Adopteer Toypoedel-asielhonden

De beslissing om een Toypoedel uit het asiel in huis te nemen, is het begin van een diepe vriendschap. Met een schofthoogte van slechts 24 tot 28 centimeter en een gewicht van 2 tot 4 kilo oogt deze Franse gezelschapshond weliswaar teer, maar er zit een zelfverzekerd, wendbaar en zeer intelligent karakter in. Ben je bereid om je in zijn voorgeschiedenis te verdiepen, dan krijg je er een trouwe partner bij voor de komende 14 tot 16 jaar.

Dat een Toypoedel in het asiel op een nieuw thuis wacht, heeft meestal begrijpelijke redenen in het leven van de vorige eigenaren of ligt aan onderschatte raskenmerken. Vaak veranderen de omstandigheden door ziekte, een scheiding of het overlijden van de eigenaar. Soms passen verwachting en werkelijkheid ook gewoon niet bij elkaar:

• Onderschatte verzorging: De krullende, fijne en dichte vacht zonder ondervacht verhaart weliswaar nauwelijks, maar vraagt topprestaties bij de verzorging. Dagelijks borstelen en regelmatig scheren zijn een must. Is daar geen tijd voor, dan gaat de vacht pijnlijk klitten.
• Grote behoefte aan mentale uitdaging: Toypoedels zijn geen pure schoothondjes. Ze leren extreem snel en eisen dagelijks denkwerk op. Honden die te weinig uitdaging krijgen, zoeken eigen bezigheden, wat in het dagelijks leven al snel te veel kan worden.
• Afkomst uit ongecontroleerde fokkerij: Sommige asielhonden komen uit inbeslagnames bij broodfokkers, die honden produceren zonder rekening te houden met socialisatie of gezondheid.

Een Toypoedel uit het asiel brengt zijn eigen bagage aan ervaringen mee. Omdat dit ras een nauwe band met zijn mensen opbouwt, reageren veel dieren in het asiel in het begin gevoelig of onzeker op het verlies van hun vaste persoon. Geef je nieuwe metgezel de tijd. Dankzij zijn grote aanpassingsvermogen en trainbaarheid ontdooit hij bij geduldige begeleiding meestal snel en laat hij zijn speelse, levenslustige karakter zien.

Ook qua gezondheid loont het om goed te kijken. Goed gefokte Toypoedels gelden als fitte metgezellen, maar door hun kleine formaat hebben ze rastypische risico's voor knieën, ogen en bloedstollingsstoornissen. Waar gezondheidsbewuste fokkers (bijvoorbeeld binnen de Deutscher Pudel-Klub e.V., de Duitse poedelvereniging) extreme verdwerging vermijden en de ouderdieren klinisch op patellaluxatie en cataract en met röntgenfoto's op elleboogdysplasie laten onderzoeken om het risico voor de pups te verkleinen, is de genetische geschiedenis in de dierenopvang vaak onbekend. Betrouwbare fokkers gebruiken bovendien DNA-tests op progressieve staafjes-kegeltjesdegeneratie (prcd-PRA) en neonatale encefalopathie met epileptische aanvallen: zo'n DNA-test laat zien of een ouderdier vrij, drager of lijder is, zodat dragers gericht alleen met vrije partners worden gecombineerd.

Bij een asielhond ken je de lijnen meestal niet. Ook andere rastypische kwesties zoals de ziekte van Von Willebrand type I (een bloedstollingsstoornis) of degeneratieve myelopathie kunnen een rol spelen. Meestal zijn in het asiel vaccinaties, chip en een intakeonderzoek geregeld; vraag om de bijbehorende documenten en bekijk ze goed. Let in het dagelijks leven consequent op een gezond gewicht om de gewrichten te ontlasten, en houd bij geplande ingrepen door de dierenarts de bloedstolling in je achterhoofd.

Financieel verschilt adopteren duidelijk van het kopen van een pup. Waar een Toypoedel van een betrouwbare fokker tussen 1.500 en 2.800 euro kost, ligt de adoptiebijdrage in het asiel een stuk lager. Reserveer het bespaarde budget meteen voor een hoogwaardige eerste uitrusting (goed passend tuigje, verzorgingsspullen voor de krullenvacht, denkspeelgoed) en als buffer voor de dierenarts en de regelmatige bezoeken aan de trimsalon.

• Zorg voor duidelijke routines: Vaste tijden voor eten, korte wandelingen en rust geven deze intelligente hond zekerheid in zijn nieuwe wereld.
• Laat hem rustig wennen aan de vachtverzorging: Bouw het borstelen in de eerste dagen speels en met veel lof op, vooral als de hond slechte ervaringen met een geklitte vacht heeft.
• Ontzie de gewrichten: Voorkom dat hij van de bank of uit de auto springt. Gebruik kleine loopplanken of til je metgezel van 2 tot 4 kilo voorzichtig op om zijn knieschijven te beschermen.
• Daag zijn hoofd uit, niet alleen zijn benen: Kleine zoekspelletjes in de woonkamer houden zijn slimme hoofd bezig, zonder de hond in de eerste tijd te overvragen met te veel prikkels van buiten.