cryptorchisme (niet-ingedaalde testikels bij reuen) komen bij het ras voor. Omdat er niet voor al deze aandoeningen een DNA-test bestaat, verlaagt hier alleen een nauwkeurige kennis van de fokkerijlijnen het risico.